Viranın artık parmaklarıda kendiside çok yorulmuştu.9-cu dosyaya girdi ve yine aynı şey oldu.
-Yeter ya.900-cü isim bu yeter valla.
Viranın bu bağırtısına Lizge ve Esila uyandı.
Lizge yatağından sıçradı.
-Noluyor ya?!
Esila göz bandını gözünden yukarı kaldırdı.
-O bağırtı ne ya?
Lizge Esilanın ona verdiği terlikleri giydi.
-Çabuk ol kalk.
-Offfff ya.
Esilayla Lizge koşarak Viranın çalışma odasına geldiler.
Karşılarındaki görüntü sinirden çıldırmış bir Viraydı.
-Ne oldu abla?Niye bağırıp güzellik uykumu bozuyorsun?
Lizge azda olsa neden olduğu anlamıştı.
-Sen uyumadın mı?
-Uyku tutmadı.
Lizge Viranın yalan söylediğini anladı.
-Vira istersen yapmak zorunda değilsin.Buna kırılmam merak etme.
-Özür dilerim.........
Lizgenin beklediği cevaptı bu.Bu cevabı duymak istemiyordu ama duymuştu.
Gözleri doldu bir anda.Acı dolu bir gülümseme belirdi yüzünde.
-Sorun yok :).Teşekkür ederim.
Vira yalandan gülümsedi.
-Bende teşekkür ederim.
-Sen neden teşekkür ettinki?
-Senin yerinde başka biri olsa böyle tepki vermezdide ondan.
Esila araya girdi.
-Artık uyuyallım mı?Güzellik uykum yarım kaldıda.
Esilanın bu söylediğine ikiside güldü.
Sabah.Saat:07:00.
-Afiyet olsun.
-Sanada abla.
-Sizede.
Üçüde birlikte masaya oturmuş,kahvaltı yapıyorlardı.
Vira çataldaki salatalığı ağzıma alıp,konuşmaya başladı.
-Bu gün ben okula götürücem sizi.
-Aaa abla hayırdır?Sen hiç okula gitmezdin.
-Neden gitmiyorduki?
-Çünki okuldan fizik hocasına aşı-
-Öhm öhm.
Vira yeniden konuşmaya başladı.
-Bu günde sonra ikinizide ben okula götürücem.Haberiniz olsun.
-Benidemi?
-Evet.Seni evinden alıcam götürüceğim okula.Esilayla birlikte.
-Gerek yoktu aslında.
Lizge pek anlamamıştı neden böyle dediğini.Belkide Vira sevmişti kendisini.
-Hatta şöyle yapalım sen bize taşın.Üçümüz beraber kalalım bir mahsuru yoksa.
