Sonunda bu bol-bol kavgalı gün bitmişti.Her kes sınıftan çıkıyordu.
Cemil çantasını alıp,hızlı adımlarla sınıftan çıktı.Lizge ise ona bir şey diyecekti.
Cemilin arkasınca onu kaç kez çağırdı.Ama Cemil ya onu duymadı ya da duymamazlıktan geldi.
-Cemil!Ya off beklesene.
Esila çantasını bir koluna taktı.Sonra Lizgenin sırasının yanına geldi.
-Noldu Lizge?
Lizge cevap vermeden Melih onun yerine cevap verdi.
-Ne olucak Lizge sevgilisini çağırıyor sadece.
Esila kızgın suratla Melihe taraf döndü.
-Sana ne acaba Melih?Bu kadar seviyyesiz olman benide şaşırtıyor.
Melih Esilanın yüzüne bakmadan sınıfın kapısına doğru ilerledi.
-Bana diyene bak.
Lizge Esilanın koluna girdi.
-Boş ver onu ya.Hadi koşşşş.
Esila Lizgenin Cemile ne diyeceğini deli gibi merak ediyordu.
Cemil tam okulun bahçesinden ayrılırken Esilasının sert bağırmasıyla durdu.
-Cemilllğğ.
Cemil istemsizce kafasını arkaya çevirip Esilanın ne diyeceğini bekliyordu.
Esilanın arkasından gelen Lizge hemen Esilanın yanına geldi.Cemil gidecekken Lizge onun kolundan tutup onu durdurdu.
-Cemil lütfen dur.Sana söylemek istediğim bir şey var.
Cemil istemesede onu dinlemeliydi.Sonuçta bu saygısıyla seviliyordu.
-Cemil ben sana çok ama çok teşekkür ederim.Gerçekten ama gerçekten sana minnettarım.Ama keşke yapmasaydın.Benim yüzümden siciline ve sana zarar gelsin istemiyorum.
-Önemli değil.
Sadece bu iki kelimeyi söyleyip gitti.Esila arkasından konuşmaya başladı.
-Waow.Bir insan hep bu kadar koruyucu olup hem de bu kadar cool olamaz yaaa.
Lizge güldü.
-Sen bas-baya hoşlanıyorum desene.
Esila yüzünü buruşturdu.
-Yok ya.Doğru cool,iyiliksever falan ama pek yakışıklı değil ve benim tipim değil.
-Esila ya alemsin.
-Evet askom öyleyim.Hadi o zaman gidelimmmm.
Okuldan çıkarlar.
