-----------------------------------------------------------------------
BÖLÜM ŞARKISI: Emre Aydın-Soğuk Odalar
-----------------------------------------------------------------------
Metenin söylediklerini düşünürek okulun çıkış kapısına kadar ilerledim.
Kafam fazlaca dolu ve karışık olduğundan etrafımdaki insanları da farketmiyordum ki buna da karşımda dikilen Sevil Teyzem'de dahildi.Ta ki kafamı demir kapılara çevirinceye denk.
-Sevil Teyze
-Adel
Bir anda kollarını boynuma dolayıp sarıldı bana.Bende ona yavaşça karşılık verdim.
-Teyze iyi misin,birşey mi oldu?
-Adel neden telefonlarına bakmıyorsun?
Teyzemin söylemesi ile hatırlamıştım.Annem beni aramıştı.Hemde birden fazla üstüstüne aramıştı ve ben Yusuf söylemesine rağmen aklım Mete'nin söylediklerinde olduğu için annemi aramak aklımdan uçup gitmişti.
-Hay anasını ya
-Adel
-Teyze annem aramıştı beni kafa mı kaldı arayamadım bişey mi olmuştu?
-Onun için geldim güzelim işte Annene bişey olmadı ama baban şey
-Eee ne olmuş babama? teyze lafı uzatmada söylesen mi acaba?
-Dün İstanbul'dan dönerken kaza yapmışlar şuan hastanede-
-Bişeyi yok de ne olurr!
-Yoğunbakımda ama kızım biz şimdi eve gidiyoruz annen söyledi sakın gelmeyeceğim diye ısrar etme.Fırat Abin ileride bizi bizim eve götürüce-
-Hass*ktirrrr
Bugün şaka falan olamlıydı.Ben ne yaşıyordum?Rüyada falan mıydım?
Sanki herşey özellikle bugünü buluyordu.Babam Mete ve gizemi,Yusuf olayı,Yağızın gidiş nedeni...
Ama babam olamazdı.Hayır ben inanmak istemiyordum artık herşeye.
-Teyze ne diyorsun sen babam hastande ve ben eve mi gidicem ha?Ben evdeyken babama birşwy olursa teyze.Ben babamı görmek istiyorum teyze babamı istiyorum!
Vücudum titremeye başlamıştım.Göz yaşlarımdan dolayı etrafıda net göremiyordum dengemi kaybedip kendimi yere bıraktım.Ayaklarıma artık bu ızdırabı çektirmek istemiyordum çünkü.
Vücudumun soğuk yer ile temas etmesini beklerken bir el belimi kavradı ve bana arkadan sarılarak tuttu.Kafamı çeviremeden hıçkırıklarımıda gözümün bir anda kararması ile son buldu.
Soğuk
Soğuk
Soğuk
Çok fazla soğuktu.
Bedenen miydi bilmiyorum ama benim kalbimde çok üşüyordu.Kalkmak uyanmak istemiyordum.
Bu uyku devam etmesini ve sonsuzluğa doğru dalmak istiyorum.
Sahi mümkün müydü bu kadar kolay dalmak?
Oysa biz uyurken koyunları sayan çocuklar değil miydik?
Aramızda kalsın ben hiç koyun saymadım.Pek düzgün çocukluğumun olduğu da söylenemez ama olsaydıda yıldızlar dururken koyun saymam saçma olurdu hem.
Bunu bana Yusuf öğretmişti...
Vücudum uyuşmaya başlıyordu.
Ve ben
Hissizleşmeye başlıyordum hem ruhen hem bedenen...
