Her sabah yaptığım ve artık rutinim haline gelen bir dünya işi bugün yine tekrarladım ama alışmıştım artık bu monoton hayata .
Ben Aras Kuzey . Namıdeğer SABAHRÜZGARI .
Aslına bakarsanız benim hakkımda bilmeniz gereken çok da bir şey yok.
Hatta ben ailem için yokum gibi bir şey.
Benim için tek varolan ise GECEYILDIZI.
Ve en sonunda bugün üç yılın sonunda ona yazmaya karar verdim .
Ne der? Veyahut geri döner mi bilmiyorum .
Beni dört duvar arasına hapseden acılarım ve engellerim vardı bunu artık kabullenmiştim . Peki beni benden başkası da kabul eder miydi ?
Kendi buhranımdan çıkıp bilgisayarımın durduğu masanın önüne geçtim.
Hesabıma girdiğimde onun adını aratıp mesajlar kısmına girdim .
Onunla tanışmak istediğim hakkında bir mesaj yazıp gönderdim.
Lakin yaklaşık on saniye sonra mesajı geri sildim . On milyon takipçili bir hesap ve sözleri ile aşık eden bir kız nasıl olurda bana bakardı ki ?
Benim gibi kapının önüne dahi tek başına çıkamayan Birini kim neden kabul etsin ki ?
Ben yine yıllardır kurtulamadığım buhranım esiri olurken odanın kapısı tıklatıldı.
Gir dediğimde kapıyı açıp her zamanki o anne kokusu ile Nergis Ablam girdi içeri.
-Canım biraz gezmek ister misin ? Kaç gündür kapattın kendini buraya .
- saol Nergis abla ama dışarı çıkmak istemiyorum . Babamın da dediği gibi utanç kaynağıyım ben .
- olurmu öyle şey hiç? Gel o zaman seninle biraz dertleşelim eskisi gibi .
- bak buna hayır diyemem işte.
Nergis abla ile salona geçtiğimizde onun yardımı ile koltuğa oturdum . Nergis abla da oturunca onun dizine yattım ve her zamanki gibi istemsizce ağlamaya başladım.
- Nergis abla ben çok yoruldum. Bütün gün oturuyorum ama yine de yorgunum , vücudumda görünüşte bana ait olan ama aslında bana sadece yük olan iki uzvum var. Evet bacaklarım var ama parmağımı bile oynatamıyorum . Şu herkesin .
iğrenerek baktığı tekerlekli sandalyeye mahkumum
Yaşıtlarımın varlığını unuttuğu şu dört duvara mahkumum .
Ben kendime bile yük gelirken kim neden istesin ki beni ?
- konumuz hala bacakların mı?
- beni gerçekten çok iyi tanıyorsun değil mi ?
- ehh biraz , eee sen anlat bakalım noldu?
- sana daha öncede anlatmıştım, şu üç yıldır internetten takip ettiğim kız. En sonunda bugün onunla konuşmaya karar verdim lakin bı onun yazılarına bakıyorum, bir de kendime . Benimle neden konuşsun ki ben bile kendime yük olurken hemde ?
- söylesene bana sen o kızı daha önce gördün mü?
- hayır.
- eeee o zaman onun kusursuz olduğunu nereden biliyorsun ?
- ne yani sence yazmalı mıyım?
- eğer gerçekten istiyorsan evet ama şuan değil çünkü şuan seninle beraber bahçeye çıkacağız biraz hava alacağız ve sonra içeri girip bir güzel yemek yiyeceğiz . Sonra ne istersen yaz . Haa bu arada sakın egzersizlerini de unutma .
- tamam bakalım Nergis sultan hepsi kabul hadi .
Beraber gülerek bahçeye çıktık ve biraz dolaşarak hava aldık .
Haftada iki gün Nergis teyzemin ısrarı üzerine onunla bahçeye çıkmayı kabul ediyordum . Ara sıra dışarılara çıkmayı teklif etse de buna katiyen razı değildim.
Sonuçta babam dışarı çıkmamı istese beni şehirden uzak müstakil bir eve kapatmazdı değil mi ?
...
Nergis teyze ile yaklaşık yarım saat bahçede hava aldıktan sonra içeri geçip bir güzel yemek yedik . Yine bütün maharetlerini döktürmüş Nergis sultan .
Yemek faslı bittikten sonra tabakları taşımaya yardım ettim ve ardından benim egzersizlerim için yapılan odaya girdim .
Nergis sultanda kapının kirişine yaslanarak hatta gözlerindeki umut parçalarını benden gizlemeye çalışarak izlemeye başladı .
Aslında bu egzersizleri sadece Nergis teyzem istedi diye yapıyordum. Çünkü benim iyileşmeye umudum kalmamıştı. Dört yıl önce geçirdiğim trafik kazası benden sadece bacaklarımı değil tüm hayatımı çalmıştı.
18 yaşımda geçirdiğim o trafik kazası benden hayatımı, arkadaşlarımı , ailemi ve şöhretimi aldı. O yıllarda hem spor yapıp hemde antrenörlük okuyordum . Kazanın ardından benim için hayat durdu . Okulum donduruldu.
Ailem beni yanından gönderdi.
Gerçi onlara da kızamıyorum ki itibarları söz konusuydu değil mi ?
Sonuçta babam Kuzeyler holdinglerin baş hissedarıydı . Her alana yayılmış bir şirket topluluğunun yani teknoloji , mimarlık, iç mimarlık gibi bir sürü şirketin %60 hissedarıydı .
Aslına bakarsanız 2019 yılına kadar herşey mükemmeldi. Gözümde canlanıyor da aslında herkesin parmakla gösterdiği kişilerdik . Yani ben ve ailem .
Babam Altan KUZEY , annem Ayla KUZEY ve üç oğulları :
En büyük abim Alp KUZEY
ortanca abim Alaz KUZEY
ve tabi ki ben en küçük oğulları Aras KUZEY
Herkesin met ettiği ve magazin programlarından düşmeyen üç kardeştik biz . Kolay kolay ayrı kalmaz hep beraber gülerdik .
O günden sonra ise sadece babamın sesi duyuldu . Ne annem , ne de abilerim konuşamadı . Onları suçlamıyorum babamdan herkes korkar zaten şu dört yıl boyunca da sürekli gelerek beni güldürmeye çalıştılar.
Babamın tek yaptığı ise para göndermek oldu . Babamın katı kuralları vardı. Lakin benim için daha katıydı o kurallar . Mesela soyadımı kullanmam yasaktı .
İnsanların beni görmesi yasaktı çünkü tanıyabilirlerdi.
Şimdi televizyonu açıp baktığımda dört kişilik mutlu aile tablosu yazıları ile karşılaşıyordum . Benim nerede olduğum ise muammaydı onlar için.
İşte sırf bu yüzden hiç yazmak istemedim Geceyıldızına çünkü ben buydum , her dakika karamsar ve bir buhrana kaybolmuş o kişiydim . Sadece bu kadarım işte.
....
Yaklaşık bir saat ter içinde kalarak kendimi zorladım ama bir gelişme yoktu işte bir adım dahi yoktu .
Odama gidip banyoya girdim ve kendimi ılık suyu doldurduğum küvetin içine bıraktım. Terimden ve acılarımdan arınarak sudan çıktığımda yaklaşık kırk beş dakika geçmişti.
Üzerimi giyip bilgisayar başına geçtim ve yazmaya başladım.
Sabahrüzgarı:
- selam eğer bu mesaja geri dönersen tanışabilir miyiz ?
Bir dakikanın ardından mesajıma yanıt geldi . Sanırım şuan heyecandan ölebilirim .
Geceyıldızı :
- selam , tabi ki tanışabiliriz .
Sabahrüzgarı :
- merak etme seni rahatsız edecek bir şey sormayı düşünmüyorum . Senin ne tarz soruları sevmediğini biliyorum . Mesela adının öğrenilmesini istemiyorsun .
Bunu bende istemiyorum .
Geceyıldızı :
- sanırım beni çok iyi tanıyorsun .
Sabahrüzgarı :
- aslında en başından beri takipçinim biraz olsun tahmin edebiliyorum.
Ona uyum sağlamaya yanlış anlaşılmamaya çok dikkat ederek yazıyordum ama heyecandan elim ayağım titremeye başlamıştı. Sanırım bayılabilirim .
Sabaha kadar konuşmaya devam ettik ve uzun zaman sonra bu kadar uzun süre gülümsedim. Sabaha karşı ikimizde uyuya kalmıştık .
Daha doğrusu o uykusu olduğunu söyleyip uyuyunca bende uyudum .
Ertesi sabah ise biraz geç kalktım aslında erkenden doğum gününü kutlamak istiyorum ama huzurlu bir uyku yakamı bırakmadı.
Sabah kalktığımda ise ilk işim bir yazı yazarak paylaşmak ve doğum gününü kutlamak oldu .
Ve paylaştığım yazıya nazaran aklımdan bir düşünce geçti.
Şimdi sıra bizde Geceyıldızı, bırak da sana kendimizi tanıtalım.