Özgür, soyunma odasının gürültüsünden biraz uzaklaşıp duvara yaslandı. Avucunun içindeki telefon titrediğinde kalbinin ritmi değişmişti. Ekrana düşen bildirimle birlikte bir görsel yüklendi.
Görselde kızın yüzü yoktu. Bordo renkli, vücuduna kusursuzca oturan ipek saten bir gecelik, hafif kavisli köprücük kemikleri ve geceliğin incelikle işlenmiş dantel detayları görünüyordu. Işık o kadar doğru vurmuştu ki kızın bu anı ne kadar önceden planladığı ve ne kadar kendinden emin olduğu her halinden belliydi. Özgür, ekrandaki görüntüye bakarken bir an ne diyeceğini bilemedi; kızın bu cüretkâr hamlesi karşısında dibi düşmüştü.
+90 538 XXX XX 16: [Görsel]
+90 538 XXX XX 16: "Söz verildi ve söz tutuldu Kaptan."
Özgür: "Sen... ciddi misin?"
Özgür: "Ben yüzünü atarsın sanıyordum. Kurnazlık yapıyorsun."
+90 538 XXX XX 16: "Sana yüzümü atacağımı hiç söylemedim ki Özgür. Sadece bir fotoğraf atacağım dedim. Hayal gücünü çalıştırmak senin sorumluluğun."
+90 538 XXX XX 16: "Ayrıca o üçlükleri atacağından o kadar emindim ki bu fotoğrafı maçtan saatler önce çekmiştim zaten."
Özgür bir an duraksadı. Telefonun ekranını kapatıp derin bir nefes aldı ama gözlerini fotoğraftan alıkoymak imkânsız gibiydi. Kızın özgüveni ve bu ince zekâsı, sahada kazandığı galibiyetten çok daha fazla aklını başından almıştı.
Özgür: "Önceden çektin demek... Bu kadar kendinden emin olman sinir bozucu."
Özgür: "Ama dürüst olacağım, yüzün olmasa bile... Yalan söyleyemem, harika görünüyorsun."
+90 538 XXX XX 16: "Beğenmene sevindim Yıldız Oyuncu. Çünkü bu fotoğrafı bu gece sana uykuyu haram etmek için çektim."
Özgür: "Zaten başardın. Şu an soyunma odasındaki kimseyi duymuyorum bile. Bu fotoğraf yüzünden maçı bile unuttum."
+90 538 XXX XX 16: "İşte şimdi ödeştik. Sen sahada herkesin aklını aldın, ben de senin aklını aldım."
Özgür: "Bu burada bitmedi anonim. Bir sonraki iddiada o yüzü göreceğim, kaçışın yok."
+90 538 XXX XX 16: "Göreceğiz Kaptan. Şimdilik git ve duşunu al, terli terli hasta olmanı istemem. İyi geceler."