Özgür, zifiri karanlık depoda kapıyı defalarca zorlasa da kilit banamısın demiyordu. Telefonunun flaşını açıp odayı taradı; rafların arasında eski formalar, patlak top fileleri ve tozlu antrenman konilerinden başka bir şey yoktu. Kız onu adeta bu dar alana hapsetmiş, boynunda bıraktığı sıcak hisle baş başa bırakmıştı.
Eline telefonunu alıp aynadan boynuna baktı. Kızın dudaklarının değdiği yer hafifçe kızarmıştı. Hırslı bir nefes verip mesaj kutusunu açtı.
Özgür: "Beni buraya kilitledin demek."
Özgür: "Çok komik anonim. Çıktığımda bu yaptığına pişman olacaksın."
+90 538 XXX XX 16: "Aman ne korktum Kaptan... Kaslarınla kapıyı kırarsın belki?"
+90 538 XXX XX 16: "Yedek anahtar sağ taraftaki en üst rafın arkasında, kutunun içinde. Bir kızı kovalamadan önce etrafına daha dikkatli bakmayı öğrenmelisin."
Özgür telefonu cebine atıp tarif edilen rafa uzandı. Tozlu kutuyu çekip içindeki paslı anahtarı aldı ve kapıyı açtı. Koridora çıktığında kapı görevlisi malzemeleri kontrol etmek için yeni geliyordu. Adamın şaşkın bakışları arasında hızlı adımlarla salondan dışarı çıktı.
Gecenin soğuk havası yüzüne çarptığında telefonuna yeni bir bildirim düştü.
+90 538 XXX XX 16: "Çıkabilmişsin. Güzel."
Özgür: "Neredesin?"
Özgür: "Tüm gece bu oyunu sürdürecek misin? Maçı kazandım, dediğin her şeyi yaptım."
+90 538 XXX XX 16: "Maçı kazandın ama beni henüz kazanmadın Özgür."
+90 538 XXX XX 16: "Şimdi evine git, üstünü değiştir ve dinlen."
Özgür: "Evime gitmeyeceğim. Sen çıkana kadar bu kampüsten ayrılmıyorum."
+90 538 XXX XX 16: "Eğer evine gitmezsen yarınki antrenmandan önce sana vereceğim son ipucunu alamazsın."
Özgür sinirle şakaklarını ovdu. Kız onun tüm zaaflarını çok iyi biliyordu. Tek bir kelimesiyle onu yönlendirmeyi başarıyordu.
Özgür: "Tamam. Evime geçiyorum."
Özgür: "Ama yarın o ipucunu alacağım. Ve bu sefer elimden kaçamayacaksın."
+90 538 XXX XX 16: "Yarın akşam her şey daha net olacak Yıldız Oyuncu. İyi uykular... Boynundaki izime iyi bak."