ERTESİ GÜN
Kendime babamın tarifini verdiği o nefis domates soslu bodrum mantısını yapacaktım.
45 DK SONRA
Nefis kokuyordu. Hergün bunu yiyebilirim. Yemeyi yerken aklıma takıldı. Ben ne yapacağım. Babam bir restorantta aşçı olarak çalışıyordu. Annemde pastenede pastacılık olarak çalışıyordu. Az buz geçiriyorduk o parayla. Benim çalışmama izin vermediler. Okumamı istediler. Peki şuan ben ne yapacaktım. Elimde hiç bir para yok. İşede almazlar beni beceremem diye. Kirayı nasıl ödeyeceğim peki. Üzerime bir korku geldi. Hemen telefonumdan iş ilanlarına baktım. Galiba en uygunu bir pizzacıda kurye olmaktı.
4 GÜN SONRA
1 hafta sonra kuryeci olarak çalışacaktım ancak ne ehliyetim vardı nede motor kullanmayı biliyordum... Ayrıca 1 motor alacak paramda yok ancak onlara maaşımdan düşüp motor verebileceklerini şöylediler. Yarın ehliyet almaya gideceğim bu konu hakkında birsürü araştırma yaptım. Umarım sınavı geçerim.
YARIN
Ehliyet sınavını kaybettim. Kuryelik yapamayacağımı da pizzacıya söyledim. Sokakta yağmur yağıyordu ve üstümde tek bir mont parçası yoktu. Üşümem pekte umurumda değil. Aynı hayatın umrunda olmadığım gibi... Kafamı kaldırdığımda barda karşılaştığım o adamı gördüm. Bana doğru elinde 2 tane şemsiyeyle koşarak geliyordu. Nefes nefese "Biraz konuşalım mı? Beni takip et." dedi ve elime şemsiyeyi tutuşturdu. Mecburen arkasından gidiyordum. Siyah renk büyük bir Mercedes arabasına bindik. Konuşmaya başladı "Evet, şuan yaşadıkların sana garip geliyor olabilir ama inan sana bir kötülük yapmayacağım." dedi.