Uyadığımda sabah olmuştu gece yaşadıklarımı hatırlayıp Tumay’ın yanına gittim ve olanları anlattım sesi sanki bir sır saklıyormuş gibiydi “Hiçbirşey olmadı ayrıca ben bağırmadım.” dedi sesi bana pek ikna edici gelmese de onu zorlayamazdım.
Birlikte yemekhaneye doğru ilerledik. Ben bir ton balıklı sandiviç ve meyve suyu aldım o da salamlı sandiviç aldı fakat tabağına dokunmadı bile. Neden yemediğini sorunca iştahının olmadığını söyledi. Fakat ben onu tanıyordum ve elbette bir şey olduğunu biliyordum ama yine de laf etmedim.
Aklımdan bunu çıkaramıyordum. Yetimhanenin bugün farklı bir havası vardı. En son dayanamadım ve müdürün yanına gittim. Müdürün tadı yoktu bana girdiğim an “u an müsait değilim sonra gel