O gün yine yetimhaneye bağlı okuldan geldim eski püskü yetimhanenin kapısından içeri girdim. Kendimi bildim bileli o yetimhanede kalırım dışardan gören bir kişi buranın yetimhane olduğunu bile anlayamaz fakat ben yine de burayı seviyordum.
Okuldan ilk gelen yine bendim. Yetimhane görevlisi Bahar Hanım:
-Hoşgeldin tatlım. Okul nasıl geçti? diye sordu
-İyi diye cevap verip hızlı adımlarla yatakhaneye doğru ilerledim kendimi yatağa attım bu yataklar çok tuhaf kokuyor ilk başlarda bundan hoşnutsuzduk ama sonra alıştık.
Ben bunları düşünene kadar çoğu arkadaşım gelmişti. Benim yattığım ranzanın alt tarafında yatan en yakın arkadaşım Tumay:
-Neden beni beklemedin? diye çıkıştı bende
-Çok yorgundum bekleyemedim. dedim.
-Neyse bakalım olan oldu.
Başımı sallayıp kafamı yastığa koydum aradan birkaç dakika sonra uyumuştum.
Kulağımda çığlık sesleri yankılanıyordu Tumay’ın sesine çok benziyordu gözlerimi hafifçe araladım uyku sersemi neler olduğunu anlamadım hiç kalkabilecek durumda değildim bu yüzden geri uyudum.