Bölüm 3

Bazı korkular

Kabusların aynasıdır

Ve dahası

Bu sadece

BAŞLANGIÇTIR

.

..

Koşarak geldiğim yolu geri döndüm.

Gözlerim, yerdeydi.

Lanet olsun, bu aptal telefon nerede!

Yürümeyi bıraktım ve koşar adımlarla ilerledim.

Tekrar kavga sokağına dönmüştüm ki, aniden yeri boyladım.

Elim kafama gitti.

"Hay sikeyim. Önune baksana be, kör müsün ulan!"

Diye adama cıkıştım.

Adam benim aksime yerde değildi.

Bana aşağılayıcı gözlerle bakıyordu lanet şey!

"Sende bakmıyordun ufaklık"

Dedi sakin bir sesle, üstünü sirkeledi.

Fazla umursamadan yerden kalktım.

Bende üzerimi sirkeledim.

Kavgadan dolayı dağılan saçlarımı geriye yittim ve terimi sildim.

Bir anda kaşlarım çatıldı.

Adam yerinde durmuş beni dikkatle süzüyordu.

"Ne bakıyon y*rrağam. Açıkta bir yer mi gördün?"

Dedim sesimde alaydan ziyada sorgu vardı.

Güldü ahmak!

"Kavga mı ettin küçük?"

Sanane dayı baksana işine ya!

"Sizi ilgilendirmez!"

Dedim ve omuz atarak ilerlemeye devam ettim.

O telefon çalınırsa bu adam beni aksattı için gebertirum!

Ancak kavgada hasar aldım için omzum sızladı ve istemsizce inledim.

S*kim ya!

Adamın sırtıma attığı bakışları hissetmek beni geriyor.

Umursamamaya çalıştım ve ilerledim.

Kavga alanına sadece bir iki sokak kalmıştı.

Umarım orda düşmemiştir çünkü ordaysa kırılma ihtimali yüksek!

"Sikeyim ama ya! Nerde bu?"

Hafif sinirli bir tınıyla konuştum ve alnıma vurdum.

Canım acıdı ama şuan tek düşüncem telefondu.

İlerlemeye devam ediyordum ki aniden omzumda bir el hissettim.

Dişlerimi sıktım ama acıdan ziyade sesimi çıkarmamak içindi bu.

Sinirle yana çekildim.

El beni bıraktı.

"Ne yapıyorsun dayı ya!"

Dedim.

Bu az önce ki adamdı.

"Yaralısın"

Dedi ciddi bir sesle.

"Dayı işine bak beni de kendini de yorma be kardeşim!"

Dedim sakin olmak için efso bir çaba sarf ederken.

Tekrar yürüyecektim ki adam bileğimi tuttu.

"Yarana bakalım"

Dedi.

He bende malım gelene geçene... töbe yarab!

"Kardeşim, pardon da sanane! Anam mısın babam mısın ya"

Diye söylensem de adamın sikin de değil

Bana bakıyordu.

Sanki kaybolcak bir eşyamışım gibi.

Ne bakıyon sikik, sikçen mi beni; hayırdır. Desem çok mu fesat dururum acaba? Yok durmam, ya dimi?

Neyse şimdi adam ciddiye alır falan.

"Ne arıyorsun?"

Dedi.

Elimi çektim.

Canım acısa da tek bir mimik bile hareket ettirmedim.

Yetim olmanın özelliği.

Dayak yemeye devam et.

Bir yerden sonra, acı içinde kıvransan bile acı çekmedini düşünürsün.

"Tekrar ediyorum ve saygımı bozmuyorum dayı. Sa-na-ne!"

Derin bir nefes verdi sıkıntıyla.

"Çocuk!"

Dedi bu sefer.

Bir dakika lan!

Kimse beni tehdit edemez, o sesine sahip çık lavuk!

"Hay şimdi ćocuğuna da sana da ha!"

"İsmin ne?"

Gözümü kapattım.

Sinirle soludum.

Bu adam benle daşşak mı geçiyordu acaba?!.

"Bende zaten ne zaman sorucak diye bekliyordum ya. Hayret çabuk sordun"

Dedim alayla.

"Bişe sorduk sana"

Bu sefer durmadım.

Tek parmağımı adama tuttum ve üzerine yürüdüm.

Kısa süre sonra durdum çünkü adam geriye gitmedi

"Hayırdır birader. Sen kimsin ki ben sana ismimi söyliyeceğim."

"Tekrar etmiyeceğim"

Dedi sinirle.

"Bende zaten yol geçen ağrıyım amına koyim "

Yüzünü buruşturdu.

"Küfretme"

"Dinleme"

Dedim.

O da benim gibi elini kaldırdı sonra indirdi.

Uyuz olmuştu bana belli.

Ne tesadüf, bende ona olmuştum!

Adam cidden sınanıyor olsa gerek.

Şuan öyle bir bakıyor ki gözlerimi kaçırmak, toz, toprak olmak istiyorum.

Yine de inatla gözlerine bakıyorum.

Sinirden kızarık gözleri ve yine aynı gözler sinirden seğiriyordu.

Boynun da ki damarlar belli idi.

Bir adım attı.

Yaklaştı.

Yaklaştıkça içimde bir şey geri çekilmek istedi.

Ama ben geri çekilmedim.

Geri çekilirsem kaybedeceğimi biliyordum ve kaybetmek bana göre değildi.

"Bak bana."

Dedi.

Sesi bağırmıyordu sakin ve bir o kadar da tehlikeli bir orman misaliydi.

"Zaten bakıyorum. Gözün mü kör piç"

Dedim.

Sesim düşündüğümden daha sert çıktı.

Bu onu daha da sinirlendirdi.

Bir an durdu.

Sanki gerçekten kendini tutuyordu ama bu kimin umrunda?

Şahsen benim değil.

"Senin gibiler-"

Diye başladı.

Sonra sustu.

Cümleyi yuttu.

En nefret ettim.

Söylemiceksen başlamıyacaktın cümleye ihtiyar.

"Benim gibiler ne?"

Dedim.

Kaşlarım hafifçe kalktı.

"yalancı, psikopat, dengesiz? Hadi durma say! Sence bana koyar mı?"

Dedim sesim hafif titredi.

Ama bu inanın s*kimde bile değil.

Düşünmemem gerekti ama aklıma daha tanımadım ailem geldi.

Onlara kin besledim yine.

Beni bırakmasalardı böyle olmazdı belki de.

Ama bende biliyorum.

Hayat benim elimde onları suçlamak manasız.

Elini yumruk yaptı.

Sonra açtı.

Tekrar yumruk yaptı.

Sanki sakinleşmek ister gibi ama o gözlerde nedense sinirden daha farklı bir duygu vardı?

Neydi bu şey?

Yoldan geçen rasgele birine bu kadar taktıracak kadar etkiyeken şey ne?

Yani tamam yakışıklıyım fala-...

"Sus."

Dedi bu sefer.

Manyak herif iç sesimi nasıl bölersin!

Gülümsedim bu gerçek değildi.

Biraz buruktu.

"Dinleme o zaman sende BENİM GİBİLERİ"

Dedim.

Niye bilmiyorum ama benim gibi derken ayrı bir vurgu yaptım ve bu canımı yaktı.

uzattı ama bana dokunmadı.

Havada kaldı.

Sanki aklına 1 şey gelmiş gibi titredi hafiften eli...

"Bu kadar diklenme."

Dedi, daha alçak bir sesle devam etti.

"Sonu iyi olmaz."

Sanki bizim için iyi bir son var da!

"Benim gibilerin sonu asla iyi olmaz. Sonuçta ben sadece bir SOKAK PİÇİYİM. ."

Dedim.

Bu sefer bakışını kaçıran o oldu.

Sadece bir saniyeliğine.

Ama yetti.

Bir adım geri attım.

"Şimdi çekil."

Dedim.

O da tekrar ettirmedi ama sıkkın bir şekilde dediğimi yaptı.

Zaten tanımadın biri için ne bu kadar tantana?

...

Beğendiyseniz

Lütfen diğer bölümden önce yıldıza basın😻