Kalabalığın ortasında duruyorum. Herkes bir yerlere yürüyor, hızlı adımlar, bulanık yüzler, birbirine çarpan gölgeler... Ama ben hareket etmiyorum. Alışığım zaten. Hep böyle oldu. Hep geçici oldum.Çocukken... Kaç kez taşındık biz? Dört? Altı? Belki sekiz. Saymayı bırakalı çok oldu. Her yeni şehir, her yeni okul, her yeni yüz... Önce umutlanırdım. Belki bu sefer, belki burada kalırız, derdim. Ama sonra karton kutular çıkar, annemin yorgun sesi yankılanırdı evde: "Bu da sondu, söz." Hiç son olmadı.“Merhaba, ben...” diye başlardım sınıfta. Hep aynı cümle. Her seferinde biraz daha isteksiz. Çünkü biliyordum. Arkadaş olacağım çocuklar bir gün el sallayacaklar bana, ama arkamdan bakmayacaklar. Onlar kalacak, ben gideceğim. Hep giden ben oldum.Şimdi de bu şehirdeyim. Kalabalığın ortasında yine yalnızım. Sadece daha büyüğüm. Fark bu. İçimde çocuk hâlâ aynı yerde bekliyor aslında. Bir arkadaş, bir ses, bir sabit şey arıyor. Ama kalabalıkta bile birini bulmak çok zor. Özellikle herkesin bir yere ait olduğu bu şehirde.“Bir yerim olsaydı…” diyorum kendi kendime. “Bir sokak, bir köşe, ismimi bilen bir bakkal, beni tanıyan biri…”Gece şehrin üstüne çöküyor. Işıklar uzaktan gözüküyordu ama ben uzaktan bakmaya alışığım. Her şey hep uzaktan güzeldi bana. Hiçbirinin içine giremedim. Camın ardındaki vitrin gibi. Dışarıdan hayranlıkla bakarsın ama dokunamazsın. Çünkü içeride değilsindir.Tepeye çıktım yine. Burası benim sığınağım gibi en azından yeniden taşınıncaya kadar. Kimseyle paylaşmadığım yer. Oturuyorum çimlere, altımda şehir, üstümde gökyüzü. Her ikisine de ait değilim. Ama en azından burada dürüst bir yalnızlık var. Kimseymiş gibi hissetmiyorum. Burada yalnız olmak, içeride olup dışlanmaktan daha az acıtıyor.“Belki bir gün,” diyorum, “bir yerde kalırız. Belki bu şehir son olur.” Ama içimdeki çocuk hala inanmıyor bu söze. Çok duydu çünkü.Yine de umut, gece kadar sabırlı bir şey. Işıklar kadar sessiz. Ve ben her şeye rağmen hala oradayım, o tepenin yamacında, kalabalığın uzağında... kendime bir yer arıyorum.
Bu bölüm yaşadaklarını özeti gibi oldu diğer bölümlerde kızın ailesi ve okuldaki ilişkisi hakkında olcak
