Ve evin kapısından ilk adımımı attım.
Nedense her yer altın kaplamaydı. Bu ev cidden başımı ağrıtmıştı. Sinir bozucu sarı renk... Bu renk nedense vücuduma kontrol etmemi engelleyiyordu. Ben konyrol edemiyordum vücudumu. Ve holün ortasında kendi kendime dans etmeye başladım. Bu cidden aptalcaydı. Tyler da haurete düşmüş bir şekilde beni izliyordu. Neden olduğunu anlamış değildim. Vücudumu istediğim şekilde oynatamıyordum. Kitlenip kalmıştı vücudum. Bu çok sinir bozucuydu. Ve Tyler hâla beni izliyordu. Tabi bunu söyleyemedim, ağzımı bile oynatamıyordum. Ve bir şarkı söylemeye başladım. Sanırım fransızcaydı. Vr kulağa harika geliyordu. Ve Tyler şarkıyı devam ettirmeye başladı. Hâla ne olduğunu anlamış değildim. Tyler elimi tutarak dans etmeye başlamıştı inanamıyorum. Bu sinir bozucu şey nasıl bu kadar iyi dans edebiliyordu.
Ve şarkı bitti, Tyler benden aurıldı ve hülmeye başladı.
"Uzun zamandır dans etmemiştim bu iyi oldu ama sen nasıl bu kadar iyi dans edebiliyorsun ve o şarkıyı nasıl söyledin?"
"Ben de bişmiyorum bir anda vücudumun kontrolü başkasına geçmiş gibi hissettim. O şarkıyı da ilk defa duyuyorum. Söylemem imkansız. Ama nasıl oşduğunu bilmiyorum. Gerçrği söylüyorum. İnan bana."
"Belki anıların tekrar geliyordur ve sen buna engel.olamıyorsun? Hiç düşündün mü bir insan bilmediği bir şeyi yapabilir mi? O dans annem babama evlilik teklifi etmeden önce haptıkları danstı ve şarkıyı da annem.söylüyordu. Bize bu hikayeyi anlattıklarında küçüktük ve sen o dansı ve şarkıyı öğrenmek için çırpınıp durmuştun."
"Annem mi babama evlilik teklifi etmiş?"
"Sen bu söylediklerimin arasından bir ona mı takıldın?"
"Evet?"
"Annem asla bir cinsiyetin diğerinden üstün olduğunu düşünmüyordu bizi de öyle yetiştirdi. Bana asla bir kadını küçümseme, sana da hep bir adamın kasıklarına tekme geçirebilcek kadar güçlü olmanı söylerdi."
Kıkırdadım.
"Bu kadar komik olan ne?"
"Annem kafa kadınmış."
"Anlamadım ne-?"
"Boşver."
Bir anda yere oturdum. Ve ayaklarımı kendime doğru çektim. Abim hâla beni izliyordu. Sanırım ne yaptığımı anlayamamıştı. Olabilir bende bunu neden neden yaptığımı anlayamamıştım. Birisi beni hareket ettiriyormuş gibi hissediyordum. Bu his sanirım hiç bitmeyecekti.
Birkaç dakika sonra tam ayağı kalkacakken ayaklarım tutmadı ve yere düştüm. Ve o an kafama bir zonklama geldi. Kafamı ovuşturuyordum. Bir baş ağrısı kesinlikle bu kadar acı yaratamazdı. Ve zihnimde bir görüntü belirdi.
Bir kadın bana korkmamamı söylüyordu. Kadının sesi korkudan titriyordu sanki. Aslında ben de titriyordum ve bacakları kendime çekmiş bir şekilde bir oturuyordum hatta o şekde kendimi ileri geri yapıyordum. Bunlar benim için bile çok garipti. Kadın bana sarılıyordu ama vücudu çok soğuktu. Sanki bir buzdolabındaymışım gibi hissediyordum. Bir anda görüntü bulanıklaştı ve birisi beni ayağa kaldırdı.
"-iza, Eliza! Lütfen uyan Eliza hadi kalk kardeşim lütfen bir daha olmaz bir daha kaybedemem seni lütfen kalk..."
Bu ses abimim sesiydi ama o kadına ne olmuştu? Bunlar kafamın içindeki bir kurgu muydu yoksa? Yoksa hatıralarım mı? Ama o kadınla eğer tanışıyorsam buralarda olması gerekmez mi?
"Ne oldu bana?"
"Sen yerde oturuyordun. Ondan sonra kalkmaya çalıştın ama... Kalkmadın tekrar yığıldın yere... Eliza ... Ben seni bir kez daha kaybedemem lütfen... Bunu bana yapma lütfen...
Ne dediğini anlayamıyordum ki. Ne gitmesi? Ne kaybolmasından bahsediyordu anlayamıyordum. Ama bir şeyi biliyordum. Bu kadar yorgun hissetmemem gerektiğini...
