O kadar güzel bir uykudan uyanmıştı ki öykü, yatak çok rahattı ve yumusacıktı kapı hafif aralıktı ve konuşma sesleri geliyordu, ama sesler boğuk boğuktu tam net değildi bir ses denizin ama diğer sesi tanımıyordu. Sonra tanımadığı ses evden çıkarken sesi duymuştu ve yeni uyanmış gibi denizin yanına doğru gitti,ama deniz salonda değildi yemek masasının üstünde bir silah gördü öykü ve ayak sesleri yaklaşmaya başladı ;
Deniz-sen burda ne yapıyorsun? Bilmediğin şeylere karışma başın tehlikeye girer.
Öykü-o adam kimdi? masanın üstünde neden silah var ? Sen kimsin?
Diye sorular sormaya başladı bir telaşla.ama deniz hiç birine cevap vermedi ve başını eğip öykünün saçını okşadı.
Deniz-zamanı gelince herşeyi öğreneceksin ama şuan bilmen gereken tek bilgi,onlar aslında gerçek ailen değil....
Öykünün kafası karışmıştı nasıl yani şimdi anne baba olarak bildiği insanlar gerçek ailesi değil miydi? ağlamaya başladı öykü ama çaktırmak istemedi çünkü denizi çok güçlü bir karakter olarak görüyordu ve onun önünde ağlayarak zayıflık gösterdiğini düşündü.deniz karşısında öyküyü o kadar savunmasız görünce sarıldı hiç birşey söylemelerine, konuşmalarına gerek yoktu,birbirlerinin kokularını içine çekebildikten sonra konuşmak hiç birseydi onlar için. Denizin telefonu çaldı ve birden panikleyip açtı telefonu ve dedi ki ;
Deniz-tamam hemen getiriyorum ama çok birşey bilmiyor.
Öykü kendinden bahsettiğini anlamıştı ve giyinmek için odasına gitti.giyinio çıktığında Denizin takım elbise giydiğini gördü onu böyle görünce bı içi kıpırdamadı değil. öykü ise normal giyinmişti deniz ona ;
Deniz-gidicegimiz yer böyle bir yer değil saten elbise daha güzel olur.
Dedi ve öykü hemen gidip elbiselere baktı öykü için özel kıyafetler getirmişti ve bu onu çok etkilemişti çok. öyle bir elbise giydi ki saten ,kırmızı , bel dekolteli ve boyu yerlere kadardı odadan çıktığında Deniz gözlerini üstünden alamadı ama yetişmeleri gereken bir yer vardı o yüzden öykünün elinden tuttu ve hızlı bir şekilde arabaya bindirdi.