Prolog — Yedi Mühür
Gece yarısını birkaç dakika geçmişti.
Şehrin eski saat kulesi yedinci kez çaldığında, terk edilmiş kilisenin kapısı kendi kendine açıldı.
İçeride yedi mum yanıyordu.
Masanın üzerinde siyah bir defter duruyordu. Defterin kapağında yalnızca tek bir kelime yazılıydı:
GÜNAHLAR
Yıllardır kimsenin girmediği bu kilisede, defterin başında genç bir kadın oturuyordu.
Adı Mira'ydı.
Önündeki sayfada yedi isim vardı.
İlk ismin yanında tek bir kelime yazıyordu:
KİBİR
Mira parmaklarını sayfanın üzerinde gezdirdi.
“Bir insanı yok etmek için onu öldürmen gerekmez,” diye fısıldadı. “Bazen sadece kendisini herkesten üstün olduğuna inandırman yeter.”
Tam o sırada kilisenin arka tarafından bir ses geldi.
— Birinci günah başladı.
Mira başını kaldırdı.
Kimse yoktu.
Yalnızca duvarda asılı duran eski saatin ibresi hareket etmişti.
00.07
Mira defteri kapattı.
Çünkü yedi gün sonra ne olacağını biliyordu.
Yedi gün.
Yedi günah.
Ve sonunda...
Bir kişi ölecekti.