Sabah okul yolunda ölü bir fare gördüm. Bir araba tarafından ezilmiş. Ortalama hayatı 2 yıl olan hayvan, dikkatsizlik , umursamazlık ve gövdesinden geçen 1ton agırlık sonucu öldü. Katili onu öldürdüğünü dahi bilmiyordu. Yani muhtemelen, büyük şehirde hayat hızlıydı. Kimse basit bir farenin ölümünü umursamazdı. Fareler insanların artıklarını yer, insanları korkutur ve hastalık yayar. Fare hayvanlar arasında zekası ile öne çıkar. Ama o bir faredir. İnsan yine bilidiğini yapar. Sorun olarak gördüğü şeyi yok eder. Okulumun giriş kapısından geçerken bunu düşündüm. Ölüm ben karşıdan karşıya geçerkende bulabilir. Ayaga kalktıgımda da. O zaman her an ölebileceğimi bildiğim halde neden kendi zamanımı istediğim gibi geçirmiyorum. Şuan okulda olmaktansa. Üst kat komuşumuzun atarisi ile oyun oynamak isterdim. Kimse bana doğmak istiyip istemediğimi sormadı.Ben doğmadan önce birileri tarafından sınırları çizilmiş bir yerde hapis tutuluyorum. Fare olsaydım ne olurdu. Şuandan ne farkı olurdu. Pek Bir şey değişmezdi yine yarınım için yaşardım. Kısa bir ömrüm olurdu. Bunu bilirdim . Sürekli tehlikede olurdum. Okulum sokak olurdu. Görüyorum , yaşanacakları duyuyorum,hissediyorum. Yavruyum, annem bana hayatı ögretmeden öldü , babamı bilmiyorum. Kendimi hazır hissettiğim ilk anda evimden çıktım karnım açtı. Koku duyumun güçlü oldugunu hissediyorudum. Sanki gözlerim olmadan sırf koku ile görebilirim gibi. yakınlarda yeni birilerini görüyorum. Benden daha iriler. Tedirginlik içersinde . Çöpleri karıştırıyorum. Bulduğuklarımı yemeye başlıyorum. Büyükler bundan hoşlanmamış olucak ki , onlardan saglam bir dayak yiyorum. Yoluma bakıyorum. Sürekli seyehat ediyorum. Canavar olarak adlandırdıgım devleri gördüğüm anda kaçıyorum. uzun bir yolculuk yaptım. Küçük bir köye geldim. Karnım aç, güneş topragı adeta bir kızgın tava haline getirdi. Peynir kokusu aldım. Kokuyu takip ettim . Bir şişenin içersinde peynir var. düşünmeden içine girdim . Tam yemege başlarken. Şişeyi cüce devlerden biri eline aldı. Şişeyi salladı, bu başımı döndürdü. Diğer cüce devlere beni sergiledi. Şişeden beni sert bir şekilde çıkarttılar. Şişeyi kırarak. Çarpmanın etkisi ile hareket edemedim. Cüce devler çok mutlu. Ben Hala yaşam savaşı verirken, cüce develerden biri üzerime ayağa ile bastı. Son hatırladığım şey. Yanık kibrit kokusuydu. Yaşamım eğlence uğruna bitti. Küllerimde toprağa karıştı.
Bölüm 6
Küllerimde toprağa karıştı.
Bölüm sonu
0 yorum
Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.