Arka bahçedeki çardakta oturduğumuz da ben Davin ve Edanın arasında kalmıştım.
Birkaç dakika sonra yanımıza Atlas gelmişti o da Davinin yanına otudu ben Edayla ,Atlas ta Davinle konuşuyordu.
Biraz zaman geçtiğinde Atlas bana "Nova nasılsın prenses ne zamandır konuşmuyoruz" dediğinde bende "daha sabah konuştuk ya Atlas Okyanusu ne ara unuttun" dedim. Bu cevabım karşısında kahkaha atmıştı tabikide her zaman ki gibi.
Zilin çaldığını duyduğumda "zil çalıyor kalkın da sınıfa gidelim yoksa hoca dan azar işitmek zorunda kalacağız" dediğimde hepsi ayaklandı okulun içine girdiğimiz de ilk Atlası sınıfına bıraktık sonra da kendi sınıfımıza gittik.
Sayısal seçtiğim için bir kere daha pişman oldum çünkü ders matematik ti ve benim daha şimdiden uykum gelmişti.
Uykunun en güzel yerinde biri benim ismimi söylüyordu "Nova uyan ve tahtaya çıkıp bu soruyu sen çöz uyuduğuna göre konuyu biliyorsundur"diyordu matematikçi başımı kaldırdığımda kalemi bana uzatmış bir şekilde bekliyordu ensneyerek tahtaya doğru gittim.
Biraz soruya bakınca hemen yanda hocanın anlattıkları vardı onlardan yardım alarak soruyu çözdüm.
Tam sırama oturacak ken onunla göz göze geldik bana gülümsediğinde gülümsemesini bile göz kamaştırıcı olduğuna karar verdim, bende gülümseyip geri yerime oturdum.
Dersin bitmesine 5 dakika kalmıştı.
Teneffüs zili çalar çalmaz Davin yanıma gelmişti . Beraber okulun bahçesine inmiştik ,Edaya gelmesi için çok ısrar etmiştim ama bir türlü kabul etmemişti bende daha fazla zorlamadım ve Davinle beraber aşağıya indik.
15 dakika çok çabuk geçmişti Davinle berber geri sınıfa gelmiştik son ders ti o yüzden zilin çalmasını bekliyordum.