Sabah kahvaltımı yapıp hızlıca evden çıktım sahile doğru gittim. Açelya çoktan gelmişti. Bende yanındaki şenzlonga eşyalarımı bırakıp oturdum.
"Nasılsın güzellik"
"İyiyim seren sen"
"İyi olmaya çalışıyorum"
"Hadi ama ya! Bugün eğlenmek var üzülmek yok"
Açelya'nın bu sözüne gülümsedim. Haklıydı zaten uzun zamandır onunla konuşmuyorduk. Bunun suçlusu bendim. "Hadi denize girelim" dedim. Deniz serindi. Sıcak havadan dolayı rahatlamış hissettiriyordu.
"Açelya ben çıkıyorum biraz bişeyler içicem"
"Tamam tatlım bende 5 dakikaya gelirim"
Denizden çıkıp kokteyllerin olduğu bar a benzer bir yere doğru ilerledim ilerlerken simsiyah güneş gözlüğüyle hafif ıslak bir erkek bana çarptı elindeki buz gibi kokteyl üstüme döküldü.
"Ay! Dondum"
"Akıllanmışa benziyorsun"
"Ya biraz dikkat edin biz burda enayi miyiz önüne gelen çarpıyo"
"Vazgeçtim hiç değişmemişsin"
Söylediği son sözde şaşırdım kim? Kimdi o?
Genç güneş gözlüğünü çıkardı ve yeşilimsi gözleri göründü.
Karizmatik Gölge..
Sinan Yavuzoğlu..
Dişlerimi dudağımın kenarına geçirdim. "Hanımefendi umarım bu sefer üzerime atlamazsınız gerçi hanımefendiye benzer bir haliniz de yok ama" nasıl söylüyordu bunları halsiyetsiz. Köpek.
"Peki beyefendi tabi sizin kadına da erkeğe de benzer bir haliniz yok"
Sinan kalan kokteyli başımdan aşağı döktü. "Napıyorsun gerizekalı! Yarım bıraktığım işi bitiririm bu sefer"
Sinan güldü. Aşağılayıcı bir tonda güldü. Piç.
"Dene"
"ha?"
"Tamam. Yarım bıraktığın işi bitir"
Yumruğumu sıktım ve onun karnına doğru yumruğumu yapıştıracakken elimi tuttu. Sonra diğer elimitutup kendine çekti. Dayanamadım ve kasıklarına bir tekmek attım. Sinan yüzünü buruşturdu.
"Birdaha bana bulaşma Sinan Yavuzoğlu"
Sinan sinirli bir şekilde bana baktı.
"Sende bir daha bu kadar ileri gitme Seren Yıldız"
Adımı nerden biliyordu yoksa o da beni mi araştırmıştı. Arkamı dönüp ordan uzaklaşmaya başladım. Kısa süre sonra sinan hafif yüksek bir sesle.
"Siyah güllere iyi bak fiore!"
Ufak çaplı bir şok geçirdim. Hemen şenzlonguma oturdum. O notu gönderen oydu. O çiçekleri gönderen oydu. Bu sefer güçlü bir düşmanım vardı ama ben ona yenilmeyecektim.
Bir süre sonra açelya geldi. Üstümde bikini olduğu için dökülen içecek çok belli olmuyordu.
Açelya'ya bunu şuan anlatmayacaktım. Modunun düşmesini istemiyordum. Bir süre sonra telefonum çaldı. Arayan kişi. Babam.
Mutlu günlerim son bulmuştu babam eve gelmişti. Artık ecelden kaçamazdım. Açelya babamı bildiği için benş evime bıraktı. Hemen çiçekleri çöpe attım.
Babam eve geldiğinde bana dayak atıp salona gitti.
Bende odama geçip genç weather'ın acıları kitabını okudum belki benim acılarım hafiflerdi. İmkansızdı ama imkansızlığa sığınmak benden sorulurdu. Maalesef.
