Uyandığımda mutfağın ışıkları açıktı. Terliklerimi giyip mutfağa doğru ilerledim. Bir kaç içki şişesi duruyordu masada, bitmiş şişeleri çöpe attım. Annemin ve babamın yatak odasının kapısından küçük bir ışık süzülüyordu.
Babam oraya annemin ölümünden beri girmemişti. Yavaş adımlarla odaya ilerledim. Babam elinde bir içki şişesini tutuyor ve çerçevedeki annemin resmini okşuyordu.
Babama acıyordum. Acınası türdendi. Ayaklı bir klişeydi, ölen ölmüştü annem artık yoktu. Ölenle ölünmezdi. Bunu babam bana değil ben ona öğretmiştim. Hayat şartları beni buna itmişti ama işe yaramadı.
Her akşam içtiği içkileri hala içiyordu. Hiç bir işe yaramamıştım. Yine.
Babam beni görünce kızgın kızgın baktı. Elindeki içki şişesini yere attı şişe büyük bir çatırtıyla kırıldı aynı zamanda elinde olan annemin fotoğrafı düştü. Onunda camı kırıldı ve etrafa saçıldı.
"Demek beni izliyordun halsiyetsiz it! Hemen temizle şunları! Hemen!"
Sertçe yutkundum mutfaktan gidip süpürge alacaktım ki babamdan bir dayak yedim.
"Elinle al ve temizle çabuk beni deli etme!!"
Camları elimle toplamaya başladım. Bir cam elime battı acıyla yüzümü buruşturdum. Babam "Bunları toplamadan odadan çıkarsan gebertirim seni sokak iti!" ayağıyla beni itekledi camları. Üstüne düşmemek için elimi camların üstüne koymak zorunda kaldım.
Elimde açılan kesikler acı veriyordu babam kapıyı kilitleyip odadan çıkmıştı. Odadan çıkamazdım annemin eşyalarına zarar veremezdim bu da elimden akan kanı durduramayacağım anlamına gelirdi babamın kıyafetlerini kanımla bularsam beni gerçekten öldürürdü ayrıca onun pislik kıyafetlerine asla dokunmazdım.
Camları topladım ve çöp kutusuna attım. Açık olan camdan dışarı çıkabilirdim. İlk kattı ve mesafe azdı pencerenin kenarına çıktım ve aşağı atladım. Biraz bileğim acıyordu. Burkmuş olmalıydım ve sanırım biraz morarmıştı.
Geldiğimden beri bir damla su içmemiştim susuzluktan ölüyordum yanımda para yoktu eve dönemezdim en azından bir kaç saatliğine evden, babamdan uzak durmalıydım.
Sahile doğru koştum. Hafif dalgalı ve ılık denizin bir kısmına kadar uzanan iskelenin sonuna gittim ve bacaklarımı sarkıttım ve salladım.
Denizin sesi biraz olsun beni rahatlatıyordu. Uzaktan bir ses geldi.
"Hey! Sen kimsin"
