Hemen fırsatı değerlendirip yorumuna yanıt verdim.
Hilalkaya:
Varmış benden delisi.
CenkKandemir:
Olamaz olucağım kölesi.
Bunu daha fazla devam ettirmenin saçma olduğunu düşünerek daha uzatmadım. Neden karnımda iğrenç bir hissiyat vardı. "Aşık olabilirsin Hilal hanım" dedim kendi kendime.
CenkKandemir:
Dokunuşu yeter o da biliyor♥️
"Hilal". "Galiba doğru kişiyi buldun kızım" diyerek yapacağım şeye kendimi hazırlıyordum.
Note
° arkadaş gibi davran ama göndermeli de konuş.
°onun neler sevdiğini öğren.
°her ne olursa olsun aşıksan savaş kızım.
°doğru zamanı anlayınca yapıştır kızım çıkma teklifini.
Bir an duraksadım. "Ben ne yapıyorum ya? İçimden ne geliyorsa onu yapıcağım. Diye düşündüm ve kağıdı buruşturdum.
Tıklatılan kapım ile irkildim. Kapıyı açtığımda karşımda centilmen boy vardı. Beni görünce gülümsemişti. Yunan heykelim benim. "Şey sabah seni beklerken telefonumu masaya koymuştum da sanırım burada kaldı." Dedi. Arkadan gelen babamı görünce onu içeriden alabileceğini söyleyip babamla konuşmak için dışarıya çıktım.
~Cenk'in gözünden~
Odaya girdiğimde masanın üzerine duran telefonumu aldım. Gözüm yerdeki buruşturup atılmış kağıda takıldı. Alıp okumaya başladım. Bir dakika bahsettiği kişi benim. Gerçekten benden hoşlandığını mı söyliyecekti? Bir düşününce zaten cesaret edemeyeceği aklıma geldi. Ama ya cesaret ederse? Bunu ben yapıcağım. O sözleri hilalden önce ona ben söyliyeceğim. Kağıdı geri buruşturup attım. Tam zamanında! Hemen arkasından Hilal gelmişti.
Telefonu gösterip sallayarak "buldum teşekkürler." Dedim gülerek. "Ben artık gidiyim." Dedim ve hiç hilal'in bir şey söylemesini beklemeden gittim. Bu bir kaçış değil mutluluk göstergesiydi benim için.
~bölüm yine kısa oldu ya kusura bakmayın iyi okumalar~
