Dakikalardır onun uyanmasını bekliyordum yalan yok ben halimden memnunum ama onun kendi kalkıp fark etmesini istiyorum..
Belime sardığı kolu ile kafası göğsüme yaslıydı siyah saçları dudaklarıma deyiyordu uyurken bu kadar masum olması biraz tuaftı ama herşeye rağmen çok yakışıklı ve çekiciydi geniş omuzları ona dokunmamı tetikliyordu..
Derin bir iç çektiğimde o gece geldi aklıma.. kim neden böyle bir şey yaparki Ateşin düşmanları falan mı vardı benim bilmediğim... Aklıma abim geliyor ama oda cezaevinde eve gelip sıkacak kadarda cesaretli olacağını düşünüyorum.. bir kere sordum hastanede seni ilgilendirmez diyip geçiştirdi Nermin abla'yada sordum ama araştırıyorlar deyip beddualara vurdu kadın. Gözlerim önüne gelen saçlarımı kulağımın arkasına sıkıştırdığımda gözlerimi kapadım.. sanırım kendisi uyanıyordu , belimdeki eli kalçama indiginde kalbimin hızlandığını hissettim neler oluyordu.. sanırım fark etmeden koymuştu çünkü hızla çekip göğsünden kafasınıda uzaklaştırmıştı neyseki kulağımın arkasına sıkıştırdığım saçlarım gözlerimin üzerine düştüğünde kirpiklerim kıpırdaması görünmüyordu.. gözlerimi hafifçe aralarken gözlerinin üzerimde gezindiğini fark etmiştim.. sırtını bana döndüğünde ayağa kalkmıştı.. öküz insan bir bu kız üşüyor üzerine nevresim atayım der.
Arka tarafıma geçtiğinde sanırım kemerini takıyordu e benimde arık uyanma vaktim geldi diye düşünüyorum hafifçe kıranıp yüzümdeki saçlarımı geri çektiğimde esnedim yavaşça..en güzle uykumdu diyebilirim ilk kez kesintisiz uyumuştum way be..
Sırtımı yatağın başlığına dayadığımda dudaklarımı araladım..
" Günaydın." İfadesiz yüzü ile soğukça"Günaydın." Dediğinde gülümsedim onun aksine..
" Umarım seni fazla rahatsız etmemişimdir." Tatlı sesim ile konuşurken yukarı çıkan eteğimi düzelttip saçlarımın ucundaki iki teli saran tokamı çıkardım açımıştı ama sertçe çekince çıkmıştı..
" Nasıl uyuduysak kalktık." Aynen canım düz uyudun ama kucağımda kalktın ki ben bacaklarımı açarak uyuyorum nasıl şikayet etmediki kesinlikle aynı benim gibi kesintisiz uyumuştu o yüzden bir şey demiyordu..
Telefonunuda aldığında odadan çıkmıştı..bende saçlarımı toparlayıp yatağı düzelttim..nevresimi kaldırdımda gözüme bir şey çarpmıştı.. kolyemdi bu aylar önce kaybettiğim kolyem iyide nasıl gelebildi buraya cebimde yoki.. aklıma tek seçenek geliyordu bana saplantılı olan aşık kocam diyeceğim ama ne aşık ne saplantılı , parmaklarım arasına aldığımda boynuma sarıp sabitledim. Giydiği pantolondan düşmüş olmalı.. yatağı düzeltip odadan çıktığımda burnuma harika kokular geliyordu..
Mutfağa girdiğimde Nermin abla'nın sesini duymuştum.
" Günaydın güzelim gel." Güzelim kelimesi masada oturan Ateşi şaşırtmıştı hazırladığı çayları masaya yerleştirdiğimde onun gözlerinin boynumdaki kolyede dolduğunu fark ettim..birlikte masaya geçtiğimizde yavaşça bir şeyler yemeye çalıştım. Ama garip şekilde midem bulanıyordu sanırım üşütmüştüm.. ayaklarımın üşümesi ile birbirine sürterken boğazıma kötü bir tat gelmişti iğrençti bu..
" İyimisin Naz." Neriman ablanın dediği ile gülümsemeye çalıştım..
" İyiyim." Üşüyorum diyeceğim ama Ateşin bakışlarından sonra derince yutkundum bir an önce eve odama gitmek istiyorum.. Ateş işe gittiğinde bende Neriman ablaya sofrayı toplamak için yardım edip çıkmıştım biraz yürümek iyi gelecekti..
Binaya girdiğimde kollarımı birbirine bağladım. Eve çıkıp kapıyı açtığımda ayakkabılarımı hızla çıkarıp içeri girmiştim.. sıcak bir duş çok iyi gelecekti.. yavaşça bedenime deyen su ile gevşemiştim yaklaşık bir saatimi burada geçirdim baş ağrıma iyi gelmişti.. yavaşça çıkarken bornozumun burada olmadığını fark ettim o yüzden Ateşin havlusunu göğsüme bağlarken saçlarımada küçük bir havlu sarmıştım..
Odama ilerlediğimde havluyu çıkarıp üzerimi giyinmeye çalıştım ama donuyordum.. üzerime gri pijema takımımı geçirdiğimde hırkamı üzerime geçirdim ayağıma çorapta geçirdiğimde derin bir nefes aldım.. dünden kalan bulaşıklar vardı önce onları yapıp sonrada bir ağrı kesici yutmuştum umarım yarına iyi olurum. Ateşin odasına ilerlediğimde yere attığı gömleği aldım sirkeleyip dolaba yerleştirdiğimde yatağını temizledim.. pasaklı bir adam değildi sadece kolundan dolayı kıyafetleri dağınıktı..
Camı açtığımda kapının sesi ile perdeyi çekmiştim..
Ateş bu saatte gelirmi ya ilerleyip kapıyı açtığımda tüylerim diken diken olmuştu hızla kapıyı kapatmak isterken sesi ile iliklerime kadar titredim..
" Lan Naz yaktım seni." Abim gelmişti kalbim hızla atarken derince yutkundum..ne kadar ittirsem kapı kapanmıyordu.
" Git burdan git!" Bağırarak konuşurken kapıya vurması ile arkaya ellerimin üzerine düştüm bileklerimin acısını görmezden gelip odama doğru koşarken tam aramadaydı kapıyı kapatıp kitlemeye çalışırken küfürleri arasında yere serildim...belim o kadar açımıştıki ağrısı çığlığımı bastırmaya neden oluyodu..
" Or*spuya bak lan kaçağınımı sandım.." saçlarımdan tutup ayağa kaldırırken göz yaşlarım arasından konuşmaya çalıştım.
" Bırak beni... lütfen bırak.." saç köklerimin acısı yanıp kül ediyordu beni yüzüme attığı tokadı ile kanın o garip tadını almıştım..ne , zaman çıkmıştı.. nereden buldu beni...
" Senin yüzünden herşeyimi kaybettim lan baban gibi yanda göreyim seni.." çırpınmak hiç bir şeyin önüne geçmiyordu her yardım etmek için bağırdığımda bana vurması canımı acıtıyordu..Ben..ben yanmak istemiyorum en çok ateş'ten korkarken bedenimim yanıp kül olması beni dehşete düşürüyordu kalbime saplanan ağrı ile nefessiz kaldım yutkunamıyorum bile..
" Otur şuraya otur dedim.." korku ile yatağa oturduğumda bir eli saçlarım arasındaydı diğeriylede cebinden çıkardığı kolanya şişesi ile uzaklaşmak istedim ellerim onun saçlarımdaki elini koparmak istedi ne kadar vursam ne kadar bağırsam çare etmiyordu... Ben böyle ölmek istemiyorum ben annemin babamın katilinin elinde onların kaderini yaşamak istemiyorum.. onlar çok acı çekti yan yana yanmış bedenleri çok acı çekti..ben bu acıya dayanamazdım..
" İmdatt! Yardım edin! Yalvarıyorum yardım edin!" Keşke pencerem açık olsaydı ses giderdi o zaman..
Kolanyayı yatağa ve etrafa boşaltırken üzerimede dökmüşü kapıdan çıkmak için yere uzandığımda karnıma attığı tekme ile ağzımdaki kanının tadını aldım tekrar..
" Kes sesini it!." Göz yaşlarım boynumu doldururduğunda elindeki çalmağa deydi elalarım... Korku değildi benim yaşadığım..bedenim öylesine şoktaydıki artık ne bağıra bilecek gücüm nede kurtulmaya çalışmak için bir mecalim vardı.. bir hamle daha yaktım son kez ayaklarımı kaldırıp karnına vurduğumda bir kaç adım geriye gitmişti... Elindeki çakmak düştüğünde hızla yerden kalkıp kapıya doğru koştum.. lütfen Allah'ım yalvarırım yardım et.. merdivenlerden inerken sesini duyuyordum.. ne kadar koşsam yetmiyordu binadan dışarı çıkmadan önümdeki basamağı atlamışım. Elim merdiven korkulukların çivikerini bulduğunda boğazım yırtıldı.. yüzüm basamağın sivri tarafına çarpması ile yaşamanın ölümden daha kolay dolduğunu anladım...insan nasıl yaşayacağım diye düşünmemeli nasıl öleceğim diye düşünmeliydi...ben bunu şu an anladım ne yazık ki.
İki yıl önce
" Naz hadi kızım geç kalıyorsun." Çıplak ayakları soğuk basamakları bulduğunda hızlıca mutfağa ilerledi kıvırcık saçlarını savura savura..
" Geldim anne ödevlerimi yapıyordum.."
Naz ailenin ilk ve tek kızıydı.. anne ve babasının biriciğiydi. Lise son sınıfa giderken bu sıralar eğitimini önemsiyordu eskisi gibi okulunu aksatmıyordu..
" Hızlıca yemek yiyip okula gitmek istiyorum." Annesi kızının ilk kez bu kadar okuluna düşkün olduğunu fark ettiğinden içten içe seviniyordu .
Onun için kızının okuması herşeyden önemliydi.
" Baban birazdan gelir seni bırakır." Hızlı lokmalar ile yutkunurken kapının sertçe çalma sesini duymuştular tekrar gelmişti Naz olacakları bildiğinden mutfakta kalırken annesi kapıya doğru ilerledi korku içinde.. kızı kadar oğluda önemliydi ama hiç bir zaman anlayamıyordu..
" Oğlum noldu sana. " Oğlu Alinin kanlar içindeki yüzünü gördüğünde korkuyla attı kalbi.. Ali böyle değil o düzelecek demeyi o kadar çok istiyordu ki ama insan alışkanlık hale getirdiği şeyleri bırakmazdı.
" Para ver anne ." Montların cebini karıştırırken söylediği ile Naz sesizce odasına çıktı çünkü abisinin elindeki parasını almasını istemiyordu parasını banyo paspasının altına yerleştirirken aşşağıdaki gelen sesleri duymazdan geldi. Abisinin onların huzurunu bozmasından nefret ediyordu saçlarını çekiştirmesinden nefret ediyordu. En çok üzüldüğü şey ise annesinin abisi gittikten sonra göz yaşı dökmesiydi...
Eren istediğini annesinden bulamayacağını bildiğinden yukarı kata kardeşinin odasına ilerledi hızla kapıyı açtığında onun o süslü hali dahada deli ediyordu..
" Para ver!" Diye bağırınca gözleri etrafata dolandı masanın üzeri çekmece dolap derken yatağın altındaki kumbara çarptı gözleri.
" Abi o benim test param alma ." Önüne geçerken kolunu sıkıp ittirmişti.
" Aptalsın Naz çekil." Yatağın altındaki kumbarayı aldığında odadan hızlıca çekip gitti onun için aile önemli değildi annesinin göz yaşları önemli değildi..
*
Merhaba herkeseee🎀
Nasılsınız
Her hikâyede iyi kötü vardır bilinmeyen bir çok şey vardır siz Nazın hikayesinde