İçeriğe geç

Yaz Çiçeğim

Bölüm 12 · 8 dk okuma

Yaz Çiçeğim

Bölüm 12

Sevdiğim adam

2 yıl sonra

Baharın habercisi olan güneş kendini çiçekli ağaçların arasından gösteriyordu.. İzmir denizinin mavilikleri kadar kışın beyazlığıda göz alıcıydı.. bazen sokakta koşuşturan çocukları yada çiftleşme ayındaki kedilerin sesi kulaklarıma dolardı en kötüsü ise çiftleşme dönemindeki hayvanların pastanemin önünde sevişmeleri..

Dükkan her günki gibi bugünde yoğundu çalışan olarak aldığım kızlardan biri elini kestiği için yardıma Alper yetişmişti.. daha çok garsonluk yapıyordu pasta konusunda anladığı tek şey yemekti çünkü..

Her gün mutluluğumun katlandığını düşünürüm.. hayatımda fazla sorun yoktu hatta tek sorun yemek yemeği unutmamdı. Çalışınca zayıflarım sandım ama öyle bir yemişim ki şimdi kilo vermek zordu..

Belime yerleştirdiği eli ile omzuma dudaklarını bastırmıştı.. Alper o gün arabada benden hoşlandığını dile getirdiğinde hiç bir şey hissetmiyordum.. zaman geçtikçe iyi anlaştığımızı empati yaptığımızı hatta düşüncelerimizin bile okuduğumuzu anladığımda neden bir ailem olmasın dedim..

Yıllar önce annemin ve babamın kaybı abimin hayla hapiste olması ve.. diğer yaşananlar.. hiç biri beni mutlu etmemişti.. geçmişe baktığım gibi geleceğimede bakındım artık yirmi bir yaşındaydım eskisi gibi çocukça düşüncelerim yoktu gerçi o zaman bile olgundum ama neyse..

Eve her girdiğimde yalnızlığım yüzüme vurulması canımı yakıyordu.. Alper bana her şeyin en iyisini geleceğin en güzelini önüme seriyordu.. başta ciddi düşünmeyip işin eylencesine bakıyordum zamanla ciddileşeceğimizi düşünüyordum ama Alperin evlenme hayallerini duyana kadar düşünmedim değil.. kalbimde ona karşı bir kaç his vardı beni mutlu etmesini seviyordum düşünmesini değer vermesini ve bir çok şeyi seviyordum iyi birisiydi ve önceki evliliğime bakılırsada bana iyi bir koca olurdu..

Ateş ve aramızda son bağ olan dini nikahımızda bitmişti boşandıktan iki ay sonra İstanbul'a gelmişti bizde Bartu ile ikametkah için gitmiştik o zaman aramızdaki her şeyi koparıp gelmiştim..

" Yoruldun mu." Saçlarıma dudaklarını bastırması ile kafamı hayır anlamında sallamıştım..

Şu anlık tek niyetim babamın hayalî olan zincir restorandlardı.. şu anda sadece iki tane pastanem vardı.. Pastane işine girerken zorlanmıştım her şey ile tek tek ilgilenip özenle seçmiştim en zor kısım sanırım isim kısmı idi.

Karar veremiyordum en sonda balkonda diktiğim çiçekler ilam oldu bana.. ve pastanemin ismi unutma beni oldu..

Bu çiçek masmaviydi çok seviyordum ismide güzeldi.. düşüncelerimden ayıran şey Adelin sesiydi..

" Naz ben geldim." Sırtındaki küçük çantası iki taraftan yaptığı topuzu ile içeri koşarak gelmişti. Resepsiyondan çıkıp eğildiğimde sıkıca sarıldım.

" Hoş geldin güzelim." Yanağına dudaklarımı bastırdığımda gülümsedim ona.

" Naz bak saçlarımı senin gibi yaptım kıvır kıvırlar." Bukle yaptığı saçlarını gösterdiğinde büyükçe gülümsedim tam yemelikti bu kız.

" Çok güzel aynı ben olmuşsun." Beni ablası değilde arkadaşı gibi gördüğünden ne yapsam aynısını yapıyordu geçen gün hayvanları sevdiğimde benim gibi incitmeden seviyordu oturduğumda benim gibi oturup taklidimi yapıyordu ve bu benim çok hoşuma gidiyordu.

" Annem gelemedi o yüzden abim beni bırakıp gitti hemen bana yemek yedirirmisin." Yasemin abla bu aralar biraz rahatsızdı hastanede yatmak zorunda kalmıştı o yüzden kimse adam akıllı Adel ile ilgilenemiyordu.

" Yediririm tabi ne istersin sucuklu yumurta istermisin." Alperin son masa ile ilgilenmesi ile yanımıza gelmişti.

Adel kollarını Alpere sardığında havalnamıştı. Birlikte mutfağa girdiğimizde kapıyı kapatmıştım Adele sucuklu yumurta pişirildiğimde Alper ile aralarındaki tatlı sohbete katıldım bir yandan.

" Biliyormusun dün yanlışlıkla abimin gitarına zarar verdim çok kızdı bana." Tatlı söyleyişi bir yana üzüldüğünü hissedebiliyordum. Yumurtayı masaya yerleştitip ellerimi saçlarında gezdirdim..

" Yanlışlıkla yapmışsın o yüzden affeder seni hem abin sana kıyamazki.." gönlünü almak isterken alt dudağını sarkıtmıştı bu durum Alperin hoşuna gittiğinden çaktırmadan gülümsüyordu yalan yok bu halde o kadar tatlıydıkı göğsüme yaslayıp bir ömür severdim.

" Şimdi yemeğimizi yiyelim sonra Naz'la ebelemece oynayalım olurmu." Bir kaç dakika sonra Asel ikna olmuştu yemeğini yemiş bizi bekliyordu dükkana göz gezdirdiğimde tüm yükü ezginin üzerine bıraktığımı şimdi fark ediyordum neyseki fazla kişi yoktu..

" Hadi güzelim." Boynuma doladığı kolu ile gülümsedim bir kolumu onun sırtına sararken diğeri ilede Adelin elini tutmuştum . Birlikte parka yürürken Alperin ve Adelin atışmalarını dinlemek büyük bir keyifti.

" Böyle dediğinde için ben seni sevmeyeceğim naz da sevmeyecek." Kolumu çekmesi beni Alperin kolları arasından almak demekti..

" Tamam gerçekten çok güzelsin Adel hem benim nişanlımı alma ben onsuz yapamam Adel. " Tabiki bu dedikleri Adelin umrunda olmadı birlikte salıncağa doğru ilerleyip bindiğimizde yavaşça sakladık.

" Bu gece bana gelsene ablam gelmeden ." Tijen abla iki yılın ardından bir kaç gün sonra buraya gelecekti aramız olmadığından onun hakkında bir şey bilmiyordum sadece bir adamla tanışmış ve buraya gelmek istiyordu onunla birlikte.

" Olur." Alperin teklifini kabul ederken beni daha hızlı sallamaya başlamıştı uçan saçlarım tenime deyen rüzgar çok güzeldi.

Bir süre daha vakit geçirip pastaneye geri görmüştük Bartu gelip Adeli aldığında sıkıca öptüm onu minicik bedeni çok güzeldi.. zaman ilerledikçe pastane sakinleşiyordu kapatıp beni bekleyen adama döndüm.

" Hasta olacaksın diye korkuyorum." Elimden tutarken yavaşça ilerledik..

" Bir şey olmaz hayatım." İtiraf etmeliyimki ona karşı sevgi sözcükleri boğazımda tıkanıyordu nedenini bilmediğim halde söylemek beni korkutuyordu.

Yavaşça eve girdiğimizde artık ayaklarımın üzerinde duracağımı düşünmüyordum ayakkabılarımı çıkarıp onun odasına ilerledim.. yatağa otururken saçımdan tel tokaları çıkarıp komidinin üzerine yerleştirmiştim..kendimi soğuk çarşaflar içine attığımda sesini duymuştum.

" Bu kadar erken uyumanı düşünmedim." Yatağın diğer ucunda oturup üzerime eğildiğinde dudaklarıma küçük bir buse kondurmuştu..yalan yok ilişkimizin ilk günlerinde temas edememiştim çünkü ona dokunmak Ateşe ihanet gibiydi biliyorum biz boşandık ama bir yanım hep onundu şimdi öylemi bilmiyorum her geçen gün Alpere dahada alışıyorum ve bu iyimi onuda bilmiyorum.

" Biraz daha." Belimdeki kolu ile sertçe yanına çekmişti beni saat ondu Ezgi pastaneyi açmış olabilir ama benim orada olmam gerekiyordu..

" Hadi Alper söz bu gecede sende kalırım." Eğilip yanağına dudaklarımı bastırdığımda dudaklarının kıvrılması ile bedenimdeki kolu gevşemişti..

Yataktan kalkıp üzerimi düzelttiğimde mutfağa ilerleyip kahvaltı hazırladım. Çaylarımı doldurduğumda seslenmek için dudaklarımı araladım..

" Kahvaltı hazır hayatım." Bu cümle o kadar yabancı geliyorduki anlam veremiyorum..ama. Her şeye rağmen yeni bir hayatım vardı a'dan z'ye herşeyin değişti aklımında değişmesini istiyorum..

" Ablam Bu gece buraya geliyormuş." Alperin telefona bakıp söylemesi ile gülümsedim.

" Yanlızlıktan kurtuluyorsun işte." Alper ablasını gerçekten seviyordu bunu görebiliyorum iyi bir abla kardeştiler.

" Ne yanlızlığı evlenene kadar bir sende bir buradayım bırakmam seni." Yanımda yaklaşıp dudaklarını dudaklarıma bastırdığında geri çekildim yavaşça.

" Kurt gibi açım ama diyette olduğumdan birlikte bu leziz sebzeleri yiyeceğiz." Masayı gösterirken yerine oturmuştu bende onun karşısına geçtiğimde sesini duymuştum.

" Kilo sana yakışıyor diyete girme bence ." Bu etrafımdaki herkesin dilinde vardı eski fotoğraflarımda daha zayıftım şu an ise kalçalarım göğüslerim şişmişti resmen.

Bol sebzeli kahvaltıdan sonra Alper beni pastaneye bırakmıştı pazar olduğundan biraz kalabalıklaşmıştı evlere sipariş götürmek için Atakan motor üstündeydi lise son sınıf öğrencisiydi çalışmak içinde iş arıyordu zaten bir motoru vardı onu hem iş için hemde günlük hayatında kullanması iyi oluyordu. Artı Tijen abla geliyordu yolda Alper ile konuştukta akşam eve geleceklerdi yemekleri benim yapmamı istemişti.. canım ya ablasına nasıl hamarat olduğumu göstermeye çalışıyordu.

O yüzden bugün çalışan diğer kızıda çağırmıştım .. ikindiye kadar ilgilenip Alperin evine ilerlemiştim.. evde her şey vardı o yüzden alışverişe çıkmayıp hemen işe koyulmuştum.

Pilav ve kaynıyarık yapmıştım yanına tarhana çorbası ve salatayıda hazırladığımda her şey hazır gibi görünüyordu.. masayı hazırlarken bir yandanda Alper ile konuşuyordum Tijen ablalar burada kiraladığı bir araba ile geleceklermiş eve o yüzden Alper direkt eve geliyordu. Yemeklerin soğuması için üzerlerini örterken kapının sesini duymuştum..

Kapıya doğru ilerleyip açtığımda gülümsedim.

" Hoş geldin."

" Hoş buldum." Kollarını belime sararken boynuma dudaklarını bastırmıştı..

" Güzel sevgilimin yemekleri enfes kokuyor ." Gerçektende bütün ev yemek kokuyordu.. geri çekildiğinde kapıyı kapatıp salona ilerledik pencereyi ve balkon kapılarını açtığımda koltukta yanında oturdum.

" Bir an önce eve gidip uyumak istiyorum." Kafamı omzuna yaslarken imali sesini duymuştum.

" Bu akşam benimlesin verdiğin sözü unuttun mu." Kıkırdadığımda telefon sesini duymuştum masanın üzerindeki telefonu aldığımda kaşlarım çatıldı Resul dayı neden gece gece arıyorduki.

" Efendim." Dediğimde telaşlı sesini duymuştum.

" Naz Yasemin fenalaştı hastaneye gidiyoruz evde Sera ve Adel var yanlarına gidebilirmisin."

" Giderim tabiki." Telefon kapandığında ona doğru dönüp şaşkınlığını gidermek amaçlı konuşmuştum.

" Yasemin abla fenalaşmış Adel ve Sera evde tek onların yanına gitmem gerek." Alperin bu akşam onun yanında olmamı istediğini biliyorum ama Adel ve Sera evde tekti bunu anlayışla karşılayacağını umuyordum.

" Ben seni bırakırım."

Kafamı salladığımda çantamı alıp evden çıkmıştık beni Resul dayı'nın evine bıraktıktan sonra hastaneye gitmişti zili çaldığımda bir yandan ise Bartu'yu arıyordum ama cevap vermiyordu.

Kapı yavaşça açılırken Adelin gözü yaşlı halini görmek incitmişti beni.. eğilip kollarımı açtığımda boynuma sıkıca sarıldı.. titreyen bedenindeki korku öylesine tazeydiki göz yaşlarını bırakmıştı bir anda..

" Bebeğim benim.." kucağıma aldığımda içeri geçip kapıyı kapadım Sera kapı deliğinden bakmak için getirildiği tabureyi kenara çekerken yanıma yaklaşıp kollarını belime sarmıştı..

" Anneme bir şey olmayacak dimi." Korku dolu sesi ile derince yutkundum.. yaklaşık bir yıldır hastaydı ve bu hastalığını kimseye söylemiyordu fark etmiştim ama çaktırmıyordum sürekli ağzından kan gelmesi hızla yorulması ciddi bir hastalığının olduğunu gösteriyordu..

" Annene bir şey olmayacak merak etme." Sera hastalığı anlayacak kadar büyümüştü ergenlik çağında olmasıda onu zorluyordu..

" Peki annem neden bayıldı." Boynumdan kafasını kaldırıp yaşlı gözleri ile konuşurken yavaşça salona geçmiştik yüzüne serpilen saçlarını kulağının arkasına sıkıştırdığımda anlına dudaklarımı bastırdım.

" Belki yorgunluktandır yada üşütmüştür annen senin ağladığını duysa üzülür bebeğim."

Göz yaşlarını sildiğimde burnunu çekip yutkunmuştu.

" Tamam ağlamayacağım ama sende gitme." Gitmeyeceğime dair sözler verdiğimde Sera ile biraz konuşmuştuk Adel kafasını göğsüme yaslayıp uykuya daldığında Sera hissettiği ve gördüklerini anlatmıştı. Annesinin bir hastalığı olduğunu biliyordu ve kendisinin kaybetme korkusu ile nasıl başa çıkacağını bilmiyordu bilmediği içinde korkuyordu... Ellerimi saçlarında gezindirirken onunla hayat hakkında konuşmuştuk insanların nasıl Allah tarafından yaratıldığını onun verdiği canı onun alacağını korkumuzun ve üzüntümüzün geçmesi içinde dua edeceğimizi anlattım.. uyumadan önce ettiği duaları duydukça gözlerim doluyordu..

*

Selam herkese bölüm nasıldı?

Tijenin gelmesi ile herşey tepetaklak olacak bunu düşündüğünüzü tahmin edebiliyorum..

Yasemine üzüldüm ya hele Adel ve Sera kıyamam onlara..

Bu arada günler sonra bildirim kutumda oy ve yorum görmek iyiydi bunun için @silvermist

teşekkür ederim 🙃

Oy ve yorumlarınızı bekliyorum canlarım 😻

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.