Sabah olmuştu. Başım dönüyordu. Ayağa
Kalktıktan sonra hızlı adımlarla banyoya gittim. Elimi yüzümü yıkadıktan sonra hizmetçimizin bana yaptığı kahvaltıyı yedim. Ama nedense babam evde yoktu. Babam neredeydi? Annem de markete gitmişti. Aa burada bir not var. Masanın üzerinde. Notu elime alıp okumaya başladım.
Not;
Sevgili ailem ben iş için şehir dışına gidiyorum. Odadaki masanın üzerine bıraktığım parayla faturaları ve ev ihtiyaçlarını alıp ödersiniz. 6 ay burada kalacağım sizi çok seviyorum.
Bu da ne demekti şimdi. Hemen odaya gidip para var mı yoksa bu bir şaka mı diye baktım. Cidden oda da para vardı. Parayı saydım. 200 bin lira vardı. Babam cidden de gitmişti. Annem bu notu ve bu paraları görmüş müydü acaba? Kafamda delice bir sürü soru var babam sadece bir notla çekip gitmezdi. O öyle bir insan değildi. Sanki çok basit bir şey yapıyormuş gibi yurt dışına gidiyorum sizi seviyorum diye bir not ve bir miktar para bırakıp gitmezdi. Babama ne olmuştu yoksa bizden gizlediği bir şey mi vardı? Aklımdaki delice soruları bir kenara bıraktım ve masaya yemeğime devam etmiştim.
2 Ay sonra;
200 bin liranın sadece 60 bin lirası kalmıştı. Babam iş için gittiği yerde tüm parası bitmişti. Biz ona para gönderemezdik. Çünkü o zaman bizim de paramız biterdi. Babamın patronu babama 20 bin lira göndericekmiş. Babam 2 gündür yemek yemiyomuş. Sadece su içiyomuş. Babam para kazanmak için gittiği yerde tüm parası bitmişti. Babamın şirketi ise batmak üzereydi. Peki babamın çalıştığı yerde neden patronu onunla gitmemişti ki? Neden babamı yalnız göndermişti? Yoksa aklında plan falan mı vardı? Neyse
2 Ay sonra;
Fakir kaldık şirket battı. Babam iş için gittiği yerde vefat etti. Biz annemle fakir kaldık ve 1 ay sonra okula başlıycam. Orası bir kolej oranın parasını nasıl vereceğiz. Annem şu an bir şirkette asistan olarak çalışıyor.
1 ay sonra;
Aylin
; kızım uyan okul gününün ilk günü
Ben
: tamam anne
Uyanıp yemeğimi yiyip duşumu alıp üstümü değiştirdikten sonra okula gitmiştim. Orada çok güzel kızlar vardı. Oha inanmıyorum bu ünlü olan kız gül değil mi bu üniversite de ünlüler de var ama şurada ki çocuk çok yakışıklı. Duyduğuma göre adı Berkeymiş. Arkadaşları ona öyle sesleniyor. Gül ve Berke sevgili falan mı? Çünkü Gül gözünü bir saniye bile Berkeden ayırmıyor. Aman neyse ya banane ki. Okuldan içeri girer girmez herkes bana yabancıymışım gibi bakmaya başladı. Aslında öyle de sayılırdım. Ben yaşadığım yerden yani İzmir'den ayrılıp İstanbul'a geldiğim için bu benim buradaki 1. Senem onların ise buradaki 2. Senesi yani aramızda 1 sene fark var neyse Berke bana nedense herkesten daha garip bakıyordu. Gözleri sanki aşkla bakıyordu. Öyle bir şey olmaz ki ya Berke kesin fakirdir. Aslında biz de bu yıl fakir sayılmayız. Neyse. Gül yanıma geldi ve konuşmaya başladı.
Gül;
Selam bak ben bunu okula gelen her kıza söylüyorum. Bak şu çocuğu görüyor musun? Adı Berke onunla muhattap bile olmuycaksın tamam mı tatlım? Okey miyiz?
Ben
:Ne alaka ya
Gül
Ayy ne kadar tatlı bıcır bıcır konuşuyo hahahaha
:
Yanındaki arkadaşları da gülmeye başlamıştı off böyle bir zorbalık olamaz ya.
İç ses
: sihirli annem deki kıvılcım gibi
Ben
: hahahaha nedense sihirli annem deki kıvılcım gibisin neyse ya öff balık kokuyosun. Şimdi çık önümden
Berke gülmeye başlamıştı. Gül galiba biraz dediklerine bozulmuştu hatta biraz değil çok bozulmuştu. Gül'ün yanındaki arkadaşları gülmeye başlamıştı. Bir kız daha gelmişti yanıma.
