Gözlerimi saat 03:45 geçe babamın bağırışlarıyla açtım.
Artık şaşırmıyordum bu bağırışlara. Bu bağırışlara alışmalı tam 15 sene oluyor. Her günümüz böyle kavgalarla geçerdi içeriden annemin sesi yükseldi '' Ben
senin bu saçmalıklarına daha fazla katlanmak istemiyorum. Bu evlilik bitti '' Annemin bu sözleriyle şaşkına döndüm.
Annemin ve babamın çok iyi geçindikleri söylenemezdi.
İkisininde aynı anda mutlu olduğu tek bir gün vardı o da benim doğum günümdü babam derin bir nefes verdi ve konuşmaya başladı '' Bende seninle aynı fikirdeyim daha fazla uzatmanın anlamı yok ''
Birden gözlerim doldu ikiside benim en kıymetlilerimdi
ikisinden birini 2 gün görmesem hemen özlüyordum.
Şimdi ikisinden birini görmeden nasıl duracaktım?
Annem '' Gece'yi de alıp buradan gideceğim. Sabahta ona uygun bir şekilde söyleyeceğiz '' Ağlamamak için kendimi zor tutuyordum ben arkadaşlarımı , okulumu ve en önemlisi babamı bırakıp nasıl gidecektim?
Sabah bana nasıl bir açıklama yapacaklarını merakla bekliyorum bu yüzden daha fazla beklemeden uykuya dalmaya çalıştım.