Ben sadece doğurulup kenara atılan o çocuklardan bir tanesiydim.
Hayatıma kimsenin girmesine izin vermiyorum çünkü... pardon bir hayatım mı vardı?
Ben Selin Akan benim hikayemi okumaya ne dersiniz?
Ben bir suç örgütünün en iyi adamıyım yada kadınıyım mı demeliyim?
Şaşırdınız değil mi?
En baştan başlayalım!
Sınav haftasının son günüyle beraber eve dönerken müzik listesinden karışık listeye basıp yürümeye başladım. O sırada uzun sokağa girmiştim. Oradan geçerken iki adam kavga ediyordu. Beni fark etmemişlerdi. Durup onları izlemeye başladım.
Biri diğerine ;
- Nasıl işten çıkmak istiyorum? Sana bu işin dönüşü yok demedik mi! He konuşsana lan!
- Daha fazla katlanamıyorum ceset kokusu,insanların yalvarışı kulaklarımdan girmiyor.
Ceset kokusu? İnsanların yalvarışı? Bunlar ne demek oluyordu?
- Burnunu ve kulağını kapa lan o zaman!
Diyip adamı vuruverdi. Ani bir şokla yüksek sesle bağırdım. Adam beni fark etmesiyle koşmaya başladı tabi bende.
Koşarken bana durmamı söyledi o anki korkuyla durmadım koştum.
Ana yola çıktığımızda duraklamak zorunda kaldım. Adam hızla bana yaklaşıyordu. Hızla koşmaya başladım ve sonra gözlerim kararmaya başladı. En son gördüğüm şey adamın yardım çığlıklarıydı.
