Bölüm 7

Aden, bir süre sessiz kaldıktan sonra, biraz düşünerek yazdı.Aden: “Gece yürüyüşlerini sevdiğini söyledin. O zaman belki... gece deniz kenarında bir yürüyüş yapalım mı? Belki senin de gözlemlerini daha yakından dinleyebilirim.”Altay, ekranda bir an gözlerini kısıp yazmaya başladı.Altay: “Olur. Ne zaman istersen. Ama sadece seni kaybetmemek için dikkat etmem gerek, değil mi?”Aden, hafifçe gülümsedi. Bu çocuğun cevapları gerçekten hoştu. Ama kendine güveni de fazlasıyla vardı.Aden: “Tabii, dikkat etmelisin. Yoksa kaybolursun.”Altay: “Kaybolacak kadar seni takip etmem zor olabilir.”Aden, ekranda yazıyı okurken içindeki o sıcaklık bir kez daha büyüdü. Belki de Altay’la gerçekten de tanışmak, her şeyin daha iyi olacağı bir adım olabilirdi. Ama şimdilik, sadece yazmakla yetiniyorlardı.Aden: “Hadi bakalım. O zaman bu geceye karar verelim. Seninle kaybolmamıza izin verirsen, deniz kenarında buluşuruz.”Altay: “Kaybolmak mı? Eğer seninle kaybolacaksam, ben hazırım.”