Bölüm 6

Ertesi gün, Aden sabah kahvesini yudumlarken telefonu tekrar eline aldı. Altay’ın mesajı ekranda belirdi.Altay: "Merhaba Aden, hazır mısın? Bugün sesini duymak için sabırsızlanıyorum."Aden bir an duraksadı. Sesli konuşmak, biraz farklı bir deneyim olacaktı. Ama Altay’in yaklaşımındaki samimiyet, biraz daha rahat hissetmesini sağlıyordu.Aden: "Merhaba Altay! Biraz heyecanlıyım aslında, ama sanırım hazırım."Altay’ın ekranında kısa bir süre sonra cevap belirdi.Altay: "Harika! O zaman başlamadan önce, bu anı daha da özel kılmak için bir soru sorayım. Sesini duymak, seni daha yakından tanımama yardımcı olacak mı sence?"Aden, biraz düşündü. Altay’ın sesini duymak bir yandan kendisini huzurlu, bir yandan da biraz gergin hissettiriyordu. Ama bu tür sorular, aralarındaki mesafeyi azaltıyor gibiydi.Aden: "Sanırım evet. Ses tonunda bir sürü şey gizli olabilir, değil mi? Yani, yazı ile duygu eksik kalıyor bazen."Altay hemen cevapladı:Altay: "Kesinlikle. O zaman belki de bugün birbirimizin sesini duyduğumuzda, yazıların gücünü aşacağız."Aden, telefonu biraz daha yaklaştırarak mesajı okudu. İçinde minik bir heyecan vardı. Bu konuşma bambaşka bir yön alacaktı.Aden: "Tamam, o zaman başlıyoruz."Kısa bir süre sonra, Aden telefonu açıp Altay’ın aramasını kabul etti. İlk başta sessiz kaldılar, her ikisi de birbirlerinin sesini dinlerken bir anlık şaşkınlık yaşadı.Sonra, Altay’in sesi ekranda belirince Aden’in içinde bir sıcaklık belirdi.Altay: (telefonu açarak) "Hey, Aden… Sesim net mi? Beni duyabiliyor musun?"Aden: (hafif gülerek) "Evet, duyuyorum. Ve senin sesin çok tanıdık geldi aslında. Sanki bir yerde daha duymuşum gibi."Altay biraz gülümsedi.Altay: "Bu iyi bir şey, değil mi? Demek ki sesim seni rahatsız etmiyor. Ben de seni merak ediyorum."Aden’in yüzü hafifçe kızardı ama sesinde belli etmese de bir gülümseme vardı.Aden: "Yok, rahatsız etmiyor. Hatta tam tersi, konuşmak güzelmiş. Daha önce hiç bu kadar rahat hissetmemiştim."Altay biraz daha yaklaşıp konuşmaya devam etti.Altay: "İyi ki sesli konuştuk, o zaman. Yani, yazılı mesajlaşma çok iyi, ama sesli daha gerçekçi. Bizi tanımaya başlamak için de bir adım olabilir."Aden, içindeki hafif gerginliği atarak cevap verdi.Aden: "Bunu kabul ediyorum. Yazarken istediğimiz gibi kurabiliyoruz ama sesle her şey daha doğal oluyor."Bir süre sessizlik oldu, ikisi de bu anın tadını çıkarıyordu. Bu, onların bir adım daha yakınlaşmalarına neden olmuştu.