Bölüm 43

Aden ve Altay, bir hafta sonu sabahı erkenden uyanmışlardı. Güne başlamak için aceleleri yoktu; dışarıda havanın gri olduğu, yağmurun hafifçe çiselediği bir gündü. Evde kalıp, birlikte vakit geçirmek için mükemmel bir fırsattı.Aden, sabah kahvesini hazırlarken, Altay mutfakta ona yardım etmek için gelir. Birlikte kahvaltı hazırlamak, hiç acele etmeden keyifli bir ritüel halini almıştı. Altay, kahvaltıyı hazırlarken şarkılar söylüyor, Aden ise onunla şakalaşıyordu. Bir süre sonra, kahvaltı sofrasında gülüşmelerle dolu bir an yaşadılar.“Bunu sana sabah kahvaltısında söylemeyi unuttum,” diye başlar Altay, kahvesinden bir yudum alırken. “Dün akşam söylediklerin çok kıymetliydi. Bazen duygularımı ifade etmekte zorlanıyorum ama seninle her şey daha kolay.”Aden, gözlerinde derin bir anlamla Altay’a bakar. “Ben de bazen duygularımı ifade etmekte zorlanırım. Ama seninle olmak, her şeyi doğru hissettirdiği için kelimelere gerek yok gibi.”Gözleriyle birbirlerine sarıldıkları o an, bir sessizlikle doldurulmuştu. Birbirlerinin kalp atışlarını duyar gibi oldular. Kahvaltı bitiminde, birlikte izlemek üzere bir film seçmeye karar verdiler.Altay, bir süre televizyonun kumandasını karıştırıp sonunda bir klasik komedi filmi bulur. Film başladığında, Aden ve Altay, rahatça kanepeye yerleşip birbirlerine sarıldılar. Film ilerlerken, bazen kahkahalarla gülerken, bazen sessizce sadece birbirlerine dokunarak zaman geçiriyorlardı.Film bittiğinde, Altay dönüp Aden’e baktı. “Hadi, ne dersin? Birlikte bir şeyler yapalım. Belki bir oyun oynarız ya da sadece sohbet ederiz?”Aden gülümsedi. “Bence bir oyun oynayalım. Ama... sadece kaybeden, kazanana bir masaj yapmalı.”Altay gülerek başını salladı. “Anlaştık, ama kaybeden kim olursa olsun, kazananın dileği kabul edilecek.”Oynadıkları oyun, hem keyifli hem de zaman zaman gülüşmelere neden oldu. En sonunda, Aden kaybetti, ama Altay ona sadece bir masaj değil, aynı zamanda günün sonunda birlikte bir yemek hazırlamayı teklif etti.Akşam yemeği için birlikte yeni tarifler denediler. Aden, yeni tarifler hakkında şüpheci olsa da, Altay onu cesaretlendirip beraber mutfakta vakit geçirdikçe, yavaşça rahatladı. Yemek yaparken birbirlerine göz kırptılar, şakalaştılar, birlikte gülüp eğlendiler. Akşam yemeği sonunda, keyifle yemeklerini yediler, ama zamanın nasıl geçtiğini anlamadılar.Gecenin sonunda, evdeki sakin atmosfer ve birbirlerine duydukları güvenle uykuya dalmadan önce, birlikte sessizce sohbet ettiler. Aden, Altay’ın kollarına yaslanmıştı ve her şeyin bir anda mükemmel olduğunu düşündü. Aralarındaki bağ güçlenmiş, sevgi dolu bir günün ardından derin bir huzur içinde birbirlerinin yanındaydılar.