Bölüm 4

Aden, telefonu elinde çevirirken küçük bir cesaret topladı ve yazdı:Aden:"Sence insanlar yanlış tanışmalardan doğru bir şey çıkarabilir mi?"Altay hiç düşünmeden yazdı.Altay:"Bence bazen hayat, yanlışları doğru yapar. Belki de en güzel hikâyeler yanlış bir adımla başlar."Aden bu cevabı okurken hafifçe gülümsedi.Bu çocuk... fazla etkileyiciydi.Aden:"Çok şiirsel konuştun, Altay. Seni böyle beklemiyordum."Altay cevapladı:Altay:"Öyleyse beklentilerini düşürme, Aden. Daha yeni başlıyoruz."Aden bir an kalbinin kıpırdadığını hissetti ama hemen toparladı.Eğlenceli bir fikir geldi aklına.Aden:"O zaman mini bir oyun oynayalım mı?""5 soru hakkımız var. İstediğimiz soruyu sorabiliriz. Cevaplamak zorunlu."Altay gözlerini devirdi ama dudaklarında bir gülümseme vardı.Altay:"Tamam. Cesurmuşsun Aden. Başla bakalım."Aden heyecanla yazdı:Aden:"Tamam! Birinci sorum: Şu anda neredesin?"Altay hemen yazdı:Altay:"Evin terasında. Üstümde bir hoodie, elimde kahve. Ve... ekranın diğer ucunda seni düşünüyorum."Aden yüzü kızararak telefonu sıkıca tuttu.Aden:"Sıra sende."Altay bir an düşündü, sonra hafif bir sırıtmayla yazdı:Altay:"İlk gördüğün insanın hangi özelliği ilgini çeker?"Aden bir an düşündü. Sonra yazdı:Aden:"Gözler. Bence bir insanın tüm hikayesi gözlerinde yazar."Altay başını salladı, hafifçe gülümseyerek.Altay:"Demek ki şanslıyım. Gözlerini görmek için sabırsızlanıyorum."Aden hemen cevapladı:Aden:"Belki bir gün...""Şimdi sıra bende!"Aden heyecanla yazmaya başladı:Aden:"Peki, 3 kelimeyle kendini nasıl tanımlarsın?"Altay biraz düşündü, sonra yanıtını yazdı:Altay:"Hırslı, gizemli ve belki de biraz fazla düşünceli."Aden, mesajı okurken gülümsedi.Bu cevap, Altay’ın karanlık ama derin bir yönünü gösteriyordu.Aden:"Hımm, hırslı demişsin... O zaman, o hırsını ne için kullanıyorsun?"Altay cevap vermekte biraz daha zaman aldı.Bir süre düşündü ve yazdı:Altay:"Hırsımı... hayatta kalabilmek için kullanıyorum."Aden, bu cevaba anlam veremedi.Bir yandan da merak içinde kaldı.Ama Altay’ın son derece ciddi ve derin bir şekilde yazdığı bu cevabı düşündü.Aden:"Hayatta kalabilmek mi? Anlamadım..."Altay bir süre sessiz kaldı.Sonra yazdığı cevapla Aden’i bir kez daha şaşırttı.Altay:"Her şeyin bir bedeli var, Aden. Her anı değerlendirebilmek için bazen biraz hırslı olman gerekiyor. Hayat her zaman adil değil."Aden, birkaç saniye boyunca telefonunun ekranına bakıp derin bir nefes aldı.Bu çocuk... gerçekten çok farklıydı. Ve bu konuşma, her geçen dakika biraz daha gerçekçi hale geliyordu.Aden:"Evet... anlıyorum.""Ama belki de bir gün, biz de doğru zamanda doğru adımlar atarak... belki... daha adil bir yer bulabiliriz."Altay son bir kez daha gülümsedi, bu kez daha içten bir şekilde.Ve hemen yanıtını yazdı:Altay:"Belki de... belki de."