Bölüm 3

Aden, birkaç saniye parmaklarını dudağına götürüp düşündü.Sonra hafifçe gülümseyerek yazdı.Aden:"Benim de kitaplar, kahve kokusu... ve...""ve... göz rengim."Altay mesajı okuduğunda bir an duraksadı.Sonra yüzünde istemsiz bir gülümseme belirdi.Bu kız... gerçekten farklıydı.Altay:"Göz rengin mi? Bir insan kendi göz rengini mi sever?""Bu biraz tatlı geldi."Aden hemen cevapladı:Aden:"Neden olmasın? İnsanın kendinde sevdiği şeyler olmalı, değil mi?"Altay bir an için Aden’in mesajındaki o özgüvene hayran kaldı.Ne kadar haklıydı... İnsan önce kendini sevmeliydi.Altay:"Kesinlikle. Şimdi göz rengini daha çok merak ettim.""İpucu verir misin?"Aden kaşlarını kaldırıp telefonu salladı.Bir ipucu mu?Aden:"Hmmm, tamam. İpucu: Denizi izlerken aynı rengi bende de görebilirsin."Altay’ın gözleri parladı.Altay:"Mavi mi?"Aden:"Belki de... Bir gün kendin bakarsın."Altay kahkaha attı.Aden açık açık flört etmiyordu ama sözleri bir sıcaklık taşıyordu.Hikayeleri... belki gerçekten de yanlış bir mesajla başlamıştı ama, sanki doğru bir yere gidiyordu.