Kafede geçen zaman, fark etmeden uzamıştı. Konuşmalar artık daha rahattı, aradaki o ilk gerginlik neredeyse tamamen kaybolmuştu.
Bir süre sonra E saate baktı.
“Geç oldu biraz”
F başını salladı.
“Evet, fark etmedik bile.”
Kısa bir sessizlik oldu. İkisi de gitmek istemiyor gibiydi ama kalkmaları gerektiğini biliyorlardı.
Birlikte kafeden çıktılar. Hava biraz serinlemişti. Yan yana yürürken konuşmaları yavaşladı, yerini daha sakin bir sessizlik aldı.
E,
“İstersen seni bırakayım,” dedi.
F hafifçe gülümsedi.
“Olur.”
Yol boyunca küçük küçük konuşmalar ettiler ama aslında ikisinin de aklı başka yerdeydi. Günün nasıl geçtiğini, birbirlerini nasıl hissettirdiklerini düşünüyordu ikisi de.
Evin sokağına geldiklerinde durdular.
“Burası…” dedi F.
E başını salladı.
“Tamam.”
Kısa bir an birbirlerine baktılar. Söylenecek çok şey vardı ama hiçbirini tam olarak söyleyemiyorlardı.
F bir adım yaklaştı. E’ye sarıldı. F’nin başı, E’nin göğüs hizasına geliyordu. Birkaç saniye öyle kaldılar.
Sonra F, hafifçe yanağından öptü.
E şaşırdı ama geri çekilmedi.
F gülümsedi.
“Görüşürüz… başka bir gün yine buluşuruz.”
E de gülümsedi.
“Görüşürüz.”
F arkasını dönüp yürümeye başladı. Birkaç adım attıktan sonra kısa bir an durup geri baktı… sonra devam etti.
E ise olduğu yerde kaldı.
İçinden sadece şunu geçirdi:
“Bu daha başlangıç.”
Çünkü daha asıl bomba olaya geldi dhdjdjvxhjfurubcf😉