Bölüm 9

Bora’nın “tamam” demesinin üzerinden sadece iki gün geçmişti. Cumartesi sabahı Rüya heyecanla hazırlanıyordu. Dolabının önünde elbiseleri tek tek çıkarıp deniyor, sonra aynanın karşısında dönüp bakıyordu. En sonunda beyaz, ince askılı bir elbise ve üzerine hafif bir kot ceket giymeye karar verdi. Saçlarını açık bırakmış, hafif dalgalar vermişti.Tam kapıdan çıkarken Bora seslendi:— Nereye böyle süslenip?— Dışarı. Emir’le buluşacağız.Bora kaşlarını hafifçe kaldırdı ama bu kez bir şey demedi.— Geç kalma, telefonunu aç, dedi sadece.— Tamam abi.---Sahilde BuluşmaRüya sahile indiğinde Emir oradaydı. Siyah tişört, kot pantolon giymişti ama bakışları sıcaktı. Onu görünce gülümsedi.Emir:— Merhaba, prenses.Rüya gülerek:— Prenses mi? Yeni mi buldun bunu?— Sana yakışıyor. Hem bugün özel bir gün, değil mi? Artık resmiyette de birlikteyiz.Yürümeye başladılar. Sahil kalabalıktı ama onlar kendi dünyalarında gibiydi. Emir bir dondurma aldı, Rüya’nın eline tutuşturdu.Rüya:— Beni çocuk gibi şımartıyorsun.— Senin çocuk yanını seviyorum.---Tekneyle Kısa Bir TurEmir, sahilde duran küçük tur teknelerinden birine bilet aldı. İkisi arka tarafa geçip oturdular. Rüzgar saçlarını uçuruyordu. Rüya gülerek saçlarını toparlamaya çalışırken Emir yana eğildi.Emir:— Bırak, böyle güzelsin.Rüya utangaç bir şekilde gözlerini kaçırdı:— Emir…— Evet?— Çok hızlı gidiyoruz gibi geliyor.— O zaman yavaşlayalım. Ama durmayalım, tamam mı?Rüya hafifçe gülümsedi.— Tamam.---Gün BatımıTekne turundan indiklerinde hava yavaş yavaş kızılımsı tonlara bürünmüştü. Emir, Rüya’yı Moda sahilindeki tenha bir bankın önüne getirdi. Oturdular.Emir:— Rüya…— Hm?— Biliyorum daha önce söylemiştim ama… seni gerçekten seviyorum. Ve seni incitmemek için her şeyi yaparım.Rüya, bir süre sessiz kaldı. Sonra hafifçe gülümsedi:— Ben de seni seviyorum.Emir elini tuttu, parmaklarını sıkıca kavradı.— Söz veriyorum, ne olursa olsun yanındayım.Rüya başını omzuna yasladı. O an, etraflarındaki kalabalık, dalgaların sesi, rüzgar… her şey sanki uzaklaştı.