Bölüm 7

Ertesi sabah evde hava daha sakindi. Kahvaltı sofrası kurulmuş, Efe peynirleri dizerken Deniz çayları dolduruyordu. Bora, mutfağa yeni uyanmış ama dünkü öfkesinden eser kalmamış bir ifadeyle geldi.Bora:— Günaydın.Herkes sırayla cevap verdi. Rüya ise masada sessizce oturuyordu. Göz göze geldiklerinde ikisi de istemsizce hafifçe gülümsedi.Bora sandalyesine oturdu, tabağına ekmek aldı.— Dünkü… şey için… biraz fazla sert davrandım. Ama seni korumaya çalışıyorum, anladın mı?Rüya başını salladı:— Anladım. Ama bazen bana güvenmiyormuşsun gibi hissediyorum.Bora:— Belki de öyle… Yani… seni tanıyorum ama dışarıdaki herkese güvenemem. Özellikle de Emir’e.Deniz araya girdi:— Hadi ama Bora. Belki de Emir kötü biri değildir. Belki gerçekten Rüya’yı seviyor.Bora kaşlarını kaldırdı:— Umarım öyledir… Ama ben görmeden inanmam.Rüya hafif gülerek:— O zaman gör. Onunla tanışmanı istiyorum.Efe heyecanla:— Ooo, tanışma faslı geliyor. Ben patlamış mısır yaparım.Herkes gülünce ortamın gerginliği dağıldı.---OkuldaO gün okulda Bora ve Rüya arasında sessiz ama rahat bir hava vardı. Bora artık her adımda Rüya’nın peşinden gitmiyor, arada bakış atmakla yetiniyordu. Derste Efe yana eğildi:— Bence abine kırgın değilsin artık, değil mi?— Değilim, dedi Rüya gülümseyerek. O da biraz yumuşadı.---Akşam – Tanışma PlanıAkşam yemek sonrası salonda otururken Rüya, Bora’nın karşısına geçti.— Yarın Emir’le buluşmam var. Gel, tanış.Bora duraksadı.— Emin misin?— Evet. Yoksa hep kafanda soru işareti kalacak.Deniz başını salladı:— Mantıklı. Hem belki Emir seni ikna eder, Bora.Bora derin bir nefes aldı:— Peki… Yarın gelirim.