İçeriğe geç

Yanlış hayat doğru aile

Bölüm 6 · 1 dk okuma

Yanlış hayat doğru aile

Bölüm 6

Bora'nın patlaması ve eve dönüş

Rüya ve Emir akşamüstü sahil kenarında son kahvelerini içip vedalaştılar. Emir onu taksiye bindirmek istedi ama Rüya kabul etmedi.— Yok, ben kendim giderim. Merak etme.Rüya eve doğru yürürken aklında Emir’in itirafı ve “Evet” dediği an dönüp duruyordu. Kalbi hâlâ hızlı atıyordu.Apartman kapısına geldiğinde içeriden Bora’nın sert adımlarıyla dışarı çıktığını gördü. Bora yüzünü buruşturmuş, belli ki sinirden patlamak üzereydi.Bora:— İçeri gir.Rüya:— Ne oluyor? Ne bu tavır?Bora sesini yükseltti:— Sorma! Sen hâlâ utanmadan o çocukla mı görüşüyorsun?Rüya derin bir nefes aldı:— Evet. Görüşüyorum. Üstelik artık sevgiliyiz.Bora’nın gözleri fal taşı gibi açıldı.— Ne? Ne sevgilisi? Daha kaç gündür konuşuyorsunuz!Rüya:— Kaç gün olduğunun önemi yok. Onu tanıyorum, güveniyorum.Bora öfkeyle gülerek:— Güveniyormuş… Bizim gördüklerimizi bilmiyorsun galiba.Rüya kaşlarını çattı:— Siz beni mi takip ettiniz?Deniz ve Efe de kapıdan göründü. Deniz hafif suçlu bir ifadeyle:— Evet… Bora’nın fikriydi.Bora sertçe ekledi:— Evet! Çünkü seni korumak zorundayım.Rüya:— Hayır, değilsin! Ben 18 yaşındayım, kendi kararlarımı verebilirim.Bora bir adım yaklaştı, sesi daha da yükseldi:— Yeter be! Ben artık senin bu umursamaz tavırlarından bıktım. Eğer böyle devam edeceksen… ben evi terk ediyorum.Rüya şaşkınlıkla:— Ne?Bora odasına girip hızlıca valizini toplamaya başladı. Rüya arkasından girdi:— Saçmalama, nereye gidiyorsun?Bora sertçe kapattı valizi:— Sormana gerek yok. Emir’in yanına gitmeyeceksin, nokta.Rüya, bir an sustu. Sonra gözleri doldu, ama sesini kararlı çıkardı:— Tamam abi.Bora bu cevabı beklememişti. Durdu, ona baktı:— Ne dedin?Rüya derin bir nefes aldı:— Tamam abi, eve dönelim. Ama lütfen… bana güvenmeyi dene.Bora’nın yüzündeki öfke yavaşça yumuşadı. Valizini yavaşça yere bıraktı.— Hadi… gidelim.Rüya önce Efe’ye, sonra Deniz’e sıkıca sarıldı. En sonda Bora’nın karşısına geldi. İkisi de bir süre sessizce bakıştı.Bora, hafif gülerek:— Hadi sarıl bana, ben o kadar kötü biri değilim.Rüya gülümsedi, boynuna sarıldı.— İyi ki varsın abi.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.