Bölüm 1

⸻📘 Saat 22.47.Bunu nereden mi biliyorum?Çünkü tam o anda, telefonumun ekranına onuncu kez bakıyordum.Yatağımda sırtüstü uzanmıştım. Bir elimde telefon, diğer elim saçımla oynuyordu. Tavana bakarken içimden geçen tek şey şuydu:“Hayatım neden bu kadar sıkıcı?”Bildirim yoktu.Mesaj yoktu.Kimse beni özlememişti belli ki.Telefonu aşağı kaydırdım.Bir grup sohbeti açıldı.”12-B Matematik Mağdurları”.Kaşlarımı çattım.“Ben ne zaman buraya girdim?” diye mırıldandım.Hiçbir fikrim yoktu. Büyük ihtimalle biri eklemişti, ben de çıkmayı unutmuştum. Zaten gruplarla aram hiç iyi değildir.Tam çıkacaktım ki, Açelya’ya mesaj yazmaya başladım.Bugün derste olan şeyi düşünüyordum.Baran.Hayır, hayır. Yanlış anlama.Ben Baran’dan hoşlanmıyordum.Sadece…Bir an bana baktığını hissetmiştim.O kadar.Telefonuma yazdım:“Bugün derste Baran bana baktı gibi geldi ama saçmalıyorum herhalde” Gönderdim.Ve…Bir saniye sonra fark ettim.Yanlış yer.Kalbim durdu.Mesaj…Gruba gitmişti.Üç kişilik erkek grubuna.Atahan.Eren.Baran.Ben.Bittim.Telefonu elimden düşürecektim neredeyse. Yastığımı yüzüme bastırdım.“Lütfen biri rüya desin…”Ama değildi.Mesaj okunmuştu.Üçü tarafından da.Ekrana bakarken yüzümün yandığını hissediyordum.Tam mesajı silmeye çalıştım ama çok geçti.Yeni mesaj geldi. Eren:Ooo Asena, bizi mi konuşuyorsun?Gözlerimi kapattım.“Yer yarılsa da girsem…”Atahan :Yanlış yere mi attın?Kesinlikle.Asena:Yanlışlıkla gitti Kusura bakmayınKalbim göğsümden çıkacak gibiydi.Sonra…Onun mesajı geldi.Baran:Bana mı baktın sandın?Telefonu düşürdüm.Gerçekten.Yere.Kalbim resmen koşmaya başladı.“Saçmalama Asena. Hiçbir şey hissetmiyorsun. Aşka inanmıyorsun. Hatırla.”Telefonu tekrar elime aldım. Ellerim titriyordu.Asena:Yok ya Yanlış anlamayınAtahan:Ama güzel konu açtın Eren:Grup nihayet canlandı. Ben şaşkındım.Kimse dalga geçmemişti.Kimse kırıcı olmamıştı.Hatta…Hoştu."