Kırmızı elbisemin sırt kısmı beni rahatsız etmeye başlarken buradan çabucak gidip sıcacık yatağımda uyumak istiyordum. "Eylül, canım ne kadar büyümüşsün böyle, çok güzel bir kız olmuşsun, maşallah." Dedi. Gıcık teyzelere bakarak çok tatlı bir hanıma benziyordu. Asla tanımamam dışında şu anlık bir sorun gözükmüyordu.
"Çok teşekkür ederim efendim, o sizin güzelliğiniz." Dedim ve içten bir şekilde gülümsedim.
Bugün bizim gibi otelleri olan veya turizmin içinde bulunan insanlara verilen bir davet vardı, ve bizim de katılmanız mecburiydi.
Maalesef..
Babam yüksekte duran kürsüye çıktığında ona baktım.
Altay ALTINTAŞ
Mavi gözleri uzaktan bile ışıl ışıl parıldıyordu. Uzun boyuyla ve çatık kaşlarıyla insanı korkutabilecek cinsten bakıyordu.
Ama aslında o, dünyanın en minnoş insanıydı.
Sadece insanların onu kolay lokma olarak görmesi işlerini altüst edeceğinden hep böyle davranmayı seçmişti. Sert, disiplinli, katı kuralları olan ama çok başarılı bir adam. Yıllarca çalışıp bodrumdaki minicik bir butik oteli, otel zinciri haline getirmesi ne kadar hırslı olduğunu da gösteriyordu.
Babama benziyordum.
Babam konuşmasını yaptıktan sonra birkaç kişi daha konuştu. Ve davet son buldu.
***
Evimin önüne geldiğimde arabamı garaja park ettim ve çantamı alıp hızlıca eve girdim.
Üstümdeki ağırlıklardan kurtulup hızlıca bir duş aldıktan sonra kendimi yatağa attım.
Biraz Instagram'da dolaştıktan sonra bildirimlerime bir mesaj düştü.
Tıkladım.
Bilinmeyen numara : Kalbini bana ver, şüphelerine değer.
Bu da neyin nesiydi.
Siz : ?
Çevrimiçi
Görüldü
Yazıyor...
Bilinmeyen numara : Herkese bileniyorum.
Benimle kafa bulan biriydi bu.
Siz : Ne diyorsun kardeşim?
Bilinmeyen numara : Hepsine bi' yetersin, kalanına da.
Siz : Bak engelliyorum.
Bilinmeyen numara : Sen ne kadar özelsin.
Siz : Günah benden gitti.
Bilinmeyen numara : Ne fena..
Bu kişiyi engellediniz.