Korkuyla onlara baktım. Yoksa onlarda mı? Hayır bi daha aynı cehennemin içine düşmek istemiyorum. Belki amaçları farklıdır
Yüz ifadelerinden bunu mu çıkarıyosun. Aynı onun gibi bakıyorlar sana
H hayır onlar öyle değil.
"Neden bize söylemedin? "
Dedi oldukça otoriter bi sesle Baran.
"Neyden bahsediyorsun? "
"Salağa yatma. Neden söylemedin. " öfkesini dizginlemeye çalışıyordu.
"Neyden bahsettiğini bilmiyorum ,anlamıyorum.Daha açık konuş. " dedim cesaretimi toplayarak.
"Seni tedavi ederlerken vücudunda çesitli izlere rastlanmış onları kim yaptı sana? " bu sefer Bartu konuşmuştu. Yüz ifadesi düzdü ama gözlerine bakınca anladım öfkesini.
Bu konuyu onlara açmak istemiyordum. Açamazdım da. Öfkelendiklerinde ona benziyorlardı.
"Söylemek istemiyorum. "
"Ne yani sana bunu yapanların özgürce dolaşmasını mı istiyorsun. Ne kadar da ezik bi haraket. Düşünmüyor o adam ve onun gibilerin rahatça gezmesini ve çevreye , insanlara zarar vermesini. " Karan kendi kişiliğine yakışır bi şekilde alayla konuştu.
O da sakinmiş gibi yapıyordu.
"Neden önemsiyorsunuz? Sonuçta abim değilsiniz. Bana ettiğiniz onca laftan sonra bunları yapmak beni önemsemek ne kadar da gurursuzca. "
"Seni önemsediğimiz falan yok. " Semih yine ani duygu patlaması yaşıyordu. Çocuk gibiydi ama öfke krizleri sadece küçükken tatlı olırdu. Şu an benim gözümde çok korkunçtu.
"Açıkla yoksa seni döverim. Cidden bi abi gibi döverim.Şimdi söyle neden söylemiyorsun? " Bı sefer oldukça sakın bi sesle söylemişti bunu Baran.
"Ko korkuyorum ben gerçeği, gerçeğimi görmenizi istemiyorum. Biliyorum bana herkes gibi bakıcaksınız aciz ve acınası diyceksiniz arkamdan. "
"Bak biz sana asla çile şeyler demeyiz ıstıyosan anlatmaya da bilirsin sadece göster " dedi Bartu.
"Peki tamam ama bu konu bu olaydan sonra bi daha açılmayacak. "
"Anlaştık." Hepsi birlikte demişti bunu.
Yavaşça üstümü sonrada altımı çıkardım.
Hepsi şokla bakıyordu bana. Gözlerine baktım. Pişmalık gördüm sadece pişmanlık ve utanç. Neden pişmandılar ki?
Aniden bana sarıldı Berk. Sımsıkı içimde bi şeyler parçalandı bu neydi şimdi kardeş sevgisi mi? Omzumda bi ıslaklık hissetim . Ağlıyordu o beni ne kadar ağlattığından habersiz.
O yavaşça ayrıldı bedenimden. Ruhum okşanmıştı belki de. İçimde ki küçük kız çocuğu ilk defa sevgiyi tatmıştı. Zıplıyordu sevinçle.
Kapının yanından bi ses gelmişti baktığımızda Atlas beyin hareketsiz yatan bedenini gördük. Yerde kanlar vardı mermer zemine çarpmıştı kafasını. Kafamın içine o görüntüler düştü doğru ya en yakın arkadaşım da böyle ölmüştü. Babam öldürmüştü onu da merdivenlerden itmişti.
Hayatına giren herkesin sonu böyle olucak
Hayır olmayacak. Gerekirse ben ölürüm ama olmucak.
Abine ne demeli oda öldü. Neyseki bu sefer şanslısın abinin ölümünü de görememiştin ama babanınkini görüyosun. Ruhu çekiliyo şu an bedeninden. Görüceksin hayata dönmeyecek.
Titremeye başladim susmuyordu.Kafamın içinden hiç ayrılmayacaktı. Ölümüme kadar orda olacaktı. Beni hep zayıf yönlerinden vuruyordu çünkü içimdeydi.Beni istediği kadar manüpüle edebilirdi. Artık saçlarımı yolmaya başlamıştım.
Oda ölecek ve sen gurursuzca yaşamaya devam edeceksin. O ölecek sen ilerde gömüceksin. Belki ellerinle belki kürekle. Ya ağlaya ağlaya ya güle güle.
Çık artık kafamın içinden senden nefret ediyorum.
Senide öldürünce düşüncelerini ele geçirince neden olmasın. Ben seni kontrolüm altına alınca kovmak bile istemeyeceksin.Küçük kız
(6) (6) (6) (6) (6) (6) (6) (6) (6) (6) (6) (6) (6)
Nasıl olmuş?
Sizi seveyrum.
Hadi babay
