İçeriğe geç

Yalnızlığın Issızlığından Şiirler

Bölüm 7 · 1 dk okuma

Yalnızlığın Issızlığından Şiirler

Bölüm 7

Bardağın Dolu Tarafı

Sen seviyor musun "sen"i?

Anlıyor musun kendi derdini?

Ruhun ile bedenin bir bütün mü tamamen senin için?

Neden çektiriyorsun bu işkenceyi kendine?

Sevmek zor mu, kendini?

Sen anlamaz mısın sadece seni?

Neden çektiriyorsun bu işkenceyi?

Ruh ile beden birbirinden ayrı kalabilirmiş sanki!?

Denemek istemiyor musun kilo vermeyi,

Ya da kendini öyle kabul etmeyi?

Zor mu geliyor sana kilo almak?

Ölümlü dünyada, ölümsüz kalmak?

Çok zorlamıyorsun ki bedenini!

Başarmak emek ister, emek ise amaç.

Sen istiyorsun, birden olsun bitsin.

Bu dünyada her şey zaman ister, bilmez misin sen?

Bardağın boş tarafında sadece hava var!

Uçar gider yani, kalmaz!

Hayatında bardak gibi, içini dolduranlar var!

Serbest kalmış o hava, gelip geçen insanlar!

Herkes gider, sen kalırsın!

Aile gider, akraba gider, arkadaş, dost gider.

Bilir misin, düşman bile gider?

Ya bedenin, ruhundan ayrılır mı sence, ölmeden önce?

Ten beyazlatıcı kremler,

Bronzlaştırıcı kremler!

Uçuşuyor havada diyet hapları!

Bedenin sana düşmanmış havaları!

Neden böyle davranıyorsun bedenine?

Cilt hastalıkları, HASTALIKLARı!

İnsanlar HASTAlar.

Sense sağlığın yerinde, neyi takıyorsun kafana bu denli?

Mezarında kilon mu yazacak!?

Ya da ten rengin falan?

İnsanların istekleri neden bu kadar umrunda?

"Git, öl!" deseler sana, dener misin? Maşallah!

Dene bence kendini sevmeyi,

Bedenini öyle kabul etmeyi.

Tek derdin, sağlık olsun.

Ölümlü dünya, parayı kim ne yapsın?

Kalk ayağa geç aynanın karşısına,

Şimdi yazılanları tekrarla;

"Ben güzelim, bir taneyim. Yok böylesi, benim gibisi.

Bütün vücudum mükemmel, seviyorum ben kendimi!"

Bölüm sonu

2 yorum