Belki hiçbir şey yok ortada ama
Ağlıyorum ben hıçkıra hıçkıra.
Durduk yere "sulu göz" olsam da,
Düşünmezler "durduk yere" mi acaba?
Birden aklıma gelir
Zorbalanan insanlar,
Zorlanan insanlar,
'Zorunda' bırakılanlar.
Aniden gözümün önünde biter
Ayrılan sevgililer,
Ağlayan sevgililer,
Biten sevgiler.
Sonra düşünür beynim
O ranzanın altında ağlayan yetimi,
Açlıktan ölmek üzere fakiri,
Çocuğu için canını feda edeni.
Gördüklerimi hatırlarım,
O deftere yazdıklarım,
Kalbime kazıdıklarım,
Başlamadan biten aşklarım...
Vücuduma bakarım,
Çıplak ayaklarım,
Kanlı bacaklarım,
Solgun dudaklarım.
"Her şey"in daha güzel olmayacağını,
Eline oyuncak sıkıştırılan bebek gibi
Kendimi avuttuğumu fark eder,
Sinirden deliye döner, küplere binerim.
Yabancıların dertlerini düşünür,
Tanımadıklarımın ölenlerini anarım.
Sonra da dayanamaz,
Daha da, daha da ağlarım.
