Bölüm 8

Şarkı önerisi (ben bunlarla yazdım) ;İçimdeki duman - İlyas Yalçıntaş Seni yazdım - Müslüm Gürses Oy ve Yorum🙏🙏 ... ..... ...... ...... ..... .... ...... ..... ..... ....... ...... .... ..... .. "Baba.. " Nefesim boğazıma tıkandı sanki, ölüyor gibi hissettim Ölüydü. Ölü bilinirdi. Ölü diye ağlanmıştı.Ama nefes alıyordu. “Beni hâlâ tanıyorsun demek,” dedi sakin bir sesle. Sanki ölü olan o değil bendim, ki öyleydi. Bu sakinlik, içimdeki bütün dengeleri altüst etti. Bir hayalet konuşuyordu ama hayaletler bu kadar gerçek olmazdı. Geriye doğru bir adım attım. Ayağım molozlara takıldı, düşmedim ama dengemi kaybettim. Tıpkı şuan gibi, ama bir gün hissediyorum düşeceğim. “Sen… sen öldün,” dedim titreyerek. “Herkes seni öldü biliyor. Annem seni toprağa gömdü.Biz seni gömdük baba..” Canım tarif edemeyeceğim kadar çok yanıyordu. Gülümsedi. “Bazen ölmek, yaşamaktan daha güvenlidir Mira,” dedi yaptığı marifetmiş gibi. “Ben de öyle yaptım.”Kalbim acıyla sıkıştı. “Anneme ne yaptın?” dedim. “O kalp hastası baba! Tedavi olmuyor çünkü seni kaybettiğini sanıyor baba! Bunu biliyor muydun?”Bir anlık bir sessizlik oldu. Sonra omuz silkti. “Biliyordum.”O an içimdeki son parça da çatladı. Sanki parça kalmış gibi. Bile bile yapmıştı. “BUNU BİLE BİLEMİ ÇIKTIN KARŞIMA!?” diye bağırdım. “O SENİ GÖRÜRSE DAYANAMAZ! O KADINI ÖLDÜRMEK Mİ İSTİYORSUN?!” Sadece güldü ve bir şey demeden arkasını dönüp gitti. Arkasından ne kadar bağırsamda hiç arkasını bile dönmedi Bir an duraksayıp bana döndü. Yüzündeki o yarım tebessüm vardı hâlâ; ne pişmanlık ne suç… Sanki olan biten her şey olması gerektiği gibiydi. “Bazı gerçekler herkese söylenmez Mira,” dedi sakin bir sesle. “Gerçeği herkes taşıyamaz. Güçlü olanlar taşır, zayıflar yalanlarla ayakta kalır.” Boğazım düğümlendi.Güçlü dediği şey; gecelerce sessiz ağlamak, annemin kalp ilaçlarını saymak, mezar taşına konuşmaktı. Ama bunları söyleyemedim. Ben güçlü değilim baba...diyemedim Ben sizden de güçsüzüm baba, sana ihtiyacım var..yine diyemedim. Kelimeler içimde dağılıp kaldı. “Beni öldü sanman gerekiyordu,” diye devam etti. “Unutman için. Hayatına devam etmen için.” Unutmak…Yokluğunun etrafında büyüyen bir hayatın ortasında bunu duymak, içimde bir şeyi daha kopardı. “Ben seni gömdüm,” dedim kısık bir sesle. “Toprağa kapanıp ağladım. Ellerim çamur oldu baba… Ellerim senin mezarında kirlenmişti.” Bir anlığına yüzü sertleşti. Belki vicdanı yokladı onu. Ama hemen kayboldu. “Yaşamak bazen geride kalmaktır,” dedi son kez. “Ben geride kaldım. Sen devam et.” Boğazım artık bağırmaktan ağrıyordu, fısıltılı sesim ile son kez "Annemi bana geri ver baba.. Bari bunu yap, bari bir kez babalığını yap! " Dediğimde çenesi sertleşti. Adımları sert bir şekilde durdu. "Annen on dakika sonra evde olur. İşimiz daha bitmedi kızım " Sonra arkasını döndü ve o pis adamlarıyla gözden kayboldu, dizlerimin üzerine sertçe düştüm. Ardından baktım, bu benim bildiğim babam değildi. Ben orada kaldım. Babası ölmemiş ama yetim bırakılmış biri gibi.Annesine hangi gerçeği söyleyeceğini bilmeyen, kalbi ikiye bölünmüş bir kız gibi .............................. Öylece durdum ve sahile baktım, babam o sözlerini söyleyip gitmişti. Benim babam, bizi hiç sevmemişti. Yada sevmişti bilmiyorum tek bildiğim şey canımın berbat derecede yanması ve susmam. Onca insan içinde kendimi yalnız hissediyordum, insan kalabalığın içinde yalnız hisseder mi? Derdi önceki bana söyleseydiniz. Kalırmış. İnsan onca şeyin içinde yalnız hatta yapayalnız kalırmış. Telefonum bir kez daha çaldığında artık açtım ve kulağıma götürdüm, ne söyleyecek söze nede hareket etmeye mecalim kalmamıştı. "Mira! Nerdesin sen! " Kerem'in sesini duymamla ağlamaya başlamam bir oldu, hani insan çok dolar ama ağlayamaz da tek bir limanda ağlar ya. Benimde limanım Kerem di sevdiğim adamdı. "Yavrum, nerdesin güzelim? Hm? " Sesi endişe ile korku karışımı idi, telefonu kapatıp ona konum attım ve başımı dizlerimin arasına alıp ağlamaya devam ettim. Bir süre sonra ayak sesleri geldi arkamdan. Keremdi muhtemelen, önünde biri diz çöktü. "Yavrum, bana bak" Dedi yumuşacık içime dokunan sesiyle. tek sevdiğim. Herşeyim. "Gözlerime bak , " Yavaşça başımı kaldırıp kollarımı açtım, açmamla sarılması bir oldu. Başımı boynuna koyup hıçkırarak ağlamaya başladığımda kaskatı kesildi. "Ölürüm sana, ölürüm bir damla göz yaşına " Başımın üstüne bir öpücük kondurduğunda sanki mümkünmüş gibi daha çok ağladım, daha sıkı sarıldım. Hıçkırıklarımın arasında tekrar iyiki ettim ona. Elleri belime dolandı ve kendine daha çok çekti. "Kerem.. " Dedim acı çeker gibi, dayanamıyo gibi çıktı sesim. Engel olamadım, zaten ben neye engel olabiliyordum ki? "Güzelim, " Dedi oda aynı şekilde, benimde bu halde ve böyle çaresiz olmam onun canını yakmıştı. "Yaşıyormuş Kerem, " Dedim hıçkırıklarımın arasında yavaşça gözlerime baktı ve saçlarıma gitti bir eli. "Kim ? " "Babam.." “Yaşıyor mu? …” dedi inanamayan sesle. “Ve bunu bilerek yaptı.”Elini saçlarımdan çekmedi. Parmakları başımda sabitti, sanki dağılmamı engelliyor Gözlerim doldu. “Konuştu benimle Kerem… sanki yıllardır susan benmişim gibi.”Çenesi hafifçe kasıldı ama sesi sakin kaldı. “Bazen bazı insanlar susmayı erdem sanır,” dedi. “Ama sustukları şey başkalarının hayatı olur.” Beni kendine çekti. Bu seferki sarılış ne sert ne zayıftı; tam olması gerektiği gibiydi. “Ömrüm,” dedi alnıma bir öpücük kondurarak. “Bak bana, annen biliyormu? Bir hıçkırık daha çıktığında ağzımdan, kalbim sıkıştı gibi hissettim "Buradayım.” dedi hissetmiş gibi, minnetle gözlerine baktım Başımı göğsüne yasladım. “Anneme söyleyemem,” dedim. “Kalbi buna dayanmaz.” “Biliyorum,” dedi hiç tereddüt etmeden. “Şu an değil. Zamanı gelmeden kimseye bir şey söylemeyeceğiz.” Bir an sustu, sonra ekledi: “Ama şunu bil Mira,” dedi ciddi bir tonla. “Bu gerçeği senin tek başına taşımanı istemiyorum Güzelim. Ben varım. Yanındayım.” “Ya senide kaybedersem?” diye fısıldadım korku dolu sesimle. Alnını alnıma yasladı “Kaybetmeyeceksin " Dedi yemin edermişçesine “Ben buradayken değil.”Gözlerime baktı. “Ölürüm sana,” dedi sakin ama içten. “Bir damla gözyaşın için bile. ”İçimdeki düğüm biraz çözüldü.Babam hayattaydı ama yoktu.Kerem ise karşımdaydı. Yanımdaydı Ve ilk kez… Düşmeyeceğimi hissettim .................. .................. ................ Ayyy bu bölüm çok içime sindi. Daha bisürü yolum var ama bazen tıkanıyorum. Yeni bölüm ne zaman gelir bilmiyorum. Ama bu hafta gelir. Artık bir düzen yapacağım