Hayat adaletli değildir.
Elimde ıslaklık hissettiğimde irkilerek baktım babam gülümsedi rahat nefes aldım. Babam;
-Kızım kahvaltıya hadi.
-Harırlanıp geliyorum baba.
Babam odamdan çıkınca banyoya girip yüzümü yıkadım çıkıp odama girip üstümü değiştirdim, üstüme bir kırmızı crop altıma siyah swet giydim. Aşağı inmek için merdivenlere yöneldim ve zemin kata kadar yürüdüm, zemin kata geldiğimde yemek odasına girdim. Babamın yanına oturdum babam;
-Başlayabilirsiniz çocuklar.
Tabağıma zeytin,peynir, domates(bayılırım), patates kızartması koydum. Yerken bir anda kulağım şiddetli şekilde çınladı, sonra çıt çıt ses duydum. Kulağım açılıyordu bakalım ilk ne duyacaktım. Annemin sesiyle;
-Benim cesur kızımla çok eğlenmiştik.
Annemin şefkatli sesiyle gözlerim doldu bir anda zeytin boğazımda durdu öksürmeye başladım;
-Kızım? Cihat kardeşine bak! Dedi korkuyla
Abim sırtıma vurdu ve heimlich manevrası yaptı. Ağzımdan çıkan çekirdekle rahat nefes aldım;
-Yüreğimize indirdin kızım, daha iyimisin?
-İyiyim anne abim olmasaydı ne yapardım? Teşekkürler Cihat abi. Abim güldü;
-Tabiki abinim hayatını kurtaracağım. Diğer abilerim ise abime sinirle bakıyorlardı Hamza abim;
-Bize neden abi demiyorsun Duru kırıldım dedi sahte hüzünle.
-Hayatımı kurtardı sizde kurtarın diyim dedim el alfabesiyle gülerek. Efe heyecanla;
-Abla sen abim seslendiğindemi baktın yoksa bana mı öyle geldi? Onlara güveniyordum ve söyledim
-Sizi duyabiliyordum efe! O yüzden boğazıma kaçtı zeytin.
-Ne? Kızım bu harika bir haber diyerek sarıldı annem bana.
Duyduğuma göre tahmini 1 ay yada bir hafta sonra konuşurdum. Güvenime bağlıydı ve ben onlara güveniyordum onlarda bana öyle hissettiriyordu. Aynı Masal abla gibi. Annem benimle sarıldıktan sonra babamla sarıldım;
-Güzel kızım kısa zamanda umarım konuşabilirsin.
-Umarım baba, bunları ağzımda duymanızı. Gülümsedim. Annem heyecanla,
-Bunu kutlamalıyız bunun için pasta alıp kesmeliyiz! Arkadaşların varsa onlarıda çağır kızım? Düşündüm sadece en yakın arkadaşım Yeşim vardı onunlada konuşabiliyordum tek başıma,
-Yeşim var sadece anne dedim.
-Tamam çağır akşam gelsin. Akşam mı? Ailesi katiyen red eder çünkü yürüyemiyordu,
-Gelemez ki yürüyemiyor. Annem düşünnerek,
-Ailesiyle gelsin hem onlarla tanışmak istiyorum.
-Olur mesaj atayim o zaman.
Telefonu elime alıp Yeşime mesaj attım;
Siz: Nasılsın Yeşim?
Siz: Gerçek ailemin olayını anlatmıştım ya ben annem seninle ve ailenle tanışmak istiyormuş.
Nedide Yeşim çevrimiçi
Nadide Yeşim yazıyor…
Nadide Yeşim: İyiyim Duru sağol seni sormak gerek sen nasılsın?
Nadide Yeşim: Benim ailemi biliyorsun ama bir sorayım anneme (reis) izin verirse gelirim.
Siz: Teşekkürler bende iyiyim, annem ben duyduğum için çağırıyor.
Nadide Yeşim: Çok güzel bir haber canım! Annemi ikna etmem kolaylaştı :) Ben sorayım dönüyorum.
Nadide Yeşim çevrimdışı
Zaman geçirmek için biraz telefonda oyun oynadım. Yeşim mesaj atınca hemen uygulamaya girdim;
Nadide Yeşim: İzin verrrrdiiiii!
Siz: Evvveeeet!
Nadide Yeşim: Bugün çok güzel olucak. Annem saat kaçta gelelim diyor?
Siz: Anneme sorayım
-Anne saat kaçta gelsinler?
-Saat 19.00'da gelsinler kızım.
Siz: Akşam yedide.
Nadide Yeşim: Çok var zaman nasıl geçecek puff?
Siz: Onu sen düşün bebeyim benim bugün yapmam gereken çok şey var.
Nadide Yeşim: Neymiş belki ben de yaparım.
Siz: Yürüyüş yapıcam, bitince duş alıcam, bahçedeki çiçeklerin bakımını yapıam, kitap okup flim izliyicem.
Nadide Yeşim: Duş almayı + kitap okumak ve flim izlemeyi ben de yapıyım bari :) bide antreman yaparım yürümek için.
Siz: Gelişme var mı?
Nadide Yeşim: Var! Artık hissedebiliyorum, dün doktor vurunca hissettim!
Siz: Gerçekten mi?
Nadide Yeşim: Eeeevvvveeettt!
Siz: Bugünün tarihini atmalıyız :)
Nadide Yeşim: Ben attım ama senide eklerim.
Siz: E yani beni eklemeyip ne yapcaktın?
Nadide Yeşim: Tost yapıcaktım :) güldüm
Siz: Alemsin Yeşim ya?
Nadide Yeşim: Buluşalım biz sonrasını Aileler düşünsün canım biz belalı ajanlarız :)
Siz: hkckbkbgjxbkıf :)
Siz: Neyse gelince görüşürüz
Nadide Yeşim: Gelince görüşücez.
Telefonu gülerek kapattım mutfaktaki Göktüğ abim bana baktı;
-Çok tatlısın ya insan sana bakmaya kıyamaz.
-Sen kıyıyorsun ama dedim gülümseyerek şuandan itibaren midemde kelebek uçuyordu çok mutluyum.
-Tabi ki kıyarım ben abinim.
-Kan bağından yararlanma bakayım!
-Abi? Yok mu cidden? Şuan aynı Hamza abim gibiydi.
-Size inat ilk doktoruma söyleyeceğim.
-O belli olmaz. Yemekleri artık fırsat buldukça ben yapıcam.
-Neden? Ağzımdan ilk "O abi yemek çok güzel" çıkacağınamı inanıyorsun?
-Evet olamaz mı?
-Bunu rüyanda gör abi benim tahminim ilk anneme konuşurum her şey sırayla olur… Sonra babama sonra sizlere.
-Ben inancımda kararlıyım.
-İyi ben söyleyin onu rüyanda bile zor görürsün .
Abimin inadına gitmek daha eğlendirmişti. Salona gittim annem oradaydı gittiğimi haber vereyim.
-Anne ben yürüşüşe çıkıcam.
-Tamam kızım dikkatli ol! Medivenlerden bir bağırma sesi duydum Hamza abim;
-Dur kardeşim birlikte gidelim!
-Olduğun yerdeyim abi merak etme. Yanıma geldi,
-Abi dedi! Hahaa biliyordum! Canım kardeşim Durum! Saçımı karıştırdı,
-Hadi gidelim yoksa demem bir daha! dedim tehtitkar bir şekilde
Abim elini omzuma attı evden çıktık, yürüyüşü yine aynı yere kadar yaptık. Hamza abim;
-Efe nerede acaba dur mesaj atıyim.
Telefonuyla uğraşırken sonra bir köpek sesi duydum köpekten çok korkan bir insandım ve tam karşımızdaydı. Ben taş attım daha çok yaklaştı abimi dürttüm;
-Efendim Duru?
-Abi köpek geliyor! Köpek biraz daha yaklaşınca abim beni arkasına aldı ve kovdu. Köpek kaçtığında rahatlamıştım abim;
-İyimisin? Korktunmu canım kardeşim gitti. Dedi ve bana Sarıldı? bu beni şaşırtmıştı ama kendimi güvende hissetmiştim abimin kollarında, ayrıldığımızda
-İyiyim abi köpeklerden çok korkan biriyimdir. Efe'nin sesiyle kafamızı ona çevirdik.
-Abi yaa! Ablamı sal evde ödeşicez keşke fotoğrafınızı çekseydim. Hamza abim
-Seni gördüğümüzde göre gidelim Durucuğum dedi bastırarak.
Eve dönmek için yürüdük eve vardığınızda terlemiştim yaz aylarında normaldı değilmi? Odama girdim banyo odamın içinde olunca rahattım. Banyoya girip banyo yaptım, çıkınca üstümü değiştirdim. Üstüme tulum giyip bahçeye çıktım saçım ıslak şekilde ama saçımın altında havlum vardı saçım güneşin ışığıyla kururken ben canım çiçeklerine bakımlarını yaptım işim bittiğinde saat 5'ti eve girdim ve odama çıkıp birkaç kitap okudum odamın kapısı tıklandı babam;
-Giriyorum güzelim.
-Girebilirsin baba müsaitim. Yanıma uzandı,
-Ne okuyorsun?
-Macera kitabı başlarındayım istersen birlikte okuyalım?
-Olur okuyalım merak ettim nasıl bir kitapmış?
Babamla birlikte kitaba devam ettim kitabın yarısına geldiğimizde annem geldi;
-Kuzım istersen hazırlan arkadaşının gelmesine yarım saat kaldı.
-Sen güzel bölümündeydik ama yaa? Biraz daha okusak dedi babam.
-Olmaz hayatım, saygısızlık olur hadi gel sende hazırlanmamışsın sonra devam edersin kızımla.
-Kızımızla dedi babam güldüm.
Onlar odamdan çıkınca üzerime yazlık bir elbise giydim. Üstümü giyince saçımı at kuyruğu yaptım. Beş dakka kala aşağı indim. Annemlerle birlikte salonda kapının çalmasını bekliyorduk. Zil çalınca herkes kalktı kapıya bir uçtum annem arkama onun arkasına babam geçti. Kumru abla (Yeşimin annesi);
-Merhaba Duru nasılsın?
-İyiyim Kumru abla hoşgeldin.
-Hoşbulduk dedi anneme yöneldi, Fatih abi (babası, eşi),
-Merhaba Fatih abi dedim tokalaştık,
-Merhaba Duru dedi oda anneme yöneldi, Selim (abisi),
-Merhaba Duru teşekkürler emeklerin için…
-Asıl Yeşime teşşekkür etmeliyiz.
-Olsun sen onu ikna etmeseydin daha kötü halde olucaktık.
-Önemli değil. Yeşim geldiğimde gülümsedim;
-Vay bakalım ailen anlattığın gibimi acaba çok meraklıyım. Dedi sabırsızca arkasındaki kardeşi Merte döndüm
-Ben süriyim Mert bırak.
Yeşim dediğimi tekrarladı bıraktı hayret inatçı bir çocuktur aslında, Yeşim iç sesimi duymuş gibi cevapladı;
-Beş abin olduğunu öğrenince yaptıklarına dikkat ediyorda dedi güldü.
Onu ilerlettim annem Yeşime döndü eğildi;
-Merhaba Yeşim Duruya seninle tanışmak için çağırdığım için şuan çok mutluyum dedi
-Ben de sizleri merak ediyordum Dilara abla dedi Yeşim ona adlarını söylemiştim.
İlerlettiğimde babamla tokalaştı onunla merabalaştı, sonra salona girdik herkes oturup sohbet ediyordu abilerim Selim'le sohbet ediyordu, Mert etrafı araştırıyordu, Kumru ablayla Fatih abş annem ve babamla konuşuyordu. Yeşim konuştu;
-İstersen boş bir odaya gidelim konuşacaksan? Bu kız gerçekten benim bütün hareketlerini ezberlemiş hepsinin manasını biliyor.
-Olur Yeşim oturma odasına girelim.
Oturma odası yemek odasının yanındaydı odaya girince Yeşimi karşıma geçirdim ve kanepeye oturdum Yeşim;
-Başla kapı kapalı. Kekeleyerek,
-Yeşim ben çok, bilmiyorum ya kafam karışık, mutlu olmak için uğraşıyorum, gözüm doldu sesim titriyordu, hiç tanımadığım insanlar abilerim, annem ve babamlarmış bütün çektiğim acılara rağmen. Bana acı çektiren insanlara Anne baba dedim ya ben dedim ve ağlamaya başladım.
Yeşim sandalyesini ilerletip bana sarıldı ve saçımı okşayarak;
-Sakin Duru hepsi geçti artık güzel bir hayata başlaman lazım. Bu sana layık bir şey kardeşim, geçmişi geride bırakıp geleceğe odaklanmalıyız yoksa hep acı çekiceksin O gün bitti ve zaman devam ediyor kendini artık suçlama.
-Nasıl suçlamayım kendimi NASIL Yeşim, gözlerimin önünde öldü çocuk.
-Ama kardeşin değilmiş?
-Ama başka bir aileye acı haber verdirdim dedim ve hışımla onu itekledim kriz geçirmeme ramak kalmıştı
-Sakin ol Duru befes al ver!
-BEN dedikleri gibi katilim insanın öldürülmesine İZİN VEREN bir katil dedim saçlarımı çektim
Ayağa kalktım elime ne ara geçen bilmediğim vazoyu yere attım. Yeşim kriz geçirdiğimi anladı telefonuyla ailesini aradı. Ben yere çöküp ağlamaya ve bağırmaya başladım, vazo kırıkları bacağımı çizsede umrumda değildi;
-Neden hala hayattayım, BANA BU KADAR ACI FAZLA DEĞİL Mİ? Kapı açıldı ve annem yanıma çöktü,
-Duru bana bak kızım! Yeşim,
-Kriz geçiriyor Dilara abla, babam
-Sakin ol canım geçti diye saçımı okşadı annemde bana sokuldum ve sayıkladım
-Neden ben? Neden bunları yaşıyorum. Oda o kadar sesizdi ki ben devam ettim annemin kucağında,
-Zamanla geçer dedi masal abla ama geçmiyor hep gözümün önünde Cenkin ölümü bana "Seni seviyorum" diyişi kulağımda hala, o çocuklara sataşmasaydım ben ölmeyecekti Katilim ben.
Annem ağlamaya başladı bana sıkı sarılıyordu güvebde hissettiriyordu benim dizlerime bakıp,
-Dizlerin çizilmiş saralım sonra sen uyu.
Dizlerimi Cihat abim ben annemin kucağındayken sardı hemen orada kucağına beni alıp odama götürüp uyuttu. En son yatakta yatarken abim;
-Merak etme Duru sana artık kimse zarar veremez.
