.
Bölüm 6 : Son kez dans edelim...
Aşkımız kulağımızdaki şarkı olsun.
Belki de bir daha asla böyle olmayacaktık. Böyle bir arkadaş grubumuz olmayacaktı. Sahteden arkadaşlık ilişkileri kuracaktık. Yıllar sonra çocuklarımız bu zaman ki fotoğraflarımızı görünce 'Bunlar kim?' diyecekti. Belki de boğazımızda bir düğüm oluşacaktı o an. Yaptığımız hatalar, eğlenceler, saçmalamalarımız, aşklarımız, hayal kırıklıklarımız hepsi gözümüzün önünden kısa bir süre geçecekti. Hayatının en güzel anlarını yaşadığın insanlar sadece bir kaç saniye içinde tekrar anılarına karışacaktı. Dönüp belki de çocuğumuza hiç bir şey söyleyemeyecektik. Belki de tüm hikayelerimizi anlatacaktık. Ama sanırım onları en güzel açıklayan sözleri aklımdan geçirmiştim ben.
"Onlar benim hayatımın küçük bir kısmını en güzel şekilde geçirmemi sağlayan kişilerdi. "
"Aslı bence Furkan'dan hoşlandı." Görkem'in sesiyle irkilip ona döndüm. "Hı?" Elini anlıma dayayarak bir kaç saniye tuttu ve tekrar geri çekti. "Ateşinde yok. Sende bir şey var Yıldız. Ne oldu?" direklerimi sıraya dayayarak dudaklarımı büzdüm. "Bende ne olduğunu bilmiyorum ki. İçimde bir hüzün var ama ne hiç bir fikrim yok." Eliyle sırtıma hafifçe vurduktan sonra sesli bir nefes alıp verdi. "Aşık mı oldun acaba?"
"Hayır. Asla. Hem kime olacağım?" sessizce gülümsedikten sonra eliyle en arka sağ sırayı gösterdi. Sessizce arkamı döndüğümde sıraya başını gömmüş olan Oğuz'u gördüm. Hayır o olamaz. Hızlıca önüme dönerek kaşlarımı çattım. "Saçmalama. Onunla hiç anlaşamıyoruz. Belki de senin ateşin vardır." gamzesini belirtecek derecede güldükten sonra önüne döndü "Sen ne dersen o olur patron." Ellerimi çeneme dayayarak kafamı yavaşça sağa çevirdim. Alanıma kıvırcık saçlar girince aniden durakladım. Ne yapıyorum ben? Öyle bir şey yok ve olmayacak.
***
"Var mısınız?" elimi ortaya uzatmam ile Aslı tereddüt bile etmeden elini elimin üzerine koydu. "Her zaman." Bu hareketi beni çok mutlu etmişti. Birisi için değerli olmak, ne desem? Farklı hissetiriyordu. Görkem elini çenesine koymuş düşünüyordu. "Yanlışsam düzelt. Şimdi gençlik planı kuruyoruz. Bir kağıda gençken yapmamız gerekenleri yazarak o maddelerin hepsini tek tek yapıyoruz." Görkem'i kafam ile onaylayınca banktan kalkarak elini Aslı'nın eşinin üzerine koydu. Furkan' da sessizce yanımıza yanaştı." Ama gençlik belirlediğin kuralları yapmak değildir ki! Beklemediğin an da gelişen olaylardır. Anı yaşamaktır. "
" Bu maddeleri yaparken de anı yaşarsın Furkan." Aslı Furkan'ın elinden tuttuğu gibi Görkem'in elinin üzerine koydu. "O zaman gençlik planı başlasın. Elimi yavaşça aşağı hareket ettirdikten sonra hızlıca yukarı çekerek ayırdık ve karşılıklı banka oturduk. Aslı elindeki kalem ve dizindeki defter ile yapmamız gerekenleri yazacaktı." 1 : Saçlarını boyat. " Elindeki kalemi havaya kaldırdığında hepimiz onu başımızla onayladık, pek zor bir şey değildi. Sorun olmazdı bizim için.
"32 : Aşık ol! Bu da son görev." Aslı son fikrinide kağıda yazarak sayfayı tamamladı. Çok uzun olmamıştı ama bizim için ideal şeyler yazmıştık. "Hangisinden başlıyoruz?" Furkan'ı sorusuyla kaşlarımı çattım. Hangisini yapsak ki! Kağıda göz gezdirdiğimde dudağımın bir tarafı çoktan kıvrılmıştı. "Buldum."
***
"Hadi çıkın da okulumuz endam görsün." Aslı'nın çocuklara bağırmasıyla Furkan kafasını tuvalet kapısından çıkarttı. "Aslı bu kadar kısa olmak zorunda mıydın? Pantolon resmen dizlerimde bitiyor." Ben kahkaha attığımda Aslı kollarını göğsünde bağladı. "Ben kısa değilim sen çok uzunsun." Furkan'ın arkadan ittirilmesiyle Görkem'de kapıdan çıktı. Bizim kıyafetlerimizi giyinmişlerdi. Tabi biz de onlarınkileri giyecektik. En azından Aslı'nın yanında yedek kıyafetleri vardı da şu an onları giyiyorduk. Çocuklara gözlerim kaydığında ufak bir kahkaha çıktı ağzımdan. Aslı' nın pantolonu Furkan'ın dizi olmasada ona yakın bir yerdeydi ve dapdar olmuştu. Üzerindeki pembe sweatshirt'ü saymıyorum bile. Kolları neredeyse dirseklerine geliyordu. Görkem'e döndüğümde onda pek bir değişim yoktu. Benim pantolonum biraz kısa ve dar olmuştu. Siyah sweatshirt'üm olduğu için dua ettiğini biliyorum.
"Kanka iyi ki siyah giyinmişsin. Bir de pembe giyinsen ne yapardım?" Görkem yumruk yaptığı elini uzattığında bende elimi yumruk yaptım ve tokuşturduk. O sırada Aslı ve Furkan kavga etmekle meşguldü. "Bu kadar minik olmak zorunda mıydın? Bir de pembe giyinmişsin, pembe ne ya?" Aslı Furkan'ın dibine girip kafasını kaldırdı. "Beğenmiyorsan çıkar ama bil ki o zaman çıplak kalırsın." Furkan görünmez fermuarı ağzına çektiğinde Aslı hafifçe sırıtarak geri çekildi. "Adam ol!"
"Kadınım ol!" Furkan'ın sözüyle gözlerim eş zamanlı olarak büyüdü. Aslı ve Görkem'e döndüğümde hiç biri duymuş gibi gözükmüyordu. Hadi ama bu nasıl olur. "Duymadınız mı?" sorduğum sorula Furkan'ın gözleri bana döndü ve büyüttüğü gözleri ile bana bakmaya başladı. Söyleme diyordu. Ama söylemezsem de benim içimde kalırdı. "Neyi?" Aslı elini beline koyunca ellerim ayaklarıma dolanmıştı. Ne söylesem ki? "Zil! Az sonra zil çalacak hadi gidip bizde giyinelim." Elimdeki poşetle koşar adımlarla kızlar tuvaletine gittim ve mermere dayandım. Aslı'da geldiğinde çattığı kaşları ile bana bakıyordu. "Ben onlar kadar salak değilim. Ne oldu? Dökül."
Dişlemeye başladığım dudaklarım ile ne söylemem gerektiğini düşünüyordum. Doğruyu söylesem mi ki! "Sen adam ol dedin ya. Furkan' da şey dedi."
"Ney?"
"Kadınım ol!" Aslı beklediğimin tersine çok sakin duruyordu. "Ben de duydum." Bu sefer de benim kaşlarım çatılmıştı. "Ee bir şey demeyecek misin?" Aslı elini beline koyarak konuşmaya başladı. "Daha bugün tanıdığım insana hemen aşık olmamı bekleme benden. Hem o kelime tamamlama gibi bir şey de olabilir. Mesela sen aklına takılan bir reklamın yarısını duysan devamını getirmez misin? Öyle bir şey olabilir. Her yaptığı hareketi bana aşık diye yorumlayamam! " elimdeki poşeti alarak boş bir tuvalete girdi ve kapıyı kilitledi. Bende öylece kalakalmıştım." Her yaptığı hareketi bana aşık diye yorumlayamam! "
Aslı'ya baktığımda ağzımdan istemsiz bir kahkaha çıktı. Furkan'ın kırmızı sweatshirt'ü, kollarından oldukça uzundu. Neredeyse dizlerine ulaşan sweatshirt oldukça boldu. Pantolonunu ise belindeki kemer sayesinde belinde tutuyordu. Boyu uzun gelen pantolonu yukarıya doğru kıvırmıştı. Bu hali çok tatlı gözüküyordu. Benimde üzerimde sarı sweatshirt'ün kolları çok olamasa uzun olduğu için içeri doğru kıvırmıştım. Pantolonu zaten saymıyorum çünkü Aslı'dan bir farkım yoktu. Elinizdeki poşete kıyafetlerimizi koyunca hızlıca dışarı doğru yöneldik. "Aman Allahım bu da ne!"
Furkan kahkahalar içinde kalmışken konuşan Görkem olmuştu. Eğlenceli olacaktı bu gençlik planı. "Beyler sınıflara dağılıyoruz o zaman." Aslı elini ortaya koyarak hepimizin yüzlerine tek tek baktı. Bizde hızlıca ellerimizi koyduk. Bir kaç saniye sonra geri çektik zaten. "Hadi ben gidiyorum."
Aslı sınıfına doğru yönelmişken Furkan onu bileğinden tutarak döndürdü. "Hangi sınıftasın?" Aslı gözlerini devirerek Furkan'a döndü. "11/ B"
"Yarın sizin sınıftayım güzellik ." Aslı'nın gözleri büyürken benim içimdeki ship aşkı yerle bir oluyordu. Ne kadar tatlılar! Aslı hiç bir şey demeden koşarak koridorda kaybolunca Furkan bize döndü. "Azıcık sinir edeyim . Babamın müdür olması bu durumlar için sanırım." Furkan gülerken Görkem' de ona katıldı. Bu ne saçmalıyordu. Hiç bir kızın kalbini kıramazdı, ve bu benim en yakın arkadaşım ise.
"Furkan eğer o kızın kalbini kırarsan çok kötü şeyler olur. Kendi eğlence için kızın duygularıyla oynama."
Arkamı dönerek koşar adımlarla sınıfa yürümeye başladım. Hiç kimse bunu hak etmiyordu. Bunun olmasına asla izin vermeyecektim.
***
"Ama bak tatlım öyle bir şey yapacağı yok zaten çocuğun." kollarımı göğsümde birleştirerek sırada arkama yaslandım. "Erkek değil misiniz sizden her şey beklenir." Görkem elini omzumdan çekip hızlıca kelimelerini sıralamaya başladı. "Ne! Şimdi de tüm erkekleri suçla. Aferin Yıldız, böyle devam."
Sıraya uzanarak yavaşça gözlerimi kapattım. İçimde bir duygu vardı. Ne iyi ne kötü bir duyguydu. Ne olduğunu bilmiyordum ama onu öğrenmeyi de her şeyden fazla istiyordum. Karanlık bir çukura hiç korkmadan girmek istiyordum. Altında beni bekleyenin ne olduğunu bilmeden girmek için benim cesaretim var mıydı? Derin bir nefes vererek gözlerimi daha da sıktım. Uyumak, her derdin çözücüsüydü. Ve benim şu an dertlerimin çözülmeye ihtiyacı vardı.
Okulun bitmesini haber veren zil çaldığında zorluklarla kafamı sıradan kaldırdım. Görkem çoktan gitmişti, bu çocuk niye bu kadar erken gidiyor? Sıranın üzerindeki defter kitapları toplayarak çantama koydum. Daha sınıfta çoğu kişi toplanıyordu. Çantamı sırtıma geçirerek ayağa kalktım ve kapıya yöneldim. "Yıldız!"
Duyduğum sesle gözlerimi devirmemek için zor duruyordum. "Ne var?" Asya saçlarını savurarak bana döndü. "Müdür Bey seni çağırıyor, çok önemliymiş. Bir de labarotuvar da bekliyor. " Sağına yönelerek hızlıca sınıftan çıktım. Bu kızı görmeye dahi katlanamıyordum. Acaba müdür beni neden çağırmıştı. Üzerimdeki kıyafet yüzünden mi? O an gözlerim üzerimdeki kıyafete daldı. Akşama kadar çıkarmama sözü verdiğimiz kıyafetlerin gittikçe bize yakıştığını düşünmeye başlamıştım. Kendimce güldükten sonra labarotuvarın önüne gelmiştim. Boğazımı temizledikten sonra kapıya üç kere vurdum. Ses gelmeyince tekrar vurdum ve hafifçe açtım. Gözlerimi içeride gezdirirken arkamdan ittirilmesiyle yere yapışmıştım. Ellerimle düşmemi engellediğim için avuç içlerim acıyordu. Hızlıca arkamı döndüğümde sinirim daha da yükselmişti. Bu yalana nasıl inandım ben.
"Bakın burada kim varmış? Bir adet ezik Yıldız."
Ellerimden zorluklara güç alarak ayağa kalktım ve Asya'nın dibine girdim.
"Yanında getirdiğin iki üç kişiden korkacağımı sanıyorsan yanılıyorsun Asya." histerik bir gülüşün ardından sağındaki kızı eliyle gösterdi. Kız yavaşça üzerime doğru yürürken bende durup ona karşılık vermek istiyordum ama kız sadece yürüyordu. Sonunda elimi kaldırdığımda kafamda ki acıyla yavaşça sağ tarafıma düştüm. Sanırım şişe kırmıştı kafam da. Hayır! Ben bir şişeyle böyle olamam. Gözlerim bulanıklaşırken artık düşünemiyordum bile. Son duyduğum ses ise kapının kilitlenme sesiydi. Burada kilitli mi kalmıştım? Şimdi ne yapacaktım?
Favori karakteriniz kim?
-Yıldız
-Aslı
-Furkan
-Görkem
-Oğuz
-Serkay
-Asya
-Can