Öğle yemeğimi yiyip odama hızla gidip yatağıma uçarcasına atlayıp yattıktan sonra sosyal medyada gezinip saatin gelmesini beklemeye başladım.Önüme çıkan bazı saçma videolara kendi kendime konuşarak cevap veriyordum
"Ne saçma saçma videolar bunlar ya"
Kaydırdım
"Şaka yapıyorsun"
Kaydırdım
"Bu ne lan!"
Kaydırdım
"Siz ciddi misini-"diyeceğim sırada kapı birden hızlıca açıldı
"Bana mı seslendin kuzum"
"Yoo Anne.Nedenki?"
"İnsan hiç kendi kendine konuşur mu.Tabiki bana seslendin sanacağım"dedi ve kapıyı kapatıp tahminimce mutfağa geri döndü.
"E haklı tabi niye kendi kendime konuşuyorum ben"diye mırıldandım ve ardından ekledim
"Ama ben de haklıyım bunlarda saçma sapan videolar atmasın"dedim
Tam video izlemeye devam edeceğim sırada üstten bir bildirim geldi
Yelda👽:Defne iki dakikaya
burda olmazsan
evden cesedin çıkar
Tımarhanelik🐒:Nedenki?
Yelda👽:Unuttum deme bana Defne gebertirim seni!
AA biz bugün buluşacaktık!
Tımarhanelik🐒:Şaka yapıyorum Yeldacım
sakin ol yoldayım
Aynen Defne hatta birkaç dakika sonra ordasın aynen.
E napalım birazcık yalandan kime nolmuş?
Yataktan ayaklanıp dolabımı açtım ve dolabından en sevdiğim koyu mavi tişörtümü ve bir kot pantolonumu alıp üstüme hızla geçirdim.Çantamı odamın diğer köşesinden alıp telefonumu içine attım ve hızla odamdan dışarı çıktım.
Tam kapıyı açıp dışarı çıkacağım sırada
Defne,nereye kızım"dedi babam.
"Acelem var baba,Yelda ile buz patenine gidiyorduk da.Ona öğretmemi istemişti.Anneme de söylersin sen çıktığımı."
"Ben bırakayım mı?"
Allah'ın bana gönderdiği kurtarıcımsın baba.Valla çok iyi olur
"Çok iyi olur baba."dedim ve gülümsedim.Babama minnettar bakışlar atarken o mutfağa doğru yaklaşıp
"Meltem Defneyi bırakıp geleceğim."dediğini duydum
"Tamam"
Yanıma doğru geldi.İkimizde kapıyı kapatıp evden dışarı çıktık ve asansöre doğru yöneldik.
Ay şimdi asansörde falan kalmayalım.
Kafamdan böyle senaryolar kurmamalıydım.Sakın Defne.Bak denizi,dağları,çiçekleri falan düşün.
Ya deprem olursa!
Kafamda böyle senaryolar dönmeye devam ederken bı anda asansörün ışıkları söndü.Ben şok içinde kalırken babam telefonunun ışığını açtı.
"Hay Allah"dedi"Daha geçen gün tamir edilmişti ne olduki şimdi?"
"Asansörde mi kaldık" dedim korkarak.
Bıde bayıl istiyosan Defne.
"Kaldıysak dışarıdakilere haber veririz bir şekil korkma sen yanında aslan gibi baban var"dedi ve elini yumruk yapıp göğsüne iki kere vurdu.
Daha sonra aklına bir şey gelmiş olacak ki düğmelere doğru yöneldi ve tuşlara biraz baktıktan sonra tam zil tuşuna basacağı sırada.
"Düğmeye basmamışız"dediğinde derin bir nefes aldım ve verdim.
Kafamdan böyle senaryolar kurmanın cezası
"Hay Allah"dedim ve hafiften güldüm.
"Unutmuşum basmayı yaa"
"Tuşa basmayı unuttun"Dedi ve bana ters ters bakarak önüne döndü.
Ne yani bizde insanız unutuyoruz!
Babam ellerini açarak "Rabbim sen bana sabır,kızıma da akıl ver nolur"dedi ve ellerini yüzüne sürdü.
Gülmemek için dudaklarıma birbirine bastırıyordum ama hiç işe yarayacak gibi değildi.Ağzımdan küçük bir kıkırdama kaçtığında asansörün kapısı açıldı ve önümüzde birkaç kişi belirdi.
Babam tam bana söylenecekti ki önünde gördüğü kişilere doğru bir adım atıp asansörde çıktı ve onlara doğru yöneldi.
"Oo kimler gelmiş! Hoşgelmiş"dedi sevinçle ve karşısındaki kişilere sırayla sarıldı.
Bunlar kim lan.
"Hoşbulduk"dedi sarışın ve sanırım benim yaşlarımda bir kız harfleri uzatarak.
Sarışın kız babamla sarılıp ayrıldıktan sonra bana doğru ilerledi ve bana"Merhaba,"dedi yine kelimeleri uzatarak"ben Pelin tanıştığımıza memnun oldum."
"Ben Defne,ben detanıştığımıza memnun oldum" dediğimde ikimizde birbirimize gülümsediğimiz sırada arkadan bir erkek bana elini uzattı.
"Merhaba ben Umut ,tıp okuyorum ,20yaşındayım,sarışınım,boyum 1.80,gözlerimin rengini bilmiyorum, tanıştığımıza memnun oldum."
Pelin"Yalan söylüyor boyu 1.76"diyip büyük bir kahkaha atarken Umut ona bombastic Side bakışı attı.
"Merhaba,ben de Defne,ben de tanıştığımıza memnun oldum."
"Hangi bölümü okuyorsun?"
Dediğine gülmemek için dudaklarımı birbirine bastırdım.Gerçekten bu onun için neden bu kadar önemliydi?
Ya sevmediği bölümü okuyanları öldürüyorsa.Ya sevmediği bölümü okuyanları-
Aynen Defne kesin öyledir!
#KafandansaçmakurgularkurmaDefne
#SaçmalamaDefne
Umut'a bakıp gülümsedim."Sosyal Bilimler lisesine gidiyorum"
"Lise mi?Kaç yaşındasın sen?"Dedi şaşkınlıkla.
"18 yaşındayım"
Umutun ağzı şaşkınlıkla açıldığı sırada benim de kaşlarım çatıldı.
O kadar büyük mü gösteriyorduk be.Alındım.Gücendim.Hıh...
Pelin"Yanlış anlama.O seni bizimle yaşıt sanıyordu galiba,o yüzden böyle bir tepki verdi,"dedi ve Umut'un koluna girdi."dimi kardeşim"dediğinde Umutu cimciklemiş olacakki Umut ondan anında çekilip yüzünü buruşturarak acıyla inledi.
"Hayvan.Ne yaptım be.Altı üstü yanlış biliyormuşum!"
Küçük bir kıkırtı kaçtı ağzımdan.İkisi de gördüğüme göre kafa dengi insalardı.Büyük ihtimalle ikisiyle de iyi anlaşacaktık.
İyi de ben bunların hala kim olduğunu bilmiyorum.
Kafamdan böyle düşüncelerin akıp gittiği sırada arkadan bir ses yükseldi.Ses"Defne!"diye bağırdığında birisinin üzerime atladığını hissettim.
Ağzımdan bir feryat koparken bu sesin kime ait olduğunu bulmaya çalışıyordum.
Ayça?Arya?Eflal?
Yoksa Annem yine karıştırdığım bir şeyleri mi öğrenmişti.
Allah korusun.
Bir saniye.Hayır.O olmasın lütfen.Bunu kaldıramam daha çok gencim!
Yelda!
Helvam fıstıklı olsun...
İndeii
Ağzımdan ard arda çığlıklar çıkarken bir yandan da Yelda'yı üzerimden atmaya çalışıyordum.
"Hayvan, çıksana üstümden!"Dediğim sırada babamın sesini duydum.
"Kızım bıraksana Defne'yi.Benim yüzümden geç kaldı.Özür dilerim."dediğinde Yelda saçlarımı yolmayı bıraktı ve babama baktı.
Çok şükür
Allah'ın bana gönderdiği kurtarıcımsın baba#2
"Asıl ben özür dilerim Hakan amca." Dedi amcayı olması gerekenden fazla uzatarak."Sorun değil ben şakasına yaptım zaten!"
Bu kız babamı sevdiği kadar beni sevmediğini tüm servetim adına yemin edebilirim.
Hıh.
Babam kim olduğunu hala bilmedigim kişilere dönüp gülümsedi ve"Ben sizi eve götüreyim."dedi ve Yelda'ya dönüp ona arabanın anahtarını uzattı"Yelda al kızım sen sür arabayı."dedi ve bana tekrar bombastic Side eye bakışı atarak hep birlikte asansöre doğru yöneldiler.
Baba...Hıh...
Yelda'yı öldürsem acaba beni daha çok sever mi?
Çıldırmama son bir
Yelda babama kocaman bir gülümsemeyle bakarken Allah'tan asansörün kapısı kapandı ve gittiler.
Yelda ürkütücü bir yavaşlıkla bana döndüğünde benimde bakışlarım bu sefer ona döndü."Yeldacım,"dedim ve gülümsedim."şey ya...Eheh"
Ay.Tövbeestağfurullah.Noluyo bana ya Eheh falan.Valla bana bir şeyler oluyordu.
Yelda bunu dediğim an bana öyle bir bakış attı ki...
"Ne...Yelda ne!"
"Aaa!Ne var yani azıcık geç kaldıysak."
"Haklısın ya hiç bir sorun yok,sadece buluşmaya 1 saat kadar geç kaldın.Doğru haklısın!"
"Ha sanki senin de buluşma yerine bana mesaj attığın zaman geldiğini anlamadım sanki!"dediğimde Yelda gözlerini kısarak bana baktı.
"Ne alaka ya."dedi bu sefer sakin bir sesle.
"No oloko yo."dedim ve tekrar Bombastic Side eye bakışı atarak arabaya doğru ilerledim.
Şu bakışı ata ata gözlerim yerimden çıkacak bı gün ama...neyse