Aşk... Sanırım evrende bu kelimeye en yabancı olanlardan biri benim. Tabii bu her zaman böyle değildi. Bir zamanlar ben de korkmadan sevebilirdim ama bu korkunç gerçeği fark etmeden önceydi. Hikayeyi en başından almak istiyorum. Böylece beni daha iyi tanımak için bolca zamanınız olcak.
Yaşadığım yer küçük bir yerdi. Başı sonu belli olan bir ilçede yaşıyordum. Her köşesini ezbere bildiğim bir yerdi. yaşadığım ilçedeki en iyi okullardan birinde okuyordum. Haliyle beklenti büyüktü benden. Çoğu zaman aşka ayıracak vaktim olmuyordu. Hayat işte bir çocuktan hoşlanmıştım. Onunla duygusal bir çok şeyler de yaşadık. Tüm bu duygusal şeylerin ardından bir öpücük kaçınılmaz olmuştu tabii. Bu benim ilk öpücüğümdü. Bu çocukla ilgili günlüğe aynen şunu yazmışım "Sanırım gün geçtikçe daha da aşık oluyorum, bir çocuk nasıl bu kadar tatlı olabilir?".
Evet günlük tutardım lise yıllarımda. O zamanlar içimi dökmek yaşadıklarımı oraya yazmak çok iyi gelirdi. Günlük tutmanın işime ne kadar çok yarayacağını bilmiyordum o zamanlar.
Evet tabii her şey bu kadar normal gitmedi. En son öpücükte kalmıştık. Sanırım beni öptü diyebilirim çünkü ertesi gün hiçbir şey hatırlamıyordum. Sınıfa yeni biri geldiğini sanmıştım. Arkadaşlarıma sorduğumda onun benim sevgilim olduğunu söylediklerinde yaşadığım şoku buradan gösteremiyor olmam cok üzücü ama yapabileceğim bir şey yok. Çok geçmeden çocuk yanıma geldi ve benle dün yaşadıklarımızla ilgili heyecanlı heyecanlı konuşmaya başladı. Bense aptal aptal suratına bakmakla yetindim. Bu da çocuğa garip gelmiş olacak ki "Bir şey mi oldu, hiç mutlu görünmüyorsun?" dedi. Ben ona dürüstçe dün hakkında hiçbir şey hatırlamadığımı söyledim hatta onu bile hatırlamadığımı söyledim. O da büyük bir öfkeyle "Ayrılmak için bir oyun falan mı bu eğer öyleyse böyle büyük bir zahmete girmene hiç gerek yok, ki zaten ben anlamıştım dün öpüştükten sonra bir anda hiç konuşmadan gitmenden". Gözlerim fal taşı gibi açılmıştı. İçimden ne öpüşmesi diye geçiriyordum dün ben erkenden yatmıştım. Yani ben öyle olduğunu düşünüyordum ama hala tam olarak öpüştükten sonra hafızamın silindiğine emin olamamıştım. Bunu doğrulamak için daha çok az kurban gitmişti...
İşte bu ilk kurbandı. Benim yüzümden aşka lanet eden ilk insan. Elimden gelen bir şey yoktu o zamanlar. Daha hiçbir şeyin farkında değildim. Bundan sonraki bölümlerde sizi geçmişteki benle baş başa bırakacağım. Şuanki bana ulaşana kadar geçen süreci daha iyi anlayabilmeniz için...