Sabah
Oda sessizdi.
Masadaki küçük lambanın ışığı dışında hiçbir şey yanmıyordu.
Azul hâlâ aynı sandalyede oturuyordu. Ceketi sandalyesinin arkasına atılmıştı. Masanın üstündeki kahve ise çoktan soğumuştu.
Yataktan gelen hafif hareket sesiyle başını kaldırdı.
Arden kaşlarını hafifçe çattı.
Gözlerini açması birkaç saniye sürdü.
Sonra direkt Azul’u gördü.
“…Sabah mı?”
Azul kısa baktı.
“Yaklaşık.”
Arden konuşmaya çalışırken yüzü hafif gerildi.
Kurşun yarası hâlâ canını yakıyordu.
Azul bunu fark etti.
“Zorlama.”
Arden birkaç saniye sessiz kaldı.
Sonra gözleri masadaki kahveye kaydı.
Bir süre baktı.
Sonra tekrar Azul’a döndü.
“Bütün gece burada mıydın?”
Azul hiç düşünmeden cevap verdi.
“Vivian biri kalsın dedi.”
Arden hafifçe başını salladı.
Sanki cevaba inanmış gibi yaptı ama dudaklarının kenarı çok hafif kıvrılmıştı.
Bu da Azul’un sinirini bozdu.
“Ne var?”
Arden gözlerini kapatıp tekrar açtı.
“Hiç.”
Kapı bir anda açıldı.
“BENNN.”
Yuna elinde kahveyle içeri girdi.
Theo da arkasındaydı.
Yuna direkt Arden’a baktı.
“Ölmemişsin. Güzel.”
Theo yatağın yanına geçti.
“Biraz daha dram olsa ağlayacaktık.”
Azul gözlerini devirdi.
“Çıkın.”
Yuna sırıtıp kahveyi masaya bıraktı.
“Of ne gerginsiniz ya sabah sabah.”
Vivian da içeri girip direkt Arden’a baktı.
“Uyandı mı sonunda?”
Arden başını hafif kaldırdı.
“Yaşıyorum galiba.”
Vivian omuz silkti.
“Şimdilik.”
Theo koridordan seslendi.
“Kadın moral vermeyi bilmiyor.”
Vivian hiç dönmeden cevap verdi.
“Sen de yaşamayı bilmiyorsun.”
Kavin’ın kısa gülüşü koridordan duyuldu.
Vivian kontrol yaptıktan sonra Arden’a baktı.
“Bugün ayağa kalkmaya çalışma.”
Arden direkt cevap verdi.
“Olmaz.”
Vivian gözlerini devirdi.
“Sizin ekipte normal insan yok mu?”
Tam o sırada Yuna anında el kaldırdı.
“BEN.”
Theo direkt döndü.
“Sen mi normalsin?”
Yuna omuz silkti.
“En azından kimsenin önüne atlayıp vurulmuyorum.”
Arden istemsizce hafif güldü ama yüzü hemen gerildi.
Azul direkt baktı.
“Gülme.”
Yuna bunu fark edince bir anda heyecanla Arden’a döndü.
“AY DUR BUNU BİLMİYORSUN.”
Azul’un yüzü anında değişti.
“Yuna.”
Ama Yuna çoktan başlamıştı bile.
“Bu bütün gece uyumadı.”
Theo hemen sırıtıp duvara yaslandı.
“Başlıyoruz.”
Yuna dramatik şekilde devam etti.
“Gerçekten bütün gece burada oturdu. Bir ara Vivian ‘git biraz uyu’ dedi, resmen bakmadı bile.”
Azul gözlerini kapatıp derin nefes verdi.
“Yuna…”
“Hayır dur daha bitmedi.”
Kavin kapının kenarına yaslanıp sessizce izliyordu artık.
Yuna kahveyi gösterdi.
“Bak şu kahve var ya? Dört saattir aynı yerde.”
Theo anında ekledi.
“Romantik detay yakaladın.”
Azul eline geçen bandaj paketini direkt Theo’ya attı.
Theo paketi tutup gülmeye başladı.
“Tamam tamam sakin.”
Arden bütün bunlar olurken sessizce Azul’a bakıyordu.
Sonunda hafifçe konuştu.
“Gerçekten uyumadın mı?”
Azul birkaç saniye cevap vermedi.
Sonra kısa şekilde konuştu.
“Vivian biri kalsın dedi işte.”
Yuna anında parladı.
“AY EVET TABİİİ.”
Azul direkt ona döndü.
“Çık dışarı.”
Theo kahkahayı bastı.
Kavin kafasını çevirip güldü