Ben Vanessa 21 yaşındayım... Bir soyadına sahip değilim... yaklaşık 10 yıldır çalıştığım örgütten ayrılmak için, patronumla konuşucam... *Peki buraya nasıl geldim*
**9 yıl 7 ay önce**
Her zamanki gibi Daha adını bile bilmediğim o şehirde gözlerimi açtım birkaç haftadır buradaki ara sokakta kalıyorum... Aileme ne olduğu ile ilgili bir fikrim yok sadece kendimi bildim bileli bu ara sokaklarda yaşıyorum...
Çok açım günlerdir tek lokma yemek yemedim...benim gibi burada Birkaç çocuk daha var ve onlar sürekli yemek çalıyorlar... Ben yakalanma korkusu ile asla yemek ça lmadım ama bugün o kadar açım ki ufak bir parça ekmekten zarar gelmez...
Zenginlerin olduğu orta meydana giderim zaten burada birsürü dilenci var kimse bena aldırmaz... Gözüme şık görünümlü bir adamı kestiririrm... Göze çarpmamak için dilenciler gibi insanlardan para isterim... Ama zaten bir dilenciden farkım yok... Adam az önce girdiği fırından bir torba sıcak gevrek ve ekmek alır... Resmen ağzımın suyu akar... Ama hala çalmaya cesaret edemem.... Aslında tek sebebi cesaret edememek değil... Kişiliğimden dolayı bu eylemi yapmak bana çok uzak...acaba istersem verirmi diye düşündüm sonra sadece bu cevabı reddedip yanlızca bir duvar kenarına yaslanırım...
Dizlerimi karnıma çeker kollarımıda dizlerime dolarım.... Neredeyse açlıktan ağlıyacam.... Ama asla bir insanın malına el süremem... Yoksa nefret ettiğim gaspçılar ve hırsızlardan ne farkım kalır ki....
-Eh, bu gün de aç kaldım... Yapıcak bşr şey yok... Acaba yarını nasıl atlatıcam?? Dedim kendi kendime...
Biraz o şekilde ara sokakta otururum... Sonra olduğum yere bir adam gelir... Ama adamın kolu yaralı ve duvara sürte sürte geliyor... Bu korkutucu görünüyor fakat o adam iyimi... Hayır durumu kötü görünüyor...
- Bayım...siz....iyimisiniz... Yardım çağırmalımıyım!!!
Dedim. Adam soğuk gözleri ile bana baktı ve yere çömeldi ardından ise...
- Git burdan, çocuk!!!
Dedi, acımasızca... Fakat kan kaybı çok var onu burda bırakamam...admın soğuk bakışlarına aldırmadan üstümdeki pejmurde ceketimi çıkarttım ve adamın yarasına baskı uyguladım bu kanın durmasını yavaşlatıcak..
-Yaralı bir insanı burda tek başına bırakamam!! Bayım buranın ne kadar tehlikeli olduğunu bilemezsiniz!!!
Dedim... Bir anlık panikle.. Tabi sonra bana kızmasından korkup pişman oldum, fakat yaraya baskı yapmaya devam ettim... Adam derin bir iç çekti, belli ki acı çekiyor...
-Seninle... uğraşamam küçük çocuk!
Dedi sesi titrerken ama bana engel olmadı, buna sevindim ama yaranın derinliği ve böyle bir yaranın nasıl oluştuğu beni endişeden endişeye soktu...
Bir süre sonra kanın akma hızı yavaş yavaş azalır, kazağımın sağ ve sol kolunu yırtıp birbirine bağlarım, ardından ise o adamın koluna sertçe sararım...
-Bayım... Şimdi daha iyi hissediyormusunuz...
Dedim yorulmuş bir sesle, adam şaşırmış gibi bana baktı ama hala soğuk gözleri pozisyonunu bozmamıştı... Bu soğuk bahar havasında kıyafetini yırtman onu etkilemişti...
-Teşekkür ederim çocuk...
dedi sertliğinden taviz vermeyerek... Vücudum birden ürperdi... Ona baktım ve durumunun çok daha iyi olduğunu gördüm...
-Rica ederim... Efendim... Umarım daha iyisinizdir....
Dedim yüzümde endişeli bir ifadeyle...adam önce birşey demeden sadece yüzüme baktı.... Ve konuştu...
- Adın ne çocuk!
Dedi... Sanki korktuğumu anlamış gibi bu sefer daha az korkunçtu...
-Ah, ben... Vanessa...
Dedim bir an duraksayarak... Bu buradaki insanların bana koyduğu isimdi...
- Vanessa demek... Sana borçlandım evlat... Bana yardım etmen büyük bir cesaret isterdi...
Dedi ama sesinde beni rahatsız eden bir ton vardı...
-Hayır efendim!! Ben özel bir şey yapmadım... Sizi bana borçlu biri olarak görmüyorum... Sadece size yardım ettim... Hepsi bu!!
Dedim, aslında bunları söylerken bir o kadarda korkuyordum... Ama geri adım atmadım... Adam aramızdaki mesafeyi olabildiğince korumaya çalıştığımı anlayınca bir iç çekti... Ayağa kalktı ve paltosunu çıkarıp yanıma bıraktı... Ardından ise...
-Al bunu evlat... Ve bu parayıda al... (cüzdanından para çıkarır ) bana yardım ettiğin için bir teşekkür olarak gör!!
Sesi sertti biraz korktum, paltosunu ve parayı kabul ettim... Ve teşekkür mahiyetinde başımı salladım... Adam ise uzaklaştı...
Yerime oturdum... Derin bir nefes aldım... Burada yaralanma olayları çok olur... Ama ilk kez bir olaydan bu kadar etkilendim...
Bu düşünceler içinde adamın verdiği paltonun altında uyuya kaldım... Sabah oldu ilk kez bu kadar sıcak hissettim... Kendimi nedenini bilmediğim bir mutlulukta buldum... Sonra aniden siyah takımlar giymiş birkaç kişi sokağa girer ve sokakta birşeyler araramaya başladılar... Korkarım....ne olduğunu anlamdan sadece yerimde otururum... Ama aynı zamanda içimde bir rahatsızlık var...
Bir adam gelir... Ve bana dik dik bakar çok öfkeli hızlı adımlarla bana yaklaşır....