Okulun bitmesi üzmüştü Jimini biraz da olsa,sonuçta ilk defa arkadaş edinmişti.Bu arkadaş meselesine yeniydi ,arkadaşlar nasıl olurdu veya nasıl davranılırdı tam emin değildi.Ama yavaş yavaş alışabilirdi bundan emindi.
Hoseok ve görevli ile aşağı inmişlerdi, kitap almak için.Aşağı kat gerçekten de garip gelmişti Jimin e,okuldan daha değişik bir havası var dı şu an bulunduğu ortamın.Kitapları almak için odalardan birine girmişti görevli ile.Hoseok odanın dışında onları bekliyordu.Canı sıkılmıştı ne de olsa onca kitabın içinde lazım olanı bulmak zaman alırdı.
Hoseok un da canı sıkılmıştı. Daha önce hiç inmediği okulun alt katı onun merakına yenik düşmesi için yeterliydi.
Onlar kitap ararken okulun hiç görmediği yerlerini keşfetmek onun için heyecan verici olabilirdi aslında. Sonuçta asırlardır girilmemiş gibi olan o odalar yada sınıflar çok güzel duruyordu o an için ona.
Koridorlarda gezmeye başlamıştı yavaş adımlarla.Ses çıkarmadan yürüyordu o loş ve rahatsız edici ışıkla aydınlanmaya çalışan koridorda.Aslında üs kattan pek bir farkı yoktu.Tek farkı binayı ayakta tutan kolonlardı.
Hoseok garip bir hisse kapılmıştı,sanki hava soğumuştu ama ne açılabilecek bir cam vardı etrafında ne de rüzgar girebilecek bir boşluk.Bu duygular onu korkutmaya yetmişti.Jimin ve görevlinin yanına dönmek için geldiği yolu tekrar yürümeye başladı.Belki kitap işleri bitmiştir ve artık ilk başta güzel gelip, sonra kendini rahatsız eden yerden kurtulabilirdi Hoseok.
Seslerin olduğu yere doğru ilerliyordu hala ama içindeki o his hala geçmemişti.
Tam onların bulunduğu odanın önüne geldiğinde ilk başta hayaletlere inanmadığı için göz yanılması zannetsede o gerçekti.Tam da yeni sınıf arkadaşına bakıyordu o varlık.Tekrar gözlerini kapatıp açtığında kendine bakıyordu.Hayaletlere veya o tarz varlıklara inanmazdı ama bu oldukça gercekçiydi.
Korku ve dehşetle derin nefesler almaya başladı.Demin olduğu gibi hava sanki aniden soğumuştu yine.Cesaretini toplayarak konuşmaya çalıştı Hoseok;
-Sen nesin böyle
Karşısındaki varlık veya hayalet ona boş bir yüz ifadesiyle bakıp ıslık çalmaya başlayarak arkasını döndü yavaş yavaş gözden kayboldu.
Hoseok kala kalmıştı ne yapabilirdiki zaten bu durumda.Birine söylese kim inanırdı,gerçi kendisi bile inanmıyordu hayaletlere veya o türden varlıklara.Kim neden ona ve anlatacaklarına inansınki?
Şahsen kendisi bile daha şüphe içindeydi.Göz yanılsaması veya o türden bir şey olmadığına dair emindi. Ama yinede gördükleri gerçek değildi daha doğrusu gerçek olamazdı.
Bunca yıl hiç bu tür bir olaylar karşılaşmamıştı.Ve bu olayı yaşadığı yer ise kaç yıldır okuduğu ve daha önce hiç inmediği okulunun en alt katıydı.Bunlar hiç mantıklı değildi.Bu gördüğü varlık veya daha fazlası -varsa- buraya nasıl gelmiş veya getirilmişlerdi.Okulu kaç yıldır burdaydı bilmiyordu ama tek bildiği bu okulun eski bir sarayın üzerine yapıldıgı ve kralının da kellesinin alınmış olmasıydı.
Bu efsane onun için şu zamana kadar gerçek gelmiyordu ama bu yaşadığı olaydan sonra biraz da olsa sorgulamıştı gerçek olabilirmi diye.Gördüğu varlığın üzerindeki kıyafetler çok eski durmuyordu aslında.Gerçi o zamanlar insanlar nasıl kıyafetler giyerlerdi bilmiyordu ama çok kötü sayılmadı.
Bu düşüncelerden çıkmasını sağlayan yeni sınıf arkadaşı Jimin ve görevli olmuştu.Jimin yanına geldi ve oldukça neşeli çıkan sesiyle konuşmaya başladı;
-Tüm kitaplarım tamam,beni beklediğin için teşekkürler.
Dedi hafif gülümseyerek Hoseok bir şey çaktırmadan konuşmaya başladı eğer gördüklerini söyleseydi yeni arkadaşını kendisini deli zannedebilrdi.
-O zaman gidelim.
Dedi Hoseok Jiminin kendisine yaptığı gibi gülümseyerek.
Üs kata çıkmak için merdivenlerin önüne geldiklerinde Hoseok un içini ateş kapladı sanki izleniyor gibi hissediyordu.Belkide yine o hayalet olabilirdi onu izleyen yada onun yanında varlığını devam ettiren her hangi bir varlık.
Merdivenlerden çıktıktan sonra görevli kapıyı kilitledi ve okulun yeni öğrencisi Jimin e ve Hoseok a bakarak
-iyi günler
Dedi.Çokuklarda teşekkür edip okuldan çıkmak için kapıya yöneldiler ama Hoseok hala korktuğunu hissediyordu.Belkide kafasına pek takmamalıydı,oraya bir daha inmek gibi bir düşüncesi yoktu.Bu yüzden içi biraz da olsa rahatlamıştı.Sonuçta oraya inmez ise onu görmezdi.
Yani öyle umuyordu ama kader onu ve arkadaşları için öyle söylemiyordu...
Bu bölüm daha çok Hoseok un üzerime oldu ama güzel olduğunu düşünüyorum
♡Umarım bu bölümde güzel olmuştur♡
