Odadan çıktıktan sonra karşımda Demir'i görmem bir oldu.
"Hazırmısın?"
"Evet,hadi gidelim."
Koridor boyunca ilerledikten sonra, büyük bir salona geldik, neredeyse bizim evin iki katı büyüklüğündeki salona girer girmez,herkes bize bakmaya başladı.
Kırmızı kadife koltukta oturan yaşlı bir kadın,umutla bana doğru bakıyordu.
Demir boğazını temizleyerek elini omzuma koydu ve gülümseyerek beni ailesine tanıtmaya başladı;
"Sevgili ailem,işte bu,o meşhur Nefes.Nefes,bu babaannem Fahrünnisa Vural."diyerek beni yaşlı kadın'a yönlendirdi.Babaannesinin elini öpüp alnıma bastırdım.Başımı kaldırıp, Fahrünnisa Hanıma baktım.Kapkara gözleri parlıyordu, titreyen elleriyle elimi tutup,
"Hoşgeldin kızım, aslında biz seninle tanışığız biraz." dedi.
Beni buraya kendi getirtmişti ama gözlerindeki umut ışığı yüzünden ona karşı gelmedim,nazikçe tebessüm ederek ,
"Teşekkür ederim. "Dedim.
Demir bu sefer beni,bizi heyecanla izleyen kumral saçlı, yeşil gözlü bir kadına yönlendirdi,
"Nefes,bu annem Süreyya Vural."
Süreyya Hanım gülümseyerek,
"Hoşgeldin canım,Fahriş anne senden çok bahsetti!"diyerek bana sarıldı,ayrıldıktan sonra, yanındaki yan yana oturan 19-20 yaşlarında ki iki kızı göstererek;
"Bunlarda kızlarım, Defne ve Dicle,ayrı tek yumurta ikizleri."diyerek yanındaki kızları tanıttı.Kumral saçlı yeşil gözlü kız kızararak;
"Merhaba,ben Defne."dedi utangaç bir gülümsemeyle.
Dicle de gülümseyerek "Merhaba ben de Dicle."dedi rahatça.Onun da kız kardeşi gibi gözleri yeşildi,ama saçları simsiyahtı.Defne'den de bir kaç santim uzundu.Başımı sallayarak,
"Memnun oldum kızlar" dedim, ardından Demir'i es geçerek kırmızı tekli koltuğa oturdum.
Süreyya Hanım öksürerek, Fahrünnisa Hanıma bakıp beni işaret etti.Kayınvalidesi bu verilen mesajı anlamış olacak ki,hemen konuya girdi,
"Nefes ,kızım.. Biliyorum kulağa gerçekten çok ama çok garip, geliyor ama.."bir kaç saniye Demir'e baktı,
"Ama Demirimin iyileşmesi için herşeyi yapmaya hazırım.Öncelikle senden çok özür dilerim,habersizce seni buraya getirttim.Tek umudum sen kaldın." Dedi.
Defne'nin,gözünden bir damla yaşın düştüğünü gördüm,Dicle ise umutla bana bakıyordu.Süreyya Hanım devam etti,
"Bak kızım biliyorum,hatalıyız ama gerçekten başka çaremiz kalmadı.Oğlum 'da yeni yeni iyileşiyor."
Sonra bana hayatımı değiştiren o teklifi sundu.... Buraya Perşembe günleri gelip, Pazar akşamına kadar burada kalmamı istedi ,diğer günlerde ise,ailemin yanında olabilecektim.
Üstelik sadece 6 ay boyunca böyle yaşamamı istediler!Kabul etmemi kolaylaştırmak için ise çalıştığım otel'i satın almışlar!
Hayatımın belkide en ama en doğru kararını verdim o gün......Tekliflerine"Evet " demekle!