…………………….. Birkaç saat sonra…………………
Dakikaları saymıştı,iki genç. Ve en nihayetinde bekledikleri an gelmişti. Nikah memuru gelmiş ve herkes yerini almıştı.Sonrası klasik bir şekilde devam etti. Nikah memuru sordu ,onlar cevapladı ve imzalar atıldı.Alkışlar eşliğinde herkes ayağa kalktı. Nikah memuru ,nikah cüzdanını her zaman ki gibi geline vermişti.
“Gelini öpebilirsiniz !”
Diyerek yeni evli çiftin yanından ayrılmış ve bir sonraki çiftin mutluluğuna şahit olmak üzere oradan gitmişti.İkisi de mutluluydu hem de öyle böyle değil...
Giray ,Viran’a iyice yaklaştı ve kızın yüzünü kocaman elleri arasına aldı.Viran kuafördeki anın aynısını bu kadar insanın içinde yaşamak istemediği adamın hamle yapmasına izin vermeden bir çırpıda ona sarılmıştı. Böyle bir hamleyi beklemeyen Giray şaşırsa da tepki vermemiş ve kollarını kıza sarmıştı. Bir ara az uzaklaşıp kızın saçının üzerinden öpmüş sonrasında tekrardan sımsıkı bir şekilde sarılmıştı.
Olmuştu,evlenmişti ,ikisi de . Mutluydular… Tüm engelleri aşmış,tüm kötülükleri yenmiş ve sona gelmişlerdi.
İkili birbirine sarılı vaziyetteyken dans müziği çalmaya başladı. Masadan uzaklaşıp ,piste geldiler. Evlendikten sonraki ilk danslarıydı. Birbirilerinden ayrılmadan birbirilerinin gözlerinin ta içine bakarak dans ettiler bir süre.
“Karıcım?”
“Efendim ,Kocacım?”
“Senin kocacım diyen dillerini yerim ,ben”
Adamın söylediğiyle kahkaha atmıştı,genç kız.
“Alt tarafı bir kelime ama söyleyince de çok mutlu oluyorsun. Bunun sırrı nedir?”
“Alt tarafı bir kelime değil bir kere ! Karım , benim karım ,kulağa çok hoş geliyor! Ayrıca artık aramızda ayrı gayrı olmayacak. Her an yanımda olacaksın bende senin her anında yanında olacağım . Hem de her anında…”
Kıza göz kırpıp söylediğinin anlamasını sağlamıştı. Tabi her zaman ki gibi kız utanmıştı.Kafasını adamın göğsüne yaslamış ona bakmadan konuşmuştu.
“Sen önceden böyle değildin , Evlilik muhabbeti geçtikten sonra sana bir haller oldu.”
Kızın hem utanması hem de ona sığınması çok hoşuna gidiyordu. O yüzden onunla uğraşmaktan geri durmuyordu.
“Ne gibi haller ,karıcım?”
“Anladın ,daha niye soruyorsun?”
“Yoo anlamadım. Söyle bakalım sen ..”
“İyi sen kaşındın ! Ne olacak kudurdun sen iyice kudurdun! Ne durun var ne zaman mekan tanıyorsun .Hele bu gün kuaförde yaptığın neydi ya ! Utancımdan yerin dibine girdim ben onca insanın yanında. Hele annem de oradaydı! Ayy ! rezillik valla aklıma geldikçe utanıyorum vallahi!”
Kadının es vermeden hızlı hızlı konuşup en sonunda nefes nefese kalıp durmasıyla tüm salonu ayağa kaldırtacak kadar sesli bir kahkaha atmıştı ve nitekim herkes dönüp onlara bakmıştı.
“Giray ne yapıyorsun ya ? Sesini kıs ! Bak yine rezil olduk ya !”
Diyip yine yüzünü adamın göğsüne gömdü.
Müzik değişti ama onlar dans etmeye devam etti.En sonunda yorulunca masalarına dağılmıştı ,herkes. Herkes kendi halinde muhabbet ederken arka fonda slow bir müzik eşlik ediyordu.
Gelir diye beklemişti ama ablası gelmemişti,Viran’ın. Gelmeyeceğini söylemişti ama bir umut beklemişti . Belli ki babasını atlatamamıştı.Ne kadar mutlu hissetse de kendini bir yerlerde eksik olduğunu düşünüyordu. Ailesinden kimse yoktu yanında .Daha kötüsü ailesinin çoğu ondan nefret ediyordu. Kızın huzurlu ifadesinin yerini hüzüne bırakınca sormadan edemed
“Ne oldu, yavrum ? Neden suratın düştü?”
“Ablamla konuştum demiştim ya sana …”
“Evet , demiştin.Gelmedi diye mi üzüldün?”
“Söylemişti ama bir umut gelir diye bekledim ama gelmedi.Mutluyum ama bir tarafım hep eksik hissediyorum , Giray. Düğünüme ne bir akrabam ne de ailemden biri geldi. Biliyorum bu hep böyle gidecek ama ben daha fazlasını istiyorum.Belki de nankörlük ediyorum .”
Ne kadar geçmişte kaldı dense de bazı şeylerin acısı hiç geçmiyordu.Misal sevgisizlik ,en yakının dediğin ailenin ihaneti hiç unutulmuyordu.
“Hayır tabiki de ,sen nankör falan değilsin. Bak canım benim o kadar çok şey yaşadın ki, o kadar kötü anı biriktirdin ki … Sen de insansın.Tabi sevilmek,değer görmek isteyeceksin ama insanlar televizyonlarda ki ,kitaplarda ki gibi toz pembe olmuyor maalesef ki… Bazen en yakınlarımızdır bize en büyük zararı veren . Senin durumunda tam olarak bu.Kolay değil belki ama zamanla kabuk tutacak yaraların.Ve ben sen iyileşirken attığın her adımda yanında olacağım.
Kız adama uzun uzun baktı.Şans eseri hayatına giren bu adam çok kısa bir süre onun herşeyi olmuştu. Sevgisinin sınırı yok gibi geliyordu.Şu yaşına kadar hissedemediği sevgiyi bu adamdan görüyordu. İşte bu anlarda onu kaybetmekten daha çok korkuyordu.
“Sen böyle yanımda duruyorsun ve sevgini hissettiriyorsun ya … Senin kadar sevememekten korkuyorum . Hakkettiğin değeri sana verememekten korkuyorum. Ama hissettiklerimi nasıl ifade edeceğim ,nasıl göstereceğim hiç bilmiyorum .”
Adam kızın naifliği karşısında duyguları o kadar uç noktalara geliyordu ki … Elinde olsa göğsünün oraya koyacak ve hep orada saklayacaktı.
“Seni çok seviyorum! Hem de o kadar çok seviyorum ki …”
“Bende seni çok seviyorum!”
Tekrardan kolları birbirine dolanmıştı. Huzurluydu kız.şuan arasında olduğu kollar onun en güvenli limanıydı adeta.
Bir süre o şekilde o şekilde durduktan sonra geri çekilmişti ,ikili.İşte o an genç kız geri çekilmemiş ve zamanın durmuş olmasını istemişti. Babası salonun kapısında öfke ve nefretle ona bakıyordu.Buradaydı ,Atilla
Yıldırım.Şaşkınlık ve korku içinde ayağa kalktı ,Viran .
Karısının davranışlarından ters bir şey döndüğünü anlayan adam hızla ayağa kalkmış ve arkasını dönmüştü. Ve o da görmüştü ,Atilla Yıldırım’ı.
Viran Giray’ın yanından uzaklaşıp , babasına doğru ilerlemeye başladı. Giray’ da arkasından yavaş adımlarla onu takip ediyordu.
“Baba!”
Fısıltı şeklinde ağzından çıkan sıfatı bu kez yüksek bir dille söylemişti.
“BABA!”
Aynı anda babasına doğru bir adım daha attı. Zaten büyük bir nefretle gelmişken kızın ona olan hitabıyla daha çok öfkelendi ,Atilla Bey. Buraya sevgi gösterisinde bulunmaya değil ailesinin paramparça olmasına sebep olan bu kızı sonsuza dek ortadan kaldırmaktı niyeti. İşte bu yüzden elinde silahla buraya gelmesi.
“BABA!”
Bunu diyen Viran değildi. İlyada da buradaydı. Kızın önce sesi en sonda dayak yediği için her yeri morluk içinde olan ve canının yandığı belli olacak şekilde hareket eden vücudu görünmüştü.
Atilla Bey için artık hiçbirşeyin anlamı kalmamıştı ve bunu kendi öz kızına acımayarak da belli etmişti. Daha fazla beklemeyerek belindeki silahı çıkartıp Viran’a doğru doğrultmuştu.
Atilla Bey’in Viran’a doğrulttuğu silahı gören Giray hemen kızı arkasına almıştı.
Viran anlamıştı artık… En mutlu günü olarak nitelendirdiği bu gün de yaşadığıyla hiçbir zaman tam olarak mutlu olamayacağını anlamıştı.
Bugün ya birşeylerin sonu yada başlangıcı olacaktı.Ya düğün gününde sonsuza dek gözlerini hayata yumacaktı yada çekeceği acılar katlanarak artacaktı. Herş
ey elindeki silahı onlara doğrultan Atilla Yıldırım’ın elindeydi…