Floranis'ten geriye kalan birkaç çiçek, akademinin taş avlusuna hâlâ renk katıyordu.
Elira daha akademinin kapısından içeri yeni girmişti ki tanıdık bir ses duydu.
"Elira!"
Başını çevirdi.
Lyra elindeki kitapları düzelterek ona doğru yürüyordu.
"Sonunda geldin."
Elira hafifçe gülümsedi.
"Geç mi kaldım?"
"Yok. Ama seni göremeyince bir an yine uyuyakaldın sandım."
"Bu kadar da değil."
Lyra şüpheyle baktı.
"Emin misin?"
Elira gülerek başını salladı.
"Evden çıkarken küçük bir aksilik oldu sadece."
"Nasıl bir aksilik?"
Elira iç çekti.
"Merdivenlerle anlaşamadık."
Lyra birkaç saniye sustu.
"Yine mi düştün?"
"Neredeyse."
"Elira..."
"Bu sefer gerçekten suç bende değildi."
"Tabii tabii."
İkisi de gülmeye başladı.
Tam o sırada koridorun diğer ucundan hızlı adımlar duyuldu.
"Sonunda sizi buldum!"
Kael nefes nefese yanlarına geldi.
Lyra kaşını kaldırdı.
"Hayırdır?"
Kael heyecanını gizleyemiyordu.
"Size göstereceğim bir şey var."
Elira'nın merakı bir anda arttı.
"Ne?"
Akademinin ilk ders zili koridorlarda yankılanır yankılanmaz herkes istemsizce sustu.
Kael derin bir nefes verdi.
"Harika..."
"Şimdi söyle." dedi Lyra.
Kael başını iki yana salladı.
"Olmaz."
"Kael."
"Ders bitince."
"En azından küçücük bir ipucu ver."
Kael gülümsedi.
"Hayır."
"Bak, bütün gün seni rahat bırakmayacağım."
"Biliyorum."
"Kael."
"Söz veriyorum, beklediğinize değecek."
Lyra çaresizce iç çekti.
"Eğer değmezse seni Obyra Noct'a atarım."
Kael güldü.
"Atamazsın."
"Neden?"
"Yüzmeyi biliyorum."
Lyra gözlerini devirdi.
"Ne alakası var?"
"Hiç."
Tam o sırada ikinci kez zil sesi duyuldu.
"Tamam, tamam!" dedi Kael. "Gerçekten geç kalacağız."
Üçü de istemeden sınıflarına doğru yürüdü.
