Saatlerdir bekliyordum.Sıkıntıdan çatlamak üzereydim fakat hala bir sonuca ulaşamamıştık.Bunun ne olduğunu anlayabilecek tek kişi dediğim fred bile anlamamıştı.O karşı taraftan geliyordu ve bir mucitti fakat o bile bunun ne olduğunu bilmiyordu.Sürekli bir cızırtı sesi çıkarıyordu ve artık görüntü yoktu.
"Artık şunu teslim edelim.Gerçekten önemli birşey olabilir ve senin lanet inadın yüzünden 2 saat 47 dakikadır bekliyoruz burada!"dedim.
" İnatçı olmazsak neyi kazanabiliriz ki hayatta?Ayrıca gerçekten dakikaları mı saydın?"
Sustum.Yapılacak hiçbirşey yoktu ve savaşa çok az kalmıştı.Uykum vardı fakat gözlüğü ve Fred'i yalnız bırakmak istemiyordum.
"Bir saat bile uyumadım ve birazdan nöbetim var!"
"Git de uyu o zaman,ne yapayım ben gözlüğü yiyecek miyim sanki?"
Her ne kadar istemeyerek de olsa bıraktım onu ve odasına, uyumaya gittim.
Tam tamına 3 saat olmuştu.Uyuyordum.3 Saat boyunca uyumuştum!Ve en ufak bir kabus bile görmeden.Gördüğüm rüyayı tekrar izlemek istiyordum çünkü harikaydı.Gözlükte gördüğüm şeyi görmüştüm.Nöbete geç kalacaktım.Bir an önce kalktım ve Fred'in yanına gittim.
"N'aptın?"
"değişen birşey yok"
"Bunca saatir HALA birşey bulamadınmı?"
Kafasını salladı.Cidden çıldıracaktım.5 saatten fazla olmuştu ve hala değişen birşey yoktu.
"İnanılır gibi değil."
Diye söylendim fakat beni anlamadı.
"Ne dedin?"
"Çıkıyorum ben,Nöbetim başlayacak."
O birşey demeden çıktım.Hızlı olmalıydım.Bugün çok işim yoktu neyse ki.Geç kalmadan yetişebilmek için tanrıya dua ederek koşarak ilerledim nöbet yerime doğru.
2. Bölüm Sonu